Gebiologeerd door de keurende mens maakt fotograaf Jan Dirk van der Burg een rondgang door het jurywezen, van een konijnenshow en een ploegwedstrijd tot de Grote Grillworsttest: ‘Je hebt het hier over de competitie om de perfecte wedstrijdworst, dan telt alles mee.’
Gebiologeerd door de keurende mens maakt fotograaf Jan Dirk van der Burg een rondgang door het jurywezen, van een konijnenshow en een ploegwedstrijd tot de Grote Grillworsttest: ‘Je hebt het hier over de competitie om de perfecte wedstrijdworst, dan telt alles mee.’
Een juryoordeel is iets waar de ambitieus ingestelde mens moeilijk aan ontkomt. De menselijke behoefte om te rangschikken, te beoordelen, te keuren of simpelweg ergens een wedstrijd van te maken is universeel groot. Zoveel takken van sport – van de beste grillworst, de mooiste alpaca, de snelste roeier tot het strakst omgeploegde akkertje.
Tijd om de schijnwerper eens te richten op de jury die dit verlangen moet faciliteren. Want de toewijding die daarbij komt kijken, de kennis en concentratie: die zijn ook fascinerend om te observeren. Dat gaat meestal gepaard met een kledingkeuze die de autoriteit van een jurylid het juiste gewicht moet geven. Een strakke witte blouse, een mooi pak of een lange witte jas. Die laatste wordt gedragen door keurmeesters waarvan de subtekst is: wij zijn betrouwbaar, smetteloos en zorgvuldig.
Nederland Juryland kunnen we eigenlijk zien als een tweestromenlandschap. Je hebt de keurende jury’s die een perfect gefokt dier langs de meetlat leggen of een worst of een voortuin beoordelen op zijn merites. De inspanning is geleverd, het eindresultaat wacht in alle rust op een cijfer.
Dan heb je de jury’s die ter plekke een fysieke inspanning moeten beoordelen: karate, boksen, ballroomdansen; dan is het constant opletten geblazen, want een tweede kans om waar te nemen is er niet. Topsport op zich. Bij boksen moet een jurylid bijvoorbeeld in zijn hoofd de treffers noteren en blijven kijken naar de partij. Een streepje zetten op het papier, de blik even omlaag, is te riskant, want dan kun je net een beslissend moment missen.
Het makkelijkste juryklusje uit deze serie lijkt misschien de Australische Jude Anderson, die alpaca’s keurt in een solojury. Het is makkelijk overleggen (want niet) maar er zit ook een nadeel aan, of zoals ze het zelf zegt: ‘na de uitslag is één iemand het met mij eens en de rest heeft een mening.’ Maar ze heeft een dusdanige monumentale status in de alpacawereld dat het altijd goed gaat. Ook gezien: een poes op een kattenshow in Marum die nét geen eerste werd toen ze een Litouws jurylid een flinke haal gaf. Die gaf bloedend aan toch voor een andere kat te gaan. Goed gedrag is trouwens bij alle sporten en shows een opvallend belangrijk aspect.
We zouden het jurylidmaatschap ook wel in een competitievorm kunnen gieten. Wie wordt het allerzorgvuldigst handelende, precies observerende en netjes geklede jurylid met de meest vanzelfsprekende autoriteit? Maar dan zouden we over het hele landschap toch appels met peren moeten gaan vergelijken. En dát is nu net de competitievorm die we niet moeten willen.
Het Australische jurylid Jude Anderson keurt twee dagen lang in haar eentje de alpaca’s op de voorjaarsshow in Kronenberg. Opvallend keuringsaspect is de diameter van de vezel van de vacht, die gelijkmatig moet zijn. Als er een dikkere vezel tussen zit en je gaat daarmee een trui maken dan gaat-ie prikkelen, een nogal belangrijk aspect dat elke deelnemer op de show probeert te voorkomen.
Tijdens de Noordshow 2026, de grootste kleindierenshow van Nederland, bepalen keurmeesters Cor Bregman en Fons Verrijdt (l) welke Nederlandse dwerg hangoor uiteindelijk naar de eindtafel mag voor de finale. Fons Verrijdt jureert morgen ook de cavia’s. Die heeft echt een heel druk weekend.
Ronne Timmerman doet de voorstart tijdens de 49ste editie van de Gyas-Hunze Race, wat een kunst op zich is. Commando’s geven terwijl je met vijf boten tegelijkertijd bezig bent.
‘Het is een spelletje, een boot op het juiste moment ‘op te laten bouwen’ om iedereen op het juiste moment door de start heen te laten gaan. ‘Het jureren gaat bij ons om veiligheid en eerlijkheid. En voor mijzelf ook, om een A-licentie te halen. Een heel leerproces, reflecteren op jezelf. Je doet het niet alleen voor de sport, het is ook zelfontplooiing.’
Leen ’t Mannetje (74) en Peer van Herwijnen (64) hebben het druk met het aflopen van alle keuringsaspecten, want een ploegwedstrijd is niet even een snelle blik op een vers omgeploegd veldje. De rechtheid van de beginvoor, de aanstorting, de stevigheid van de geploegde sneden, de uniformiteitgeploegde snede, een strakke eindvoor. Leen: ‘Uit mijn hoofd is dit nu mijn 191ste jurywedstrijd. In 2028 is het WK ploegen in Nederland. Als ik daarvoor zou worden gevraagd, dat zou de kers op de taart zijn. Maar zo niet, dan ben ik niet teleurgesteld. Dan heb ik lekker veel tijd om alles op het WK op mijn gemak te bekijken.’
Op de 125ste editie van de Paasveetentoonstelling in Schagen houdt het Vlaamse jurylid Filip Taveirne zijn bordje omhoog. In de finalekeuring van de zogenaamde dikbilkoeien mogen de vele juryleden niet meer overleggen en wordt er geoordeeld door het exact tegelijkertijd opsteken van de puntenbordjes. Er zijn drie smaken: geen punten, een 3 of een 5. Een choreografie op zich.
Op de internationale Dogshow Rijnland zijn ook de juryleden heel internationaal. De grootste blikvanger is Tiberiu Kozma uit Roemenië, die als er een verkiezing zou zijn voor best geklede juryleden, moeiteloos de hoofdprijs zou winnen. Tiberiu is ook ervaringsdeskundige aan de andere kant, hij fokt Basenjihonden. Vorig jaar viel hij nog in de prijzen op de Monaco Dogshow en kreeg hij een award uit de handen van Prins Albert II.
Op de internationale FIFe Felikat keurt Ietje Röhr de kanshebbers op de best of show-tafel. ‘Als jurylid zie ik mijzelf als bewaker van de standaard van ras. De kat moet harmonisch zijn, met een mooie vachtkwaliteit, een goede stand van de oren, de ogen. En het is een vereiste dat een kat een showtemperament heeft. Als hij agressief is, krijgt-ie een gele kaart.’ Ietje is zelf ook nogal kattengericht. Ze draagt een bodywarmer met kattenogen, heeft zelf twee Noorse boskatten, drie maine coons en is bezig aan een kunstschilderoeuvre waarin de kat centraal staat. ‘Ik zeg zelf altijd, ik moet zelf de grootste kat zijn.’
Meesterslager Hans de Goeij ruikt aan een grillworst tijdens de Grote Grillworsttest 2026. ‘De eerste indruk is belangrijk, die telt wel twee keer mee. Het uiterlijk, als de worst je tegemoet lacht dan is het goed. We kijken naar het aanzien, het snijvlak, dan het mondgevoel, hoe bijt je ’m in. Voldoende structuur, maar wél dat de smaak goed vrijkomt.’ Om elke keer de smaak te neutraliseren wordt een stukje appel en een slokje water genuttigd. ‘Je hebt het hier over de competitie om de perfecte wedstrijdworst, dan telt alles mee.’
Scharrelslagerij Kieboom uit Rotterdam won dit jaar de prijs voor de beste grillworst naturel en slagerij Maros uit Goes in de categorie kipgrillworst.
In dansstudio Waalwijk wordt er in vol ballroomornaat gedanst en de onberispelijk geklede juryleden staan verspreid over de dansvloer in observatiemodus. Jurylid Ewoud Fidom - bekend danser van bijvoorbeeld Dancing with the Stars - vindt jureren eigenlijk niet zo leuk. ‘In de danswereld hoort het er ook een beetje bij dat je het doet, maar trainen met dansers, dat vind ik veel interessanter. De emotie die je hebt bij je eerste indruk moet je als jurylid kunnen uitschakelen. Het is puur kijken naar de dans, of je van een outfit of make-up houdt, is vaak smaak. En zoals ze zeggen: ‘You can’t judge the book by its cover.’
Op de Nationale Jeugddag Round Robin heeft Dominico Mertens net drie partijen als scheidsrechter achter de rug; de rest van de partijen is hij een van de drie juryleden. ‘Ik doe dit pas een jaar. Ik ben eigenlijk theaterregisseur, maar het boksen heeft mij helemaal gegrepen. Er komen twee boksers op, en je voelt automatisch een soort empathie voor één van de boksers, maar je moet natuurlijk neutraal blijven. Het lijkt ook op regiewerk: focus houden, observeren, details zien. Ik leer veel van Cen Dünar, die leidt hier de jury en is ook voorzitter van de boksbond. En de partij is zoals een voorstelling hè, met een apotheose en een climax.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant