Mijnramp China Bij een mijnramp in de Chinese provincie Shanxi kwamen vorige week zeker 82 mensen om het leven. De private eigenaar haalde illegaal kolen uit de mijn, met behulp van geheime schachten en ongeregistreerd personeel.
Een reddingswerker komt uit de schacht van de Liushenyu-mijn, waar vorige week bij een explosie zeker 82 mensen om het leven kwamen.
Valse deuren, geheime gangen, ontbrekende veiligheidsvoorzieningen en veel ongeregistreerde werknemers. In de dagen na de explosie in een kolenmijn in de Chinese provincie Shanxi, die zeker 82 mensen het leven kostte, komen steeds meer details naar buiten over misstanden die aan de ramp hebben bijgedragen.
Naast de 82 dodelijke slachtoffers raakten 128 mensen gewond. Twee personen worden nog vermist. Het is de ernstigste mijnramp sinds 2009, toen in de provincie Heilongjiang 108 mensen omkwamen bij een gasexplosie.
Onderzoek naar de oorzaak van de ramp is nog gaande, maar volgens berichtgeving in Chinese media is inmiddels duidelijk dat het private bedrijf dat de Liushenyu-mijn exploiteerde, zich niet aan de regels heeft gehouden. Zo waren er ondergronds verschillende geheime gangen, die achter verborgen deuren schuilgingen.
De Shanxi Tongzhou Coal Coking Group zou met twee sets plattegronden en andere documenten hebben gewerkt. De ene set gaf de officiële inrichting van de mijn weer, de geheime andere de werkelijkheid. In de mijn werd een waarschuwingssysteem gebruikt bij onaangekondigde inspecties. Dan werden deuren die toegang gaven tot geheime mijngangen snel afgesloten met een bedekking die eruit zag als de wand van de schacht.
Een overlevende van de mijnramp wordt verzorgd in een ziekenhuis in de nabijgelegen stad Changzhi.
Bovendien waren in de mijn op het moment van het ongeluk niet 124 mensen aanwezig, zoals de officiële registratie liet zien, maar 247 – bijna het dubbele. De ongeregistreerde werknemers droegen geen trackers, om ontdekking te voorkomen. Daardoor konden ze bij de reddingsoperatie na de explosie moeilijk worden gevonden.
De kolen die in de geheime schachten en door de ongeregistreerde medewerkers gedolven werden, bleven buiten zicht van de autoriteiten en konden zo zwart worden verhandeld.
Volgens het Chinese staatspersbureau Xinhua zijn de leidinggevenden van het mijnbouwbedrijf vastgezet. Het bedrijf zou al eerder boetes en waarschuwingen hebben gekregen vanwege de inzet van ongeregistreerd personeel en andere veiligheidsovertredingen.
De Chinese mijnbouwsector had lange tijd een zeer slechte reputatie op veiligheidsgebied. In 2000 kwamen per miljoen ton gedolven kolen 5,71 mensen om het leven door ongelukken, het hoogste aantal ter wereld. Door een grote veiligheidscampagne en de sluiting van duizenden onveilige mijnen is dat gedaald tot 0,045 nu. Toch komen ongelukken nog altijd voor.
Chinezen uit de regio roepen die geschiedenis op sociale media in herinnering. Op het platform Xiaohongshu schrijft een gebruiker, die uit Shanxi komt maar nu elders in China woont, dat ze al sinds haar jeugd over mijnrampen hoort. „Als ik denk aan de tachtig die hun leven hebben verloren in mijn thuisstad, zie ik gezichten voor me uit mijn jeugd. Die hebben allemaal dezelfde trekken: hardwerkend, nuchter, en in staat ‘bitterheid te eten’” – een Chinese uitdrukking voor het doorstaan van tegenslag.
Reddingswerkers op zoek naar slachtoffers bij de Liushenyu-mijn in de provincie Shanxi.
Ondanks die gevaren is de mijnbouw in de provincie een onmisbare bron van inkomsten, schrijft ze. „Afgezien van wie een overheidsbaan heeft, werkt de overgrote meerderheid van mensen in de kolen.” Een andere gebruiker vertelt dat haar vader al twintig jaar in de mijnen werkt. „Ik kan zien dat mijn vader zijn werk niet leuk vindt. Hij heeft eenvoudigweg geen keuze, want dit is het werk waar onze hele familie van eet.”
Weer een andere vrouw beschrijft het trauma waarmee haar familie achterbleef toen haar vader 29 jaar geleden omkwam bij een mijnramp in Binnen-Mongolië. „Elke avond als we in slaap waren gevallen, ging mijn moeder naar de rivieroever om te huilen”, schrijft ze. „Vaak werd ik midden in de nacht wakker, en kon ik haar niet vinden. Dan pakte mijn broer mijn hand, en gingen we naar de rivier om haar te zoeken.”
Met medewerking van Wanqing Chen