is tv-recensent voor de Volkskrant.
‘Het huis hoeft niet groot te zijn, als het maar ruim is.’ De twintigers Fenna en Quinten kijken bij Blind gekocht, de Belgische versie van Kopen zonder kijken, bloedserieus in de camera. De presentator: ‘Dus ge wilt een klein huis, met een ruime living, ruime badkamer, ruime slaapkamer...’
Het fragment stak vorige week de grens over naar mijn TikTok-tijdlijn. Grappig, tot je denkt: welke 24-jarige kan er in godsnaam een huis kopen? Aangezien RTL Z gisteravond Blind gekocht uitzond, verdiepte ik me in de Belgische huizenmarkt.
Vindt u deelnemers uit Kopen zonder kijken veeleisend, met onmogelijke vragen zoals drie slaapkamers en een buiten voor vijf ton? In Blind gekocht zag ik een boswachter en zijn vriendin, die voor nog minder geld een huis midden in Brugge zoeken met een tuin van minstens 500 vierkante meter.
Een moeder en dochter die in hetzelfde gebied twee appartementen plús een B&B willen voor nog geen zes en een halve ton.
Dat lukt nog ook. Als je de kosten van een koopwoning afzet tegen het gemiddelde salaris, is België het negende goedkoopste land ter wereld om een huis te kopen.
Deelnemers van woonprogramma’s lijken vaak verwend of stomweg idioot. In Blind gekocht raakte een tuinman compleet buiten zinnen omdat er bij een huis nog wat moet gebeuren aan, jawel, de tuin.
Maar als je uitzoomt, zie je vooral hoe zot het is om van een primaire levensbehoefte een beleggingsobject te maken. Van 2008 tot 2022 hadden we Uitstel van executie, waarin huizen met achterstallig onderhoud werden opgeknapt om voor een redelijke prijs te verkopen. Inmiddels kun je een raamloze kelder met de xtc-fabriek er nog in al voor een paar ton slijten.
Omdat er met die koopmarkt weinig te lachen valt, kwam RTL met Huizenruilers. Een ietwat krom, maar sympathiek concept: twee huurhuishoudens ruilen met elkaar van woning, en knappen hun oude huis voor de ander op.
En dan de verbouwcompetitie Het blok (Net5), dat zoals het een verbouwing betaamt sinds 2004 bezig is, twaalf jaar stil lag, herstartte en waarschijnlijk nooit ophoudt. In plaats van een huis naar eigen smaak te maken, gaat het om wat ‘de ander’ wil, zodat ze het goed kunnen doorverkopen.
Bij Het blok hoort dat bij het concept, maar in vrijwel alle Nederlandse koophuizen die ik op tv zie, lijkt men dezelfde afweging te maken. Strak, kleurloos, rationeel, eentonig. Een bad in je slaapkamer is dom, zelfs als je dat graag wilt – wat als een potentiële koper er later op afknapt?
Misschien moeten de Nederlanders het in België zoeken. Het hoeft niet groot te zijn, als het maar ruim is.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant