is pop- en gamejournalist van de Volkskrant, met speciale aandacht voor de opkomst van artificiële intelligentie in de kunst.
De medegrondleggers van de Noorse blackmetal, voorheen verdienstelijk in de deathmetal, denken niet dat hun laatste uur heeft geslagen. De cultband Darkthrone lijkt eerder een nieuwe levensfase te zijn begonnen en komt na het voortreffelijke Astral Fortress (2022) met weer zo’n juweel.
De elementen die hun nihilistische maar trendsettende muziek, vanaf A Blaze in the Northern Sky (1992), zo gruwelijk goed maakten, zitten nog steeds in de nummers verstopt. Vanaf They Found One of My Graves tot Eat Eat Eat Your Pride hoor je die rauwe rock-’n-rollriffjes, van een kurkdroge gitaar die gemeen in je oren snijdt.
Maar Darkthrone is nu eerder een progrockband geworden: de liedjes zwieren alle kanten op en je wordt steeds verrast door fijne muzikale uitstapjes, van golvende bassen uit de postpunk tot Burzum-achtige, verdrietig zoemende synths (So I Marched to the Sunken Empire). De productie is zalig kaal en analoog, en plaatst de grimmige tijdingen van Fenriz (drums) en Nocturno Culto (de rest) in het beklemmende decor van een beschimmelde grafkelder.
Darkthrone
Pre-Historic Metal
Heavy
★★★★☆
Peaceville/ V2
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant