De Zweedse dirigent Herbert Blomstedt is met zijn 98 jaar veruit de oudste onder de topdirigenten, maar de vraag is hoelang hij nog op het podium te zien zal zijn. Tijdens zijn laatste concert, afgelopen vrijdag, werd hij onwel.
is redacteur klassieke muziek van de Volkskrant.
Op 11 juli hoopt hij 99 te worden, en nog altijd staat dirigent Herbert Blomstedt voor de grootste orkesten ter wereld. Ouderdom leek nauwelijks vat te krijgen op de Zweed. Maar na een optreden afgelopen vrijdag beginnen fans zich toch zorgen te maken: is het nog wel verantwoord hem te laten dirigeren?
Vrijdag leidde Blomstedt het San Francisco Symphony in de Negende symfonie van Gustav Mahler. Hij was vermoeid bij de repetities gearriveerd, waarop hij in het ziekenhuis werd opgenomen, liet een orkestwoordvoerder weten aan de krant San Francisco Chronicle. Dirigent David Robertson stond al klaar om Blomstedt te vervangen, maar die herstelde op tijd om de generale repetitie en het concert te leiden bij het orkest waarvan hij tussen 1985 en 1995 chef-dirigent was.
Maar bij zijn entree oogde hij fragiel. Onder een staande ovatie van het publiek werd hij op een rolstoel naar de bok gereden. Volgens de website Seen and Heard International duurde het vijf minuten voordat vier mannen de 98-jarige op een pianokruk kregen.
Volgens de recensent van San Francisco Chronicle dirigeerde Blomstedt de symfonie – een van de meest uitdagende uit het standaardrepertoire, en door ritmische listigheden en dynamische vereisten wel een stuk waarvoor je een duidelijke dirigent nodig hebt – met kleine armgebaren. Naarmate de symfonie vorderde, leek hij steeds minder controle over zijn lichaam te hebben.
Halverwege het derde deel zag het publiek de dirigent steeds verder naar rechts hellen. Musici stopten en terwijl hij verder in elkaar zakte, snelden zijn verzorgers toe met een stoel met arm- en rugleuningen. Terwijl zij hem van de pianokruk tilden, slaakte hij een kreet; het publiek reageerde met applaus. Na het changement riep hij met ferme stem het nummer van een maat en werd het stuk daar hervat.
Seen and Heard zag een ‘herboren’ dirigent en hoorde een sereen slot: Mahlers Negende eindigt met een grote fade-out en is vaak geïnterpreteerd als een stuk over het afscheid van het leven.
Blomstedt werd in 1927 geboren als zoon van een Zweedse predikant in Massachusetts in de Verenigde Staten. Het gezin keerde twee jaar later terug naar Zweden. Zijn chefschap vanaf 1975 bij de Staatskapelle Dresden, in, toen nog, de DDR, leverde hem internationale bekendheid op.
Hoe ouder hij werd, hoe meer de in Brahms en Bruckner gespecialiseerde zevendedagsadventist in trek leek bij de Wiener en Berliner Philharmoniker. Bij het laatste orkest trad hij in april nog op. Ook stond hij sinds 1983 tachtig keer voor het Concertgebouworkest.
De twee andere geplande Mahler-uitvoeringen van afgelopen weekeinde zijn overgenomen door David Robertson. De eerstvolgende kans om Blomstedt in actie te zien, is op 29 mei in de Berwaldhallen in Stockholm, waar wederom Mahlers Negende op het programma staat. De bedoeling is dat hij in januari terugkeert in San Francisco – een halfjaar voor zijn 100ste verjaardag.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant