Het online radiostation NTS uit Londen – favoriete ontdekplek van muziekliefhebbers – bestaat vijftien jaar. Al net zo lang heeft Alice Moxom (39), dj Moxie, haar show op woensdagmiddag. Ze tipt deze week haar favorieten.
is chef van Volkskrant Magazine. Ze schrijft onder meer over stand-upcomedy & cabaret en populaire cultuur.
De geur van goede smaak hangt toch echt in de lucht op Gillett Square. Een paar mannen staren wat voor zich uit in de zon, iemand raapt peuken van de grond. Een ander plant zichzelf met een fles sterkedrank op de stoeprand. ‘Even ter info: het kan daar soms een beetje sketchy aanvoelen’, schreef Alice Moxom (39), alias dj Moxie, in een bericht aan de journalist en de fotograaf, ‘maar in de vijftien jaar dat ik er mijn show opneem heb ik nog nooit een probleem gehad.’
Inderdaad, niets aan de hand. Op het pleintje in de Londense wijk Dalston staan donderdagmiddag rokende barbecues met kip, de jerk van Ewarts Jerk waar in online reviews hoog over wordt opgegeven. (‘Absoluut de beste jerk chicken die ik in de tien jaar dat ik in Londen woon heb gegeten!’ Even geproefd natuurlijk: echt heerlijk.) Caribische muziek. Jazzclub Vortex op de hoek. Daartussen, onopvallend: de opnamestudio’s van NTS Radio, het online radiostation dat ‘Don’t assume’ als mantra voert: niet uitgaan van aannames.
Openstaan voor het onbekende, voor andere mensen, culturen en artiesten; daar gaat het hier om. NTS is een geliefde uitvalsbasis voor liefhebbers van uiteenlopende muziekgenres die graag iets horen waar ze nog nooit van hebben gehoord. Op ieder moment van de dag hebben zij de keuze tussen twee zenders waar live uitgezonden wordt. En dan is er nog een reusachtig digitaal archief met alle opgenomen shows en eindeloze mixtapes – alleen muziek, geen gepraat tussendoor. Die hebben titels als ‘island time’ (reggae, dub), ‘in focus’ (ambient) ‘feelings’ (soul, boogie) en ‘the pit’ (metal).
NTS viert deze lente zijn 15-jarig jubileum, en al net zo lang heeft de vrouw die nu in een van de studio’s poseert voor Volkskrant Magazine haar show. Moxie is te horen op woensdagmiddag tussen drie en vijf, tegenwoordig om de week. Genre: elektronisch. Ze draait Detroit-techno en diepe, soulvolle house met een groovy ritme, af en toe richting UK garage. Soms nodigt ze een gast uit.
Oprichter Femi Adeyemi begon NTS in 2011, en nog steeds is ‘eclectisch’ het woord dat het best beschrijft wat er 24/7 gaande is op dit platform. Het gaat van punk en indie tot experimentele jazz, drum & bass en techno. Jamie XX is een van de bekendste artiesten die lange tijd een vast uitzendmoment had. Maar het zijn juist ook minder mainstream namen, met veel bijzondere muziek in hun platentas, die zich aan het station verbinden, onder wie ook Nederlanders als Martyn, Upsammy en Orpheu the Wizard.
Er zijn wereldwijd 6 miljoen maandelijkse luisteraars, en volgens NTS is meer dan de helft van de muziek die wordt gedraaid (nog) niet uitgebracht of te vinden op Spotify. Luisteren is gratis, maar fans kunnen hun sympathie uitdrukken met een klein of groter bedrag naar keuze. In ruil krijgen ze onder meer korting op merchandise in de webshop. Hoeveel ‘supporters’ er precies zijn, wil het bedrijf niet prijsgeven.
Alice Moxom leerde Femi Adeyemi als begintwintiger kennen in het uitgaansleven, toen ze net kunstacademiestudent-af was, alle coole feestjes in de wijk Shoreditch waren en gentrificatie in Dalston nog niet bestond. Het was de tijd van de beroemde club Plastic People, van de bubbelende opkomst van dubstep en van feestjes in verlaten loodsen waar niemand zich druk leek te maken om iets als ‘veiligheid’. ‘Plekken waarvan je je nu afvraagt hoe het kan dat er niemand is doodgegaan. Het was allemaal heel erg do it yourself, dat maakte het uniek.’ Adeyemi vroeg haar meteen bij de club – Moxom maakte in die periode al radio bij Kiss FM.
Vanwege het lekkere weer staan de deuren van Studio 2 open. Op de grond staat een volledig met stickers bedekte deur, uit de allereerste NTS-studio. Aan de muur hangt een foto van rapper Tupac Shakur. ‘Die hangt er vanaf dag één en is meeverhuisd van plek naar plek.’
Rond NTS heeft lang een casual sfeertje gehangen, zegt Moxom voor we de kleine ruimte worden uitgeveegd. Dj en producer Secretsundaze parkeert zijn fiets, hij begint zo aan z’n tweemaandelijkse show. ‘Ik denk niet dat Femi ooit had verwacht dat het station zo groot zou worden.’ Een paar jaar geleden werd het grote platenlabel Universal aandeelhouder, maar NTS garandeerde z’n abonnees dat het ‘volledige creatieve en operationele controle’ zou behouden, en dus in makerszin onafhankelijk bleef.
Ze is zelf óók een groot fan, zegt Moxom. ‘Ik luister iedere dag naar NTS. Als ik ’s ochtends wakker word, zet ik The Breakfast Show met Flo Dill aan. Ik vind het na al die jaren nog steeds heerlijk om een excuus te hebben om naar Dalston te fietsen en bij te praten met de lieve medewerkers op kantoor. Het is niet alleen een radiostation, maar ook gewoon een community met allemaal leuke mensen. Ik voel me ontzettend bevoorrecht dat ik er deel van mag uitmaken.’
De volgende middag pakt ze er een lijstje met favorieten bij in haar keuken in Tottenham, een buurt in het noorden van Londen. Ze woont hier met haar man, dj en producer Leon Vynehall, en hun Britse korthaar Fontaine ligt op z’n rug aandacht te trekken, naast de brokjesmachine – een ideaal apparaat voor twee huisdiereigenaren die vaak naar het buitenland moeten om in clubs of op festivals te draaien.
Toevallig draaiden ze vorig weekend samen op de allerlaatste avond van Corsica Studios, een iconische club in het zuiden van Londen. Zo’n back-to-back, dat doen ze niet vaak. ‘Toen we elkaar elf jaar geleden leerden kennen, waren we allebei op een heel ander punt van onze carrière. En ik ben me er altijd bewust van geweest hoe sommige mensen denken. Ik wilde niet dat iemand ooit zou kunnen zeggen, o, die boeking heeft ze alleen maar vanwege hem. Ik wilde mijn eigen weg vinden, mijn eigen carrière opbouwen.’
Nu voelt het gelijkwaardig. ‘Onze sound is best wel verschillend, maar als we samen draaien vinden we een fijn punt in het midden. Het is ook gewoon leuk om samen ergens naartoe te reizen en een ervaring te delen.’
Mede omdat ze steeds meer boekingen kreeg, besloot ze vorig jaar met haar radioshow van wekelijks naar tweewekelijks te gaan. In Nederland staan binnenkort het Lentekabinet en Dekmantel Festival op het programma. In augustus deelt ze in het Amsterdamse Bos de dj-booth met vriendinnen Shanti Celeste, Peach (die allebei ook een show hebben op NTS), en Saoirse.
De woensdag blijft een ideale dag om twee uur radio te maken, twee uur die ze bewust inzet om vrouwelijke producers een podium te geven. ‘Maandag ben ik vaak nog moe van draaien in het weekend, dinsdag kan ik gebruiken om muziek uit te zoeken, en donderdag begint alweer de opmaat naar het weekend.’
Eén ding moet haar wel van het hart: het klopt dat festivals en clubs meer vrouwelijke dj’s dan ooit programmeren. ‘Maar ik zie wel dat het nog steeds meestal de mannen zijn die het meest prestigieuze tijdslot krijgen.’ We zijn er nog niet, wil ze maar zeggen.
Het houdt verband met de reden waarom ze haar leeftijd niet wil noemen. Een online circulerende geboortedatum klopt niet. ‘Wil je het erop houden dat ik ‘in de dertig’ ben? Omdat onze branche discrimineert jegens vrouwen, vooral naarmate je ouder wordt. Het is triest, maar waar. Ik heb mijn leeftijd nergens online staan en wil dat graag zo houden.’
De rest van de dag zal ze wijden aan het openen van driehonderd mails met opgestuurde muziek van producers die hopen zichzelf terug te horen op NTS of een dansvloer. Voor het bezoek heeft ze nog één bonusaanrader: ‘Ga naar de Tracey Emin-tentoonstelling in Tate Modern!’
‘Ik zeg altijd tegen iedereen dat ze naar Macca moeten luisteren, zaterdagochtend tussen elf en één. Ik ben dol op zijn show en ik ben dol op hem. Hij houdt van hetzelfde type dancemuziek als ik, maar hij kiest daarnaast ook de mooiste jazz en ambient uit, en allerlei soorten Afrikaanse muziek.
‘Zijn muziekkennis is gigantisch, en hij is een goede verteller. Hij deelt heerlijke anekdotes over z’n persoonlijke leven. Dat vind ik gezellig, en ik vind het ook passen bij een radioshow in de ochtend.
‘Nog twee favorieten, allebei op maandag: Coco María met Club Coco en Suncut. Het is een grapje tussen mijn man en mij: bij twijfel, zet Suncut op. Hij draait geweldige disco en boogie, ideale achtergrondmuziek als je mensen over de vloer hebt voor een etentje.’
‘Er worden meer festivals georganiseerd op deze locatie, aan een meer in Tisno. Het is een mooie plek, maar uiteindelijk zijn het altijd de mensen die een clubavond of een festival onvergetelijk maken. Je kunt nog zo veel aandacht stoppen in de aankleding; als het publiek niet leuk is of bestaat uit mensen die alleen maar aan het kletsen zijn of op hun telefoon zitten, dan verpest dat de hele ervaring.
‘Dit is zo’n festival waar een vast groepje mensen ieder jaar voor terugkomt, een mooie mix van de nieuwe generatie en dertigers en veertigers die er al vanaf het begin bij zijn. Je kunt je tas gerust ergens aan de rand van de dansvloer neergooien, zonder dat je bang hoeft te zijn dat-ie meegenomen wordt.
‘Veel dj’s blijven een paar dagen hangen, of de hele week. Het is bijna een reünie, een soort schoolreisje, waar je met elkaar kunt bijpraten en op elkaars sets kunt dansen.’
‘Glastonbury blijft voor mij nummer één, het meest epische festival aller tijden. Ik kwam er al toen ik 4 jaar was. Mijn moeder stond er in die tijd met een kraampje waar ze kinderkleding verkocht.
‘De top-3 bestaat uit Glastonbury, Love International en dan Horst, een bijzonder driedaags kunst- en muziekfestival op een oude militaire basis ten noorden van Brussel. De podia worden ontworpen door kunstenaars en architecten, de line-up is fantastisch gecureerd en de mensen die het runnen zijn superleuk.
‘Ik draai er in mei voor de derde keer. In 2022 kwamen we net uit de lockdown, het was alsof de ruimte elektrisch geladen was. Een van mijn favoriete sets ooit.’
‘Mijn man nam mij en zijn moeder mee naar een concert van Colin Stetson. Hij is componist en saxofonist, hij heeft samengewerkt met artiesten als Lou Reed, LCD Soundsystem en Bon Iver. Deze avond speelde hij de soundtrack die hij maakte voor de film Hereditary, samen met het London Contemporary Orchestra.
‘Die soundtrack klinkt onheilspellend, spookachtig, want Hereditary is een horrorfilm. Ik had geen idee waar ik aan begon, want ik kende de film en de muziek niet, maar het was een verbluffende ervaring en een van de beste concerten die ik ooit heb bijgewoond. Echt dat je je de hele tijd zit af te vragen: hoe kan dit live zijn, hoe kán hij deze geluiden maken?’
‘In oktober zijn we na het Amsterdam Dance Event naar Berlijn gegaan, speciaal voor het concert van Nala Sinephro in de Berliner Philharmonie. Die concertzaal is zo mooi, met een zeshoekig podium in het midden. Nala Sinephro is een jazzmuzikant en componist. Ze speelt harp en had een drummer en een saxofonist bij zich, Nubya Garcia, die ook een NTS’er is. Haar moderne jazz is ambient-achtig, je moet haar album Space 1.8 maar eens beluisteren. Heel cool.’
‘Ik vind het heerlijk om helemaal op te gaan in documentaires over grote rocksterren. Heb je de documentaire over Shania Twain gezien op Netflix? Het is een fijne herinnering aan popcultuur in de jaren negentig, en haar levensverhaal is een soort reis. Als kind trad ze al overal en nergens op, en op haar 22ste verloor ze haar beide ouders door een auto-ongeluk. Ze raakte haar stem kwijt door de ziekte van Lyme en moest dus een tijdlang stoppen met zingen.
‘Ik ben fan van haar geworden na deze film. Ik heb hem denk ik al vijf keer gezien. Twee jaar geleden was ik bij haar optreden op Glastonbury. Veel mensen in het publiek hadden speciaal voor haar een cowboyhoed opgezet.’
‘Naoshima is een eilandje voor de kust van Japan vol kunstinstallaties en musea. We zijn er op onze huwelijksreis geweest. Je verplaatst je over het eiland met een elektrische fiets. Het is een perfecte combinatie van allemaal dingen waar ik van hou: kunst ontdekken en buiten zijn, even weg uit een lawaaierige omgeving.’ Ze wijst naar een foto in de kast, een kiekje bij het bekendste kunstwerk op het eiland, Pumpkin van de Japanse kunstenaar Yayoi Kusama, bekend van haar stippen. ‘Over het leven van Kusama is trouwens ook een interessante documentaire gemaakt, Kusama: Infinity. Ze verblijft permanent in een psychiatrische kliniek en heeft een atelier in de buurt.’
‘Ik denk nog steeds weleens aan dit boek. Het is een komen en gaan van twaalf personages. Allemaal Britse vrouwen, bijna allemaal van kleur, met verschillende leeftijden en sociale achtergronden, maar toch onderling met elkaar verbonden.
‘Ik las net dat een middelbare school in Salford het boek uit de schoolbibliotheek heeft gehaald omdat de inhoud ongepast zou zijn voor leerlingen. Het klinkt verontrustend, want waarom zou je een Booker Prize-winnaar uit de bibliotheek verwijderen, de eerste vrouw van kleur ook nog eens?
‘Ze is een fantastische schrijver en ik denk dat dit boek iets bijzonders doet binnen de literatuur. Het opent de geest en stemt tot nadenken over hoe andere mensen leven. Dat is de kracht van lezen, toch?’
‘Een goede club in Londen is FOLD, in Canning Town. The Carpet Shop vind ik ook leuk, een kleine zaal in Peckham. Van die kleine, intieme clubs, daar hebben we er over het algemeen te weinig van.
‘In Peckham is in maart een nieuwe plek geopend, Palais. Ik ben er vorige week voor het eerst geweest, en het overtrof mijn verwachtingen.
‘Boven is een cocktailbar waar je gratis naar binnen kunt. Wil je naar de club, dan kun je naar beneden, waar je wel een kaartje voor moet kopen. Het is een zaal waar vijfhonderd mensen in passen. Laag plafond, een Funktion-One geluidssysteem, en heel veel toiletten. Zo veel clubs hebben veel te weinig toiletten! Waarom zou je de avond wachtend in de rij voor de wc willen doorbrengen?’
‘Het valt me altijd op hoe professioneel alles is geregeld in het Nederlandse nachtleven. Er zijn zoveel leuke festivals en clubnachten. Het is een geoliede machine, met overal waar je komt een goede geluids- en lichttechnicus. Je merkt als dj aan het publiek dat deze muziek veel voor ze betekent.
‘In Amsterdam kom ik graag bij Lofi. In club Raum heb ik vorig jaar ook een geweldige nacht gehad. Eerst draaide mijn vriendin Jennifer Loveless, daarna Alex Kassian. Ik geloof dat we pas om tien uur ’s ochtends naar huis gingen. Eerder lukte niet, zó lekker was hij aan het draaien.
‘Ik hou echt van plekken waar de tijd er op een gegeven moment niet meer toe doet. Dat je zo locked in bent dat je gewoon niet weg kunt, omdat de sfeer en de muziek zó goed zijn. ’
Geboren in Londen.
2008 Central Saint Martins en London College of Communication.
2010 Begint met radiomaken.
2011-heden Show bij NTS Radio op woensdag tussen 15.00 en 17.00 uur, sinds 2025 om de week.
2016 Richt eigen platenlabel op, On Loop.
Alice Moxom is getrouwd en woont in Londen.
Onze gids dit weekeinde is een rubriek in Volkskrant Magazine waarin een bekend persoon (op velerlei terreinen) uit binnen- of buitenland ons gidst langs zijn of haar favorieten.
Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant