Het fatbikeverbod is niet alleen onlogisch, maar ook zo ingewikkeld dat het vrijwel niet te handhaven valt. Bovendien is het treurig: de fietser staat symbool voor de vrijheid en het individualisme die Nederlanders zo koesteren.
Afgelopen maandag ging in de gemeente Amsterdam, in navolging van de gemeente Enschede, een fatbikeverbod in. Niet in de hele stad, maar enkel in het Vondelpark. En dus trokken de handhavers al in de vroege ochtend in de richting van het stadspark om te doen waar zij het best in zijn: handhaven.
Dat had iets buitengewoon treurigs, want de vrije, regelloze fietser in het Vondelpark is nu eenmaal de mooiste verschijning in de stad Amsterdam. ‘Het gevoel van vrijheid, het plezier daarin ook, is haast elke fietser aan te zien’, schreef Kees Fens ooit. ‘Het hoeft niet veel te waaien of alles wappert aan hem. Prachtig. Kijk naar de automobilist in zijn benauwde hokje. Recht is de rug: de fietser heerst.’
De rubriek ‘Beeldvormers’ onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid beïnvloedt.
Hoewel ze vanaf een afstand als groep lijken te opereren, als een murmuratie van spreeuwen, staat de fietser juist symbool voor de vrijheid en het individualisme die Nederlanders zo koesteren. Op bakfietsers na zijn fietsers immers solisten, net als Nederlanders. En net als Nederlanders slaan fietsers hun eigen inschattingsvermogen ook altijd hoger aan dan rode stoplichten. Fietsers zijn meestal luid en uitgelaten en daarnaast altijd bereid te zweten, mits daar aantoonbare vooruitgang tegenover staat.
En hoewel de meeste fietsers tolerant zijn, zitten er ook altijd een paar puristen tussen die hun fietspaden willen verdedigen tegen gebruikers die anders zijn dan zijzelf. Halverwege de 18de eeuw waren er bijvoorbeeld verschillende mannen voorstander van een algeheel fietsverbod voor vrouwen, aangezien het voertuig een serieus gevaar was voor hun deugdzaamheid.
Fietsende vrouwen droegen immers een frivole, loszittende fietsbroek in plaats van een korset. Maar belangrijker nog: ‘De stimulerende wrijving van de vrouwelijke genitaliën zou zelfs kunnen leiden tot onvruchtbaarheid, hysterie of, nog erger, de vorming van ‘een generatie van lichtekooien zonder enige vorm van zelfbeheersing’’, zo citeert Volkskrant-journalist Peter Giesen historicus Philipp Blom in zijn boek Autopia.
In latere jaren volgde veel haat richting fietsstelende Duitsers, anarchistische provo’s met hun witte deelfietsen, rijke bakfietsmoeders, Van Moof-yuppies, onoplettende e-bike-oma’s en nu dus jongeren met een niet-westerse achtergrond die rijden op het misschien wel meest gehate vervoermiddel van allemaal: de fatbike.
Nu is het uiteraard waar dat Nederlandse fietspaden steeds drukker en dus ook gevaarlijker worden. Het aantal verkeersdoden in Nederland lag vorig jaar bijvoorbeeld op het hoogste niveau sinds 2007, wat vooral kwam door een toename onder fietsers. Alleen reden er van die 281 dodelijke fietsslachtoffers slechts 8 op een fatbike. 118 van hen waren mannen van boven de 70, waardoor een helmplicht of een e-bikeverbod vele malen logischer zou zijn dan het nu ingevoerde fatbikeverbod.
Maar ook dat is typisch Nederlands: een verbod dat niet alleen onlogisch is, maar bovendien zo ingewikkeld dat het vrijwel niet te handhaven valt. In Enschede mogen fatbikes sinds 11 maart bijvoorbeeld niet in het centrum tussen 10.00 en 18.00 uur, behalve op donder- en zaterdagen, want dan gelden andere tijden, en mits je banden dikker zijn dan 7 centimeter, anders is het technisch gezien geen fatbike. En o ja: omdat het verbod juridisch wankel is, kan de politie helaas niet handhaven, enkel de boa’s.
Op bovenstaande foto zie je op dag één van het Amsterdamse verbod precies dezelfde dynamiek ontstaan. De politie is nergens te bekennen, het is aan twee gemeentelijke, in uniseks windjack gehulde fietscoaches om een man met een fatbike staande te houden. De man protesteert, waarna de fietscoaches zijn banden opmeten, inderdaad constateren dat het volgens de letter van de wet geen fatbike betreft, maar een zogenoemde skinnybike, waarna de man zijn weg door het Vondelpark mag vervolgen.
Recht zijn rug: de fietser heerst.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant