Als veteraan heb ik gediend om de vrijheid en de waarden van Nederland te beschermen, stelt Wilbert Linders. Die waarden worden bedreigd door de wolven in schaapskleren die in ons parlement de rechtsstaat van binnenuit uithollen.
Als militair veteraan en oud-grensbewaker bij de Koninklijke Marechaussee heb ik geleerd wat het betekent om in de frontlinie te staan voor de veiligheid van ons land. Als oud-politicus en sociaaldemocraat weet ik hoe kwetsbaar, maar o zo kostbaar onze democratische rechtsstaat is. Het is een fundament dat is gebouwd op menselijke waardigheid, internationale verdragen en het zorgvuldig afgewogen geweldsmonopolie van de staat.
En toen hoorde ik de uitspraken van Gidi Markuszower over Palestijnse vluchtelingen.
Met verbijstering en diepe walging heb ik geluisterd naar zijn pleidooi om vluchtelingen aan de grens tegen te houden, ‘desnoods met maximaal geweld’. Dit zijn niet de woorden van een verantwoordelijk volksvertegenwoordiger. Dit zijn de giftige oprispingen van een rücksichtslose demagoog die de fundamenten van onze beschaving probeert te slopen voor een paar goedkope politieke punten.
Als veteraan, als marechaussee en als sociaaldemocraat kots ik deze retoriek hartgrondig uit.
Over de auteur
Wilbert Linders is veteraan.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Laat één ding volstrekt helder zijn: de mannen en vrouwen van de Koninklijke Marechaussee en onze krijgsmacht zijn géén pionnen in de ideologische oorlog van radicaal-rechts. Wij zweren trouw aan de koning en de Grondwet. Onze taak aan de grens is het handhaven van de wet, het bewaken van de veiligheid én het respecteren van de menselijke waardigheid.
Als grensbewaker word je opgeleid om te gaan met complexe, vaak schrijnende situaties. Geweld is daarin áltijd het allerlaatste redmiddel, strikt aan banden gelegd door de principes van proportionaliteit en subsidiariteit. Wie roept om ‘maximaal geweld’ tegen ongewapende vluchtelingen, mensen die huis en haard zijn ontvlucht voor oorlog en terreur, begrijpt niets van het militaire ethos. Je dwingt onze grensbewakers hiermee in feite tot het plegen van misdaden tegen de menselijkheid. Het operationaliseren van blinde haat is ons uniform onwaardig.
Als sociaaldemocraat geloof ik in een samenleving waarin de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen, maar bovenal in een samenleving waarin de menselijke waardigheid onvervreemdbaar is. Artikel 1 van onze Grondwet is er niet voor de bühne; het is de morele ondergrens van onze beschaving.
Markuszower probeert die ondergrens stap voor stap te verlagen. Vandaag zijn het Palestijnse vluchtelingen, morgen is het een andere groep die niet in zijn straatje past. Het normaliseren van dit soort fascistoïde taal in de Tweede Kamer is een direct gevaar voor onze democratie. Het feit dat hij achteraf schoorvoetend toegeeft dat het ‘wat gepaster’ had gekund, is een gotspe. Dit is geen kwestie van een verkeerde woordkeuze; dit is het tonen van je ware, kille gezicht.
Als veteraan heb ik gediend om de vrijheid en de waarden van Nederland te beschermen. Die waarden worden niet bedreigd door de stakkers die aan onze grens aankloppen, maar door de wolven in schaapskleren die in ons parlement de rechtsstaat van binnenuit uithollen.
Markuszower misbruikt de legitieme zorgen van burgers om een klimaat van angst en agressie te creëren. Maar laat hij zich niet rijk rekenen: hij moet absoluut niet denken dat extreemrechts nu massaal op hem kan gaan stemmen alsof dit het nieuwe normaal is. De stille meerderheid in dit land pikt deze morele ontsporing niet.
Als sociaaldemocraat is er voor mij dan ook maar één logische conclusie. Wie oproept tot ongebreideld geweld tegen de allerzwaksten, heeft elke legitimiteit verloren om het volk te vertegenwoordigen. Mijn grens is bereikt. Ik zie deze man dan ook het liefst vandaag nog via de zijdeur uit ons parlement verdwijnen. Voor zijn abjecte ideeën is in onze democratische rechtsstaat geen plaats.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant