Na sieraden hebben mannen nu ook de handtas ontdekt. Qua assortiment worden er daarom grote stappen gezet.
Jacob Elordi was misschien niet de eerste man die een handtas droeg, maar hij is wel uitgegroeid tot het uithangbord van deze nieuwe trend. De Australische acteur heeft inmiddels een collectie verzameld waarmee je de staatsschuld van een middelgroot Afrikaans land zou kunnen aflossen: Céline-tassen met monogram, gewatteerde Chanel-clutches, Andiamo-tassen van Bottega Veneta, keepalls van Louis Vuitton, crossbody’s van Burberry, baguette bags van Fendi, tassen van Valentino, Gucci, Prada..., de complete canon van designerbags heeft al eens bij Elordi om pols of schouder gehangen.
Jarenlang probeerden modehuizen mannen aan de tas te krijgen, meestal met het soort tas dat geurt naar vergadering en verweerd leer. Dat werkte niet. Mannen grijpen nu zelf naar de voorheen vrouwentassen, een ontwikkeling die we eerder zagen bij sieraden, lange tijd een vrouwelijk domein. De armbanden, halskettingen en ringen zijn nu niet meer aan te slepen bij de heertjes. Ook de tas lijkt een blijvertje. Het zit op het kruispunt van functionaliteit en lifestyle. En dat is precies waar de moderne man zich tegenwoordig het liefst bevindt.
De populariteit van het schoudertasje (pouch zeggen de Engelsen) bij mannen hebben we te danken aan het Marokkaanse smaldeel der natie. Die assembleerden het tasje met Gucci-pet, trainingsjack en blik Red Bull tot het uniform van de stadsjongen met streetcredibility (later aangevuld met de jas met bontkraag ). Het schoudertasje werd – belangrijk detail – crossbody gedragen, dus schuin over het bovenlichaam, niet hangend aan de schouder, en ook niet om de pols, zoals in de jaren zeventig werd gedaan.
Het schoudertasje evolueerde de afgelopen jaren tot serieuze designertas, zoals we zien bij Yassin Dardour. Die draagt een kloek exemplaar van Louis Vuitton, duidelijk te herkennen aan het monogram (overigens ooit bedacht om te zorgen dat krassen op het leer minder zichtbaar waren). Voor het overige houdt de Mocro Maffia-acteur het modern klassiek: trainingsjack, washed jeans, sneakers, alles gedacht in grijs of zwart, net als bij Jacob Elordi, al zullen twee werelden zelden zo ver uit elkaar gelegen hebben.
Nu mannen de handtas hebben ontdekt, worden er qua assortiment grote stappen gezet. De man clutch maakt bijvoorbeeld zijn entree, onder andere te zien bij Junya Watanabe. Merken zoals Louis Vuitton, Dior en Hermès, vooral bekend om hun tassen voor vrouwen, sturen nu een eindeloze stroom aan varianten voor mannen de catwalk op. Daarbij is het onderscheid tussen m/v niet echt meer waarneembaar, hooguit zijn die voor mannen wat kloeker in formaat. En met dit aanbod moeten mannen dus serieus gaan oppassen dat deze tassen niet gekaapt gaan worden door de vrouwen in hun leven.
Een goede tas hangt nonchalant. Niet knijpen, niet poseren. Alsof hij er altijd al hing.
Een kleine tas bij een groot lichaam oogt iel, een oversized shopper bij een tengere man wordt al snel verkleedpartij. Proportie is alles – de tas moet je aanvullen, niet overnemen.
Schoenen en tas spreken dezelfde taal. Niet per se dezelfde kleur, wel dezelfde toon. Chunky sneakers vragen om een robuustere tas, loafers dulden iets verfijnders.
Stijlschool is een rubriek in Volkskrant Magazine waarin Stefanie Bottelier en Arno Kantelberg een actueel modeverschijnsel bespreken, wat moeten we dragen en hoe?
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant