Elke week vragen we een ouder naar de belangrijkste doelen in de opvoeding. Van het kind willen we weten of dat is geslaagd. Deze week: Michiel en Annemarie.
schrijft voor Volkskrant Magazine.
Michiel: ‘Als ouders vonden we zelfvertrouwen belangrijk: inzien dat je genoeg in huis hebt om dingen aan te gaan. Natuurlijk heb je hulp nodig om je te ontwikkelen, maar je mag ook op je intuïtie vertrouwen en geloven dat je het kunt. Dat stimuleerden we zoveel mogelijk door ze te prijzen, door de momenten te markeren waarop ze een stapje hadden gezet of een drempel overgingen. Ook jezelf accepteren zoals je bent vonden we belangrijk, met je sterktes en zwaktes en vrede te hebben met hoe je eruitziet. We hebben dan ook geen weegschaal in huis.
‘Daarnaast hechten we eraan dat ze belangstelling tonen voor anderen en dat ze degene tegenover zich echt proberen te zien. Toen de kinderen klein waren, was ik streng en kon ik erg boos worden. Daar heb ik spijt van. Dat verdienden ze niet. Onvoorwaardelijk zijn tegenover je kinderen moest ik toen nog leren, dat had ik uit mijn eigen jeugd niet meegekregen.
‘Onze dochters konden alles aan ons vragen, maar dat betekent niet dat ze dat altijd deden, zeker niet als pubers. Daar heb ik onvoldoende bij stilgestaan. Annemarie deelde weleens iets over haar seksuele ervaringen, maar ik vroeg niet altijd door terwijl ze dat wel hoopte. Ik wilde niet opdringerig zijn en daarmee koos ik voor de makkelijke weg. Als ouder moet je gewoon het risico nemen dat ze dóórvragen niet leuk vinden.’
Michiel Lekkerkerker (72) is gepensioneerd huisarts en tropenarts. Hij woont in Amsterdam met zijn vrouw en twee dochters. Met zijn jongste dochter Annemarie schreef hij ‘Gesprekken die je nooit met je vader voert’, dat 27 mei verschijnt bij uitgeverij Atlas Contact.
Annemarie: ‘Ik heb veel zelfvertrouwen in wat ik kan, ook doordat mijn ouders altijd benadrukten waar ik goed in ben. Op werkgebied ben ik niet snel zenuwachtig, ik weet dat ik me altijd wel red.
‘Vrede hebben met hoe ik eruitzie is helaas niet helemaal gelukt. Mijn ouders hebben altijd gezegd dat ik mooi ben en dat ik goed ben zoals ik ben. Toch vergelijk ik mezelf met het ongezonde schoonheidsideaal dat ik online en in films zie.
‘Ik heb al meer dan tien jaar een hele goede band met mijn vader, maar in mijn basisschooltijd was het best moeilijk. Hij kon heel boos worden en dan was ik soms bang voor hem, maar hij is enorm met zijn issues aan de slag gegaan. Ik had het fijner gevonden als dat eerder was gebeurd, maar ik vind het knap dat hij dat heeft gedaan. Ik denk dat weinig mannen op relatief late leeftijd nog hard aan zichzelf werken.
‘Er was thuis alle ruimte om dingen te delen, maar het was fijn geweest als mijn ouders zelf over onderwerpen als seksualiteit waren begonnen. Als puber is het moeilijk om daar zelf over te beginnen. Ik denk dat mijn vader beleefd en niet opdringerig wilde zijn. Het is niet dat hij dingen had kunnen voorkomen, maar ik had graag meer geleerd over bijvoorbeeld consent. Dat heb ik zelf moeten ontdekken in de harde wereld.’
Annemarie Lekkerkerker (23) uit Amsterdam is contentmaker en presentator.
Dit is een verhaal uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant