De lezersbrieven! Over een met sluiting bedreigde dorpsschool en gemeenschapsgevoel, de rellen bij azc’s, het Songfestival, hypotheekrenteaftrek, de column over baas in eigen balzak en Sander Schimmelpenninck.
Bij het lezen van de Brief van de Dag van Joyce Zwaag-van Geelen waarin zij het heeft over afbrokkelend gemeenschapsgevoel en het mogelijk sluiten van de dorpsschool ondanks hevig verzet van dorpsgenoten, kreeg ik zoiets van: ach, wat aandoenlijk.
Dat veranderde snel. Na de acceptatie van de status quo mocht er kennelijk van alles gebeuren met het leegstaande gebouwtje. Maar dat daarin opeens een groep vluchtelingen zou worden opgevangen... nou, dat lijkt haar wel heel erg.
Op haar vraag: hoe zou jij je dan voelen? Nou, blij dat vluchtelingen, die veel groepen zoals FvD, Defend-tuig, PVV’ers et cetera liever zien verdwijnen, opgevangen worden. Dat er nog maar veel gemeenschapszin blijft bestaan, ook in Altforst, en leegstaande gebouwen nuttig in gebruik genomen worden, ook door vluchtelingen...
Peter Vink, Enkhuizen
Laten we de relschoppers bij de azc’s en gemeentehuizen voortaan gewoon benoemen als wat ze zijn: ‘knokploegen’. Misschien dat we dan gaan begrijpen welke kant Nederland op gaat.
Jos Huigen, Haarlem
Het NOS Journaal van 18 uur besteedt dinsdag aandacht aan de beschietingen door Israël op Zuid-Libanon. Correspondent Daisy Moor interviewt een meisje van een jaar of 14 dat haar vader, moeder, broertje en een oom verloren heeft. Het is niet meer om aan te zien. Mijn hart breekt. En dan hebben we het niet eens over Gaza. Het cynische is dat een paar uur later de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival gaat beginnen. Mét Israël.
Machteloos word je van al dat treurige nieuws dat veroorzaakt wordt door Israël. Gelukkig dat Nederland niet meedoet met het liedjesspektakel. In ieder geval ėėn klein gebaar van verzet tegen de Israëlische politiek. Je moet soms toch opstaan tegen onrecht, al kost dat dan je deelname aan dit internationale podium.
Karel Bruinsma, Gennep
Wat heerlijk dat Nederland niet meedoet aan het Eurovisie Songfestival, om welke reden dan ook. Eindelijk kan ik naar liedjes luisteren zonder dat ‘wé’ moeten winnen. Muziek is geen wedstrijd. Dat het een verdienmodel is geworden om muzikanten tegen elkaar te laten strijden, is een commerciële ziekte van onze cultuur. En nu is het ook een politiek instrument geworden om de lelijke dissonanten van harde regimes tegen elkaar uit te spelen. Ik kijk en luister met plezier naar de hartenkreet van deelnemers aan het ESF zonder dat ik een ‘mening’ hoef te hebben.
Marcel Lezwijn, Zoetermeer
Een kwart van de huiseigenaren zou niet weten dat na dertig jaar het aflossingsvrije feest is afgelopen. Lijkt me stug. Het is een onderwerp dat vaak in de krant heeft gestaan, maar het was ook een onderwerp waarover iedereen met een huis praatte. Je moet dan geen familie en vrienden hebben om er niks van te weten.
De aankoop van een huis staat niet alleen in een aangifte. Er is ook een koopcontract en dat gooit niemand weg. Dus: iedereen zelf verantwoordelijk stellen voor de aangifte. Blijkt later dat er belasting is ontdoken, dan staat er een flinke boete op.
Mieke Koenen, Nijmegen
Deze reactie op de column van Izz ad-Din Ruhulessin is waarschijnlijk als zaad op de rotsen, maar ik ga het toch proberen. Het gaat er niet om dat mensen het recht niet zouden mogen hebben om geen kinderen te willen, maar dat er mannen zijn die wél kinderen willen en ervan uitgaan dat een ander deze zal verzorgen.
Dat is geen zaak voor relatietherapeuten, maar het directe gevolg van een maatschappelijke normering waarvan de oorsprong weer eens pijnlijk duidelijk wordt gemaakt.
Ben Boekholt, Cartagena (Spanje)
Wat een enorme jij-bak om Sander Schimmelpenninck ‘kwaadaardig’ te noemen en hem te verwijten dat hij olie op het vuur gooit. Daarmee herhaalt de hoofdredacteur van De Telegraaf zijn eigen gedrag en bevestigt hij het nogmaals.
Sander Goudart, Voorburg
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant