De elektrische fiets is in opkomst in de thuiszorg. Verpleegkundige Marga Disseldorp bezoekt haar cliënten op de elektrische fiets van haar werkgever Vierstroom Zorg Thuis. ‘Ik mag fietsen in de baas zijn tijd.’
is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over jeugdzorg en de toeslagenaffaire.
Hanengekraai stijgt op uit de uitgestrekte tuinderijen van Boskoop, als verpleegkundige Marga Disseldorp (62) op haar witte elektrische fiets voorbijzoeft. Ze leaset hem van haar werkgever Vierstroom Zorg Thuis. Iets na half acht ’s ochtends vertrekt ze ermee naar haar eerste cliënt. Behalve praktisch is dit vervoermiddel ook prettig, vindt ze, zeker op zonnige dagen als deze. ‘Ik mag fietsen in de baas zijn tijd.’
Disseldorp parkeert haar fiets voor een huis met klompen naast de voordeur. Meneer van Gemeren (94) doet met een brede glimlach open. ‘Ik vind jou heldhaftig, dat je altijd met de fiets komt, ook toen het sneeuwde’, zegt hij. ‘Jij trotseert weer en wind.’
Vierstroom Zorg Thuis was ruim vijf jaar geleden een van de eerste zorgbedrijven die wijkzorgmedewerkers van e-bikes voorzag voor hun ronde langs hun cliënten. Eerder gebruikten ze daarvoor vaak een bedrijfsauto of een eigen wagen. Driekwart van de in totaal zo’n zeshonderd werknemers – ook de niet-verpleegkundigen – in de regio Gouda, Woerden, Alphen aan den Rijn en Zoetermeer rijdt nu op een fiets met Vierstroom-logo.
Destijds ging het allereerst om de gezondheid van de werknemers en het terugbrengen van de CO2-uitstoot. Nu blijkt er een belangrijk bijkomend voordeel te zijn, vertelt manager bedrijfsvoering Maroeska Molster van Vierstroom Zorg Thuis. ‘Onze medewerkers worden niet getroffen door de stijgingen van de brandstofprijs.’
Steeds meer zorgorganisaties stimuleren de overstap naar de fiets, ziet brancheorganisatie Actiz. Al is de prijsstijging van fossiele energie nog te recent om daarvan al de gevolgen te zien. Zo begon het Rotterdamse Aafje in april met een fietsenplan. Ook in eerste instantie omdat het gezonder en milieuvriendelijk is, zo zegt de woordvoerder, ‘en omdat de parkeerkosten blijven stijgen’. ‘Met de hogere brandstofprijzen is er wel meteen een argument bij gekomen om de auto te laten staan.’
Want zorgmedewerkers zouden extra getroffen zijn door die prijsstijgingen, betoogden hun belangengroepen de afgelopen maanden. Dat geldt vooral als zij hun cliënten bezoeken met een eigen auto en de vergoeding daarvoor niet in pas loopt met de kosten. Brancheorganisatie Actiz heeft daarop haar leden geadviseerd om de reiskostenvergoeding te verhogen.
Door het fietsenplan speelt dit probleem bij Vierstroom Zorg Thuis niet, zegt manager Molster, want hun fietsen zijn nadrukkelijk ook bedoeld voor de zakelijke kilometers. Daarmee onderscheidt de organisatie zich van de vele bedrijven die al een voordelige fietsenregeling hebben voor woon-werkverkeer.
Bij de Rotterdamse zorgorganisatie Aafje hebben zich inmiddels zo’n vijftig medewerkers gemeld voor de fietsenregeling. ‘Sommige werknemers reageerden in eerste instantie: een gratis elektrische fiets, hoe kan dat? Zit er geen addertje onder het gras?’, vertelt de woordvoerder. De organisatie houdt nog wel een beperkt aantal bedrijfsauto’s aan. ‘Bijvoorbeeld voor als een zorgmedewerker midden in de nacht van Rotterdam-Noord naar Rotterdam-Zuid moet.’
Voor een e-bike met extra sterke accu die ook privé kan worden gebruikt, betalen werknemers van Vierstroom Zorg Thuis ongeveer 6 euro per maand, inclusief reparatie en verzekering. Sinds de invoering is de reistijd voor de werknemers met een kleine 10 procent afgenomen, en zijn de gedeclareerde reiskosten gedaald. Toch moet het bedrijf er nog geld op toeleggen. Maar een extra voordeel is volgens Molster dat het een aantrekkelijke arbeidsvoorwaarde is om nieuwe zorgmedewerkers mee te werven.
Want ook toekomstige generaties zorgbehoevenden zouden wensen dat zo’n goedgehumeurde verpleegkundige als Disseldorp ze thuis komt opzoeken. In haar roze bedrijfspolo straalt ze uit dat ze van aanpakken weet. Al veertig jaar werkt ze in de zorg. Een mooi vak, vindt ze. Ze geniet van het contact met mensen voor wie ze wat kan betekenen.
‘Deze fiets is een goede deal’, vindt Disseldorp. Maar niet alleen vanwege de kosten is ze blij dat ze tegenwoordig minder in de auto zit. Behendig slaat ze een smal steegje in, ze kent alle binnendoorweggetjes. Daardoor is ze er fietsend vaak sneller, ook omdat ze van deur tot deur gaat en geen parkeerplek hoeft te zoeken.
Gemiddeld bezoekt Disseldorp ruim tien cliënten per ronde. De meesten zijn, zoals meneer Van Gemeren in Boskoop, ouderen die ze ondersteunt om langer zelfstandig thuis te blijven wonen. Ze helpt ze met douchen, voorziet ze van medicijnen en verzorgt hun wonden – haar specialiteit. Na elk bezoek vinkt ze op haar mobiele telefoon af bij wie ze is geweest en wat ze heeft gedaan.
Via de achterdeur betreedt ze het huis van meneer Geers (85), die verband om beide benen heeft. Hij heeft veel pijn, vertelt hij. Disseldorp verzorgt de wonden en legt nieuwe verbandjes aan. Bij Geers is een doos wondverzorgingspullen bezorgd, daarnaast heeft Disseldorp zelf nog zorgmateriaal bij zich in een zwart rugzakje. Als ze voor cliënten meer spullen nodig heeft, als de afstanden te groot zijn of als het weer echt te slecht is, pakt ze de auto.
Niet veel later zet ze de vaart er weer in. ‘Kijk’, zegt ze, wijzend naar de berm, waar een forse moedergans paradeert met haar pluizige nageslacht. ‘De ganzenkuikens zijn de afgelopen dagen flink gegroeid. Dat zie je niet als je met de auto gaat.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant