Bij demonstraties voor en tegen de opvang van vluchtelingen, zaterdag in meerdere steden, bleek de zwijgende meerderheid niet meer te zwijgen. In IJsselstein moest de steunbetuiging wegens intimidatie worden afgelast.
is economieredacteur. Hij schrijft over het grote geld en corruptie.
‘Wij zijn met meer!’, roepen demonstranten voor vluchtelingenopvang zaterdag – en dat klopt, in elk geval deze middag in Nijmegen. De menigte, gehuld in keffiyehs, bloemenjurken, ribbroeken en een sporadisch NEC-shirt, dringt op Plein 1944 tegen de dranghekken en vult de straten daarachter met vlaggen, leuzen en energiek getrommel. Er staan zo’n tweeduizend mensen, veel meer dan de ongeveer honderd veelal in het zwart geklede mannen en vrouwen die onder politiebegeleiding met boze gezichten langs hen lopen.
‘Wij. Zijn. Nederland. Wij zijn Nederland!’, scanderen de anti-azc-demonstranten vanonder hun capuchons. Dat is dus hooguit een beetje waar.
In negen steden werd zaterdag onder de noemer Nationaal Protest gedemonstreerd tegen de opvang van asielzoekers. Er kwamen opgeteld enkele honderden mensen op af. De tegendemonstraties, niet alleen in Nijmegen maar ook in Haarlem, Leeuwarden en Groningen, trokken onder het motto ‘vluchtelingen welkom’ een veelvoud daarvan.
Want na weken van steeds gewelddadiger protesten bij voorgestelde noodopvanglocaties en het door nogal wat politici uitgesproken ‘begrip voor de zorgen’ van de relschoppers, vinden veel mensen het tijd om te laten zien dat ze andere zorgen hebben.
‘Wij zijn óók Nederland’, zegt Christa, een Nijmeegse dertiger die haar dochter van 4 heeft meegenomen naar de demonstratie. ‘Ik ben hier gekomen om vluchtelingen te laten zien dat er in dit land ook andere mensen wonen. Mensen die hun géén angst willen aanjagen. Die hen gerust willen stellen. Angst hebben ze al genoeg gehad.’
In IJsselstein, waar een noodopvang op een voetbalveld moet komen, was zaterdag ook een manifestatie van voorstanders gepland. Maar dit Warm Welkom IJsselstein ging niet door, nadat de initiatiefnemers waren geïntimideerd en bedreigd. Organisator Laurien Brauner zei tegen RTV Utrecht de veiligheid van de deelnemers niet te kunnen garanderen.
‘Ik wil laten zien dat de voorstanders niet alleen zijn’, zegt Marco (47), die net als velen hier in Nijmegen liever niet met zijn achternaam in de krant wil, want ‘geen zin in gezeur’. ‘Iedereen heeft zijn eigen moment om op te staan. Een paar jaar geleden, toen activisten al de straat opgingen, bleef ik nog op de bank liggen. Iedereen heeft zijn eigen drempel. Maar er is nu voor mij een drempel overschreden. Ik besef dat een hoge opkomst veel betekent. Er is massa nodig. Daar wil ik deel van uitmaken.’
Als de extreemrechtse stoet voorbijtrekt, wordt die onthaald op een fluitconcert. ‘Nijmegen, maak kabaal! Gooi die fascisten in de Waal’, klinkt het. ‘Wij moeten laten zien dat we niet bang zijn’, zegt student Puck (25), toekomstig docent maatschappijleer. ‘We hebben best wel wat van die opgefokte types gezien op het nieuws. Met onze demonstratie kunnen we mensen laten zien dat het veilig is om je te laten horen. Dat we met genoeg zijn.’
De anti-immigratieoptocht trekt intussen achter de politiepaarden aan door de winkelstraten van Nijmegen. Sommige omstanders trekken een vies gezicht, een paar vrouwen lopen zonder de demonstranten aan te kijken langs met een middelvinger in de lucht. ‘Wat ik ervan vind? Niet zo veel’, zegt een toeschouwer. ‘Wij hebben ook een azc in het dorp. Nergens last van. Maar die tegenstanders mogen zich natuurlijk ook laten horen.’
‘Jullie zitten wel lekker op je terrasje’, roept een van de aanvoerders van de nationalistische demonstratie door zijn megafoon, ‘maar wij zijn opgestaan, en jullie zullen ook moeten opstaan. Nederland voor de Nederlanders! En niet voor dat volk dat misbruik van ons maakt!’
We zijn helemaal niet tegen asielzoekers, probeert Diane te verduidelijken, met een band om haar arm waarop ‘organisatie’ staat. ‘Wij zijn tegen massa-immigratie, dat is wat anders. Op een gegeven moment is Nederland vol.’
Dat onderscheid lijkt aan de meeste deelnemers van de mars niet besteed. Op het plein waar ze stilhouden, worden posters met ‘vluchtelingen welkom’ van de plantenbakken gescheurd. ‘Asielzoekers, immigranten, allemaal hetzelfde’, zegt een jongen met een Nederlandse vlag op zijn schouder. ‘Je weet toch wat er met dat meisje in Amsterdam is gebeurd?’
De pro-vluchtelingendemonstranten kennen het argument: het meisje uit Abcoude dat werd vermoord door een bewoner van een nabijgelegen azc. ‘De asielzoeker is niet eng’, zegt Tim (40), een Nijmeegse activist. ‘De mens is soms eng. Mensen zijn tot rottige dingen in staat. Het is alleen maar extra reden om eventueel getraumatiseerde personen goed op te vangen.’
‘Defend Humanity’, staat op een van de kartonnen borden, verdedig de menselijkheid. En: ‘Leef Samen’.
‘Ik zou zo graag met de azc-tegenstanders in gesprek gaan’, zegt Achterhoeker Sebastiaan Bolt (44). ‘Maar dan op basis van feiten. De angst wordt ontzettend aangewakkerd, terwijl daar statistisch geen reden voor is. Ook over de huizencrisis wil ik het best met ze hebben. Dat is niet de schuld van vluchtelingen, maar het resultaat van jarenlang afbraakbeleid. Ik denk dat we het best eens zijn over de rol van het globalisme.’
Als de groep rechtsextremisten om kwart voor drie ’s middags wegsijpelt, nemen de pro-vluchtelingendemonstranten het hele Plein 1944 in bezit. ‘Whose streets! Our streets!’, roept een van hen. ‘Kankerflikkertje’, zegt een man die nog achtergebleven was op het plein, een doodshoofd op zijn hoodie. Van een gesprek over zijn zorgen komt het niet.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant