VOORBURG - Waterloo, Arcade, Making Your Mind Up of Poupée de cire, poupée de son. Noem een willekeurig nummer dat in de afgelopen 70 jaar ooit heeft meegedaan met het Eurovisie Songfestival en de kans is groot dat Marcel Rijs (55) uit Voorburg de plaat in huis heeft. Zijn collectie songfestivalplaten kun je gerust 'een beetje uit de hand gelopen' noemen, met ruim duizend cd's, lp's en vinylsingles. 'Het is een aardig verzamelingetje', reageert de collectioneur grinnikend.
De verzameling songfestivalplaten heeft Marcel allemaal bekwaam georganiseerd in kasten, en de overloop naar de trap, op zijn zolder in Voorburg. 'De cd-singles, dat zijn er een paar honderd, zitten in de lades van de witte kast. De vinylsingles, ook een paar honderd, staan in die houten kast', verklaart Marcel, terwijl hij naar verschillende kasten wijst.
'Dan heb ik ook nog een paar maxisingles en lp's, die staan weer in de kast achter de deur', voegt hij eraan toe. Lachend: 'Maar ik gebruik alleen deze etage voor mijn verzameling, want ik heb ook nog een gezin.'
'Ik denk dat ik in totaal driekwart van alle songfestivalliedjes hier heb staan', concludeert Marcel. 'Ik heb drie boeken geschreven over het songfestival en daarvoor moest ik destijds foto's aanleveren van elke plaat. Toen kon ik ongeveer 1300 afbeeldingen afleveren van de in totaal ongeveer 1750 liedjes. Het is dus maar een klein verzamelingetje', grapt hij.
Om het overzicht in alle kasten te bewaren, heeft Marcel elke plaat in een plastic hoesje gestoken dat is voorzien van een land en jaartal. 'Daarbij staat het geordend op land. Dus het begint op de bovenste plank met Oostenrijk (AT) en dan eindigt het met Joegoslavië (YU). Zo kan ik het zelf ook nog een beetje terugvinden, want het staat nogal vol.'
Kan songfestivalfanaat Marcel een willekeurige plaat zo tevoorschijn halen uit zijn verzameling? Wij hebben het getest:
Dat de kasten behoorlijk goed gevuld zijn, heeft niet alleen te maken met de grote hoeveelheid nummers die in de afgelopen zeventig jaar op het Eurovisie Songfestival voorbij zijn gekomen. 'Er zitten ook versies van songfestivalnummers tussen in andere talen en covers van andere artiesten.'
'Dit is bijvoorbeeld alleen al het stapeltje van Nel blu dipinto di blu, beter bekend als 'Volare', van Domenico Modugno uit 1958', meldt Marcel. Hij wijst naar een stapel vinylplaten van ongeveer vijf centimeter die hij uit de kast pakt.
Ook de stapel platen van dé songfestivalhit aller tijden Waterloo is aanwezig. 'Dit is de plaat met de mooie originele kaft (de bandleden van ABBA met Napoleon op de achtergrond, red.)', vertelt Marcel.
'Maar ik heb ook de plaat ter ere van de dertigste verjaardag van Waterloo. En dit is de Japanse versie', klinkt het vervolgens, terwijl hij nog een Waterloo-plaat tevoorschijn haalt.
Maar waar is deze liefde voor songfestivalplaten ooit ontstaan? 'Het begon heel onschuldig toen ik tien jaar was en op de Mient in Den Haag plaatjes kon kopen voor een gulden. Eén van de eerste songfestivalplaatjes die ik kocht was Theater van Katja Ebstein', begint Marcel.
'Daarna ging ik naar platenbeurzen en -zaken en kocht ik af en toen een songfestivalsingle. Het ging eigenlijk gewoon heel natuurlijk met de stroom mee', gaat hij verder.
De verzameling is pas in 2020 in een echte stroomversnelling gekomen. 'Door corona moest ik opeens online platen gaan kopen en daar is het eigenlijk uit de hand gelopen', legt Marcel met een scheve glimlach uit. 'Want ja, je wilde toch je geld uitgeven.'
'Tegenwoordig koop ik de platen dus grotendeels online en een paar keer per jaar ga ik naar een platenbeurs. Daarnaast kom ik soms toevallig nog wat tegen in kringloopwinkels', vervolgt de verzamelaar. 'Dat is natuurlijk het allerleukste, als je iets vindt voor een euro.'
Op de zolder van Marcel staat dan ook voor een aardig bedrag aan songfestivalplaten. 'Ik heb voor mijzelf wel een grens gesteld. Want er zijn ook heel bijzondere singles van 300 of 400 euro, maar de sport is juist om pareltjes te vinden voor een laag bedrag. Dus bij hoge uitzondering geef ik meer dan een tientje uit aan een plaat.'
Eén van die hoge uitzonderingen in zijn collectie is de single Macédomienne van de Belgische Philippe Lafontaine uit 1990. 'Dat is echt een collector's item', vertelt de Voorburger enthousiast.
'Lafontaine heeft demonstratief de matrix van deze plaat vernietigd, dus er zijn maar weinig singles van op de markt. Twee jaar geleden wist ik er één op de kop te tikken, dat was wel even een momentje.'
Hoeveel de songfestivalfanaat heeft neer moeten leggen voor deze plaat, wil hij niet zeggen. 'Dan krijg ik ruzie met mijn vrouw', zegt de verzamelaar grijnzend.
Overigens wordt het voor Marcel wel steeds moeilijker om zijn collectie zo compleet mogelijk te maken. 'Tegenwoordig worden er steeds minder singles gemaakt. Van het songfestival van vorig jaar zijn bijvoorbeeld maar zes singles uitgebracht. Daar zouden platenmaatschappijen echt het boetekleed voor moeten aantrekken', vindt hij.
Toch is Marcel niet bang om 'uitverzameld' te raken. 'Mijn verzameling raakt nooit compleet. Er komen altijd nieuwe liedjes bij, er blijven altijd andere artiesten die songfestivalliedjes coveren en sommige singles zijn gewoon heel zeldzaam of echt te duur', stelt hij schouderophalend. 'Dus voorlopig blijf ik nog wel even doorverzamelen.'
Source: Omroep West L'dam