is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
De nieuwe FNV-praeses Hans Spekman draagt bij voorkeur een werkmansoverhemd. Hiermee onderscheidt hij zich van al zijn voorgangers sinds Wim Kok, die, zo geen stropdas, toch altijd een keurig colbertje droegen. Spekman kan zonder zich te verkleden op de barricades klimmen en de revolutie prediken.
Dit maakt hem blijkbaar ook mediageniek. Voor het eerst in lange tijd is de vakbond weer prominent aanwezig in de dagelijkse televisieoptredens van de kletsende klasse, zodat niet alleen Catherine Keyl en Wierd Duk de stemming in het land bepalen.
De nieuwe working class hero heeft het Haagse establishment de schrik op het lijf gejaagd. Dit kabinet heeft de plannen voor modernisering van de AOW geschrapt en de bezuinigingen op andere sociale regelingen in de pauzestand gezet.
Dat aan modernisering van de AOW uiteindelijk niet te ontkomen is, blijkt uit de cijfers. In 1958 moesten zeven werkenden de premies ophoesten voor een uitkering aan één gepensioneerde. Dat zijn er nu drie en in 2040 nog maar twee. Het kabinet had daarom bedacht dat de AOW-leeftijd in de toekomst moet meehobbelen met de stijging van de levensverwachting.
Als de Nederlanders gemiddeld 100 jaar worden, of zelfs 120 dankzij nieuwe wondermedicijnen, zou de pensioengerechtigde periode aanzienlijk langer worden dan het werkzame leven. Na dertig jaar al dan niet parttime ploeteren duurt het weekeinde zeven dagen, waarna veertig tot vijftig jaar de dagen kunnen worden gevuld met vakanties, het drinken van flat white-koffies op een terras, het beheren van de verenigingskas, het verlenen van mantelzorg of het passen op de (achter-achter)kleinkinderen.
Alleen is het nog te vroeg om het daar nu over te hebben. Tenslotte kan door een nucleaire oorlog, klimaatramp of enge ziekte het vergrijzingsprobleem van de ene op de andere dag zijn opgelost. Of stijgt dankzij AI de productiviteit de komende jaren zo spectaculair dat iedereen vanaf zijn veertigste jaar drie dagen per week kan werken en met zijn vijftigste kan stoppen.
Daarnaast is Nederland binnen de EU roomser dan de paus. In Frankrijk lukt het amper de pensioengerechtigde leeftijd te verhogen van 62 naar 64. In de hele EU heerst besluiteloosheid. Alleen in Denemarken en Griekenland gaat het staatspensioen voor werknemers ook in met 67 jaar. In al die andere landen – met veel hogere overheidstekorten dan Nederland – is het eerder. Eigenlijk zou Brussel een besluit moeten nemen dat voor alle lidstaten geldt. Weliswaar zijn de Fransen kampioenen van de Europese gedachte, maar dit willen ze helaas niet. In Japan is er wel de durf er 70 jaar van te maken.
Iedereen roept altijd dat regeringen visies moeten hebben. Alleen gaan alle visies ten onder in de kakofonie van roeptoeters die niet verder kijken dan de dag van vandaag. Dat geldt voor het klimaat, de ongelijkheid, de immigratie en een betaalbaar sociaal stelsel. Een visie zou zijn de AOW maar af te schaffen voor hoge inkomens. Halveren doet de fiscus al.
Zoiets klinkt strijdvaardig uit de mond van iemand in een werkmansoverhemd. Als het geen vakantie-overhemd is.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Hier de tekst
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.