Het zou logisch zijn als partijen consequenties verbinden aan hun waarschuwingen voor de radicalisering in de Kamer.
Opportunisme is nooit ver weg in de Tweede Kamer. In de achterliggende jaren, waarin Forum voor Democratie een tamelijk marginaal electoraal bestaan leidde, waren de debatbijdragen van Thierry Baudet en Lidewij de Vos voor veel Kamerleden momentjes om even koffie te gaan halen.
De partij plaatste zichzelf zo ver buiten het gangbare debat dat de meeste andere fracties er liever niet meer te veel tijd aan wilden besteden. Dat gold ook voor veel media. Toen zelfs PVV-leider Wilders Baudet aanviel op zijn fascinatie voor de wildste complottheorieën (‘ik heb er geen woorden voor, zoveel onzin als u praat’) en er van de 8 Kamerzetels nog maar 3 overbleven, leek het wel zo’n beetje gedaan met FvD.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De leiderschapswissel van vorig jaar, van Baudet naar De Vos, was bedoeld als een publieke herstart. Niet inhoudelijk, want aan het programma veranderde weinig tot niets, maar wel in focus. Met de maanlanding, kwaadaardige reptielen en vaccinatiescepsis zoekt De Vos doorgaans niet de publiciteit, met het immigratiebeleid des te meer. En nu de goede verkiezingsuitslag van vorig jaar wordt doorgetrokken in stijgende peilingen, groeit in veel andere fracties de overtuiging dat zij niet langer genegeerd kan worden. Voor het eerst zag De Vos zich deze week in de Kamer geconfronteerd met een breed politiek front van ondervragers die haar aanvielen op haar opvattingen.
Dat is in zoverre opportunistisch, dat aan die opvattingen niet veel is veranderd. In het debat bereed zij haar stokpaardjes over ‘de Nederlandse bevolking die letterlijk wordt omgevolkt’, over mensen die misschien maar beter ‘teruggaan naar waar zij vandaan komen’, over ‘Nederlandse tieners en twintigers die worden geofferd op het altaar van de massale immigratie’ en over een land dat ‘voor de Nederlanders’ moet blijven: ‘Dat zijn in principe de mensen die hier van oorsprong wonen.’
Deze opvattingen zijn binnen FvD wijdverbreid. En steeds openlijker ook, zoals eerder dit jaar bleek uit onderzoek van deze krant: in een reeks gemeenten stonden in maart FvD-raadsleden kandidaat met een verleden in onverholen extreemrechtse organisaties als de Geuzenbond, Voorpost en de Nederlandse Volks-Unie. De partijtop liet op geen enkele manier blijken dat dat een bezwaar was en ook verder ging het tamelijk geruisloos voorbij. Slechts enkele partijen lieten weten dat met FvD op geen enkel bestuurlijk niveau kon worden samengewerkt.
In dat opzicht is het winst dat de aanval nu alsnog is geopend, en dat FvD door een groot gedeelte van de Kamer wordt weggezet als een gevaar voor de rechtsstaat. Het zou wel logisch zijn als alle partijen die dat menen, inclusief de regeringspartijen, daar ook consequenties aan verbinden voor hun samenwerking met FvD, op alle niveaus.
En dat geldt dan net zo goed voor de partij in oprichting van ex-PVV’er Gidi Markuszower, die deze week minder wind ving maar die in zijn opvattingen minstens zo radicaal is. Daar pas hard tegenin gaan zodra ook hij snel groeit in de peilingen en dus een electorale concurrent wordt, zou iets té opportunistisch zijn.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant