Telstar blijft in de eredivisie. Het mirakel van IJmuiden kreeg de ontknoping die past bij een wonder: een beslissende strafschop van de doelman, Ronald Koeman.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Telstar was totaal uitzinnig na de ultieme strijd om te overleven, dansend voor het vak met supporters. Een regendans van geluk, van pure vreugde, met de doelman als middelpunt. Ronald Koeman. Junior, zeggen ze er dan bij, alsof iemand verwacht dat senior in het doel staat. Naar voren lopen vlak voor tijd, bij 1-1, op het moment van de grootste spanning, en de toegekende strafschop feilloos inschieten. Meesterlijke ontknoping. Telstar blijft in de eredivisie.
Na afloop op het hek staan, voor de statiefoto met de supporters. Zo was het afgesproken met die strafschop, zei Koeman. Hij stond op het lijstje van nemers en durfde het aan. ‘Hij heeft grote ballen’, aldus zijn trainer. ‘Dit voelt als een kampioenschap’, vond Anthony Correia, die Telstar een jaar geleden naar de eredivisie leidde en zondag in de eredivisie hield, alvorens hij naar FC Utrecht vertrekt. Correia kreeg tijdens interviews een douche van water en andere drank.
De kurken van de champagne sprongen door de kleedkamer, kort na de fabuleuze reddingen van Koeman en diens strafschop. Klassiek was zwak uitgedrukt voor de ontknoping van Volendam - Telstar (1-2), waarbij Volendam moest winnen en Telstar genoeg had aan een gelijkspel. Telstar, met het kleinste budget in de eredivisie en door velen na de onverwachte promotie gezien als zekere degradant, eindigde zelfs als veertiende in de eredivisie. Dat vond ook directeur Jan de Jong van de eredivisie nogal bijzonder.
Volendam speelde alles of niets in de slotfase, met alle kanonnen op het veld. Het regende soms zonnestralen, en vooral halve kansen op deze van spanning trillende middag. Regen, dramatiek, muziek uit het dorp waar ze een hele jukebox kunnen vullen met beroemde songs. Hits van the Cats, symbolisch en woordelijk meegezongen door de tribunes. I Walk Through the Fields en The End of the Show, om spits Robert Mühren te eren, die zijn beste jaren aan Volendam gaf.
En toen, vijf minuten voor tijd, bij 1-1, kreeg Telstar een strafschop nadat scheidsrechter Marc Nagtegaal van de VAR hoorde wat hij zelf ook had kunnen zien. De ongelukkige overtreding van Yannick Leliendal op Danny Bakker. Bakker, een van degenen op het lijstje, had pijn aan zijn voet. Koeman, ook op de lijst, voelde zich zeker, overlegde kort met Correia en stak het veld over. ‘Het was zo afgesproken’, aldus Koeman, met zijn geweldige traptechniek. Bam. Raak.
Het is een bijzonder verhaal. Koeman, bij wie de opbouw van het spel vaak begon, en de geweldige wending in zijn loopbaan. Een jaar of vijf geleden was hij reserve bij TOP Oss, terwijl zijn vader trainer was van Barcelona. Junior was te zwaar en twijfelde of het wel zinnig was om zijn profloopbaan voort te zetten. En toen ontmoette hij Correia, de ideale trainer die hem anders leerde denken. Als een prof. Nu is hij transfervrij ‘en gratis op te halen’, zoals hij zegt. Maar misschien blijft hij wel bij Telstar.
Correia had vrijdag gezegd dat in de eredivisie blijven een veel grotere prestatie zou zijn dan promoveren. Intern had hij de veertiende plaats voorspeld. Een vol Plein 1945 in IJmuiden voor de huldiging, dat heeft de ploeg verdiend, vond hij. De zinderende spanning compenseerde het matige spel. Telstar ramde een tijdje alleen ballen weg. Niets was te zien van dat vloeiende spel waarmee het zo vaak de eredivisie had verrast. Inzet was de vijftiende plaats, directe handhaving in de eredivisie. Volendam ontmoet nu Willem II in de finale van de play-offs, woensdag in Tilburg, zaterdag in Volendam.
De een moet winnen, de ander heeft genoeg aan een gelijkspel. Alle scenario’s zijn doorgenomen, en dan loopt het toch altijd anders. Volendam hield de oudere kanonnen lang aan de kant, zoals te doen gebruikelijk de laatste tijd: Henk Veerman en Mühren. Volendam kwam op voorsprong door Anthony Descotte, die met een schuiver Koeman passeerde. Voor Volendam was dat genoeg, ook om heel snel in de defensie te kruipen en Telstar het spel te laten maken. Dat lukte nauwelijks, al bepaalde Telstar vaker de gang van zaken, aan de hand van Nils Rossen, een van de betere middenvelders van de eredivisie.
De gelijkmaker was verdiend, kort voor rust, zoals wel vaker bij Telstar uit een spelhervatting. De vrije trap van Jeff Hardeveld, de slimme kopbal van aanvoerder Danny Bakker. Ja, en nu was het aan Volendam om te stormen, met routinier Henk Veerman na een uur als extra aanvaller, en later ook nog Brandley Kuwas en natuurlijk Robert Mühren, in zijn misschien wel laatste wedstrijd, zoals de omroeper stelde, met gevoel voor realiteit. Al krijgt zijn loopbaan dan nog een vervolg van twee duels nu. Koeman redde in de slotfase schitterend door zijn been te strekken op een schot van Descotte. Maar toen was het nog lang niet voorbij, qua Koeman.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant