De Nederlandse opvarenden van de Global Sumud Flotilla laten zien waar het bedrijven, universiteiten en het kabinet aan ontbreekt: moed om op te staan tegen onrecht en genocidaal geweld, en op te komen voor de Palestijnen en daarmee voor de mensheid.
Vanuit Nederland zijn tien moedige onderwijzers, medici, bouwers en gewone burgers naar Gaza vertrokken. Sinds 22 april waren ze onderweg met de Global Sumud Flotilla. In de nacht van 29 op 30 april werden radiosignalen verstoord, drones vlogen laag over en schepen werden geramd en beschadigd. Daarna hebben de Israel Defense Forces (IDF) schepen geënterd, deelnemers gekidnapt en enkele vaartuigen met deelnemers stuurloos op zee achtergelaten.
Van de 70 schepen zijn er 21 onderschept en 180 opvarenden zijn meegenomen door het Israëlische leger. Vier Nederlandse deelnemers zijn gekidnapt en worden op dit moment tegengehouden in Griekenland. Het gaat om Sil Kiewiet, Anas Mohammed, Osman Tastan en Magda Gorska. Er zijn nog zes Nederlanders die verder varen; samen met meer dan vijfhonderd andere deelnemers vanuit de hele wereld geven zij niet op en laten zij zich niet bang maken.
Het ongekende geweld waarmee Israël een humanitaire vloot bedreigt, tegenhoudt en de mensen gevangen zet onderstreept nog eens de moed van de deelnemers.
Over de auteurs
Jozias van Aartsen, Hedy d’Ancona, Laurens Jan Brinkhorst, Tineke Netelenbos, Jan Pronk en Joris Voorhoeve zijn allen oud-bewindslieden.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Gewone burgers. Zij hebben al hun vakantiedagen opgenomen, een oude telefoon ingepakt, hun geliefden adieu gezegd en ze namen een kleine reistas mee zodat er genoeg ruimte in het schip zou blijven voor medicijnen, babyvoeding, voedsel, bouwmateriaal. Zij zetten zichzelf in, hun eigen lichaam, wetende dat er een agressor is die geen grenzen kent bij het toepassen van geweld. De deelnemers staan volkomen in hun recht als onderdeel van een humanitaire missie. Ze zijn op de Middellandse Zee, in internationale wateren. Dit zijn burgers die hun hart laten spreken en die willen staan voor mensenrechten en solidariteit.
De deelnemers willen niet dat het om hen gaat en dat de aandacht gericht wordt op de personen. En tegelijkertijd gaat het juist daarom. Ieder mens die opstaat tegen onrecht en zich verzet, doet ertoe. Een cynicus zal zeggen dat het toch niet lukt om de kust te bereiken en hulp te verlenen. Maar de opvarenden laten ons zien wat moed is en dat de belangrijkste koerswijziging in de westerse landen moet gebeuren. De politieke leiders kijken weg en beantwoorden niet aan hun plicht om genocide te voorkomen of om zelfs maar kinderen die ziek zijn tijdelijk op te nemen en te beschermen.
Bedrijven gaan door met handel drijven met Israël en universiteiten en scholen beperken de ruimte waarin les gegeven kan worden over de genocide die gaande is. Israël toont ongekende agressie en moordzucht. Deze staat is erop uit om de Palestijnen en alles wat van hen is te verwoesten.
Soldaten van de IDF die duizend jaar oude olijfbomen vernietigen, landbouwgrond waardeloos maken door alles plat te walsen en de kassen of irrigatiesystemen mollen. Het geweld zwelt verder aan: huizen bombarderen, hele families doden, veilige oorden zoals ziekenhuizen en scholen aanvallen, en zo verder. De tsunami van geweld golft verder; we lezen dat de IDF gericht op kinderen schiet en dat zij daar onderling punten voor geven als maten onder elkaar. Vergeet ook niet de langzame dood door honger, het onthouden van medicijnen, martelingen in de gevangenissen en sinds kort de executies die als nieuwe doodstraf exclusief voor Palestijnen worden ingevoerd.
Vaak is de gedachte: dat is te ver weg, het raakt ons niet direct. Of we zeggen dat het zo complex is allemaal. Maar moord en vernietiging zijn niet complex en ook niet ver weg. Wapens worden door Nederlandse havens doorgevoerd en Israëlische producten afkomstig van bezet land liggen in de supermarkt. Kennisuitwisseling met instituten van de bezetter gaat gewoon door. Nederland is de grootste investeerder in Israël ter wereld en Nederland ontvangt ook de meeste investeringen uit Israël. Zo draagt onze staat bij aan een economie van destructie, geweld en genocide.
Intussen gaan de illegale bezettingen door en het geweld groeit verder. De aanvallen op de Westelijke Jordaanoever vertonen dezelfde tekenen van wat er in Gaza gebeurt met Palestijnen. Libanon wordt ongenadig hard getroffen en is het volgende mikpunt van Israël. Iran wordt illegaal binnengevallen en gebombardeerd. Ook daar raken mensen ontheemd en worden kinderen gedood. Wie houdt Israël tegen? Geen grootmacht met een leger. Wie verzet zich? Niet ons kabinet of de minister-president. Wie durfde op weg te gaan? Tien gewone Nederlanders.
Uit de honderden aanmeldingen zijn tien mensen naar voren gestapt die allemaal iets belangrijks te bieden hebben. Namelijk zichzelf. Hun aanwezigheid, in beweging komen, saamhorigheid zijn wat zij te bieden hebben. Zij brengen hulp en goederen, ze willen nabij zijn en zich solidair tonen. Ze willen opkomen voor de Palestijnen en daarmee voor de mensheid. Ze zijn een voorbeeld voor ons allemaal, maar vooral voor de mensen die aan het roer staan in de politiek. Juist in de Tweede Kamer of in bestuurskamers en de top van bedrijven verwachten we durf, leiderschap dat zorg draagt voor het collectief en een rechte rug als het gaat om mensenrechten.
Voor echt leiderschap en moed kunnen we leren van de deelnemers van de Global Sumud Flotilla. Osman Tastan, Jesse van Schaik, Magda Gorska, Anas Mohammed, Cerisa van Kesteren, Sil Kiewiet de Jonge, Pieter Rambags en Diederick van den Ende staan voor een rechtvaardige wereld. Ze handelen zonder winstoogmerk, ze staan op tegen onrecht en zorgen voor anderen. Dat is wat wij allemaal te doen hebben en wij steunen dat van harte.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant