schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
Twee jaar geleden werd het debuut van Friko unaniem ontvangen met loftuitingen. Onlinemuziekmagazine Pitchfork gaf de eerste plaat van de band uit Chicago een 7,9; NME gooide ze op de cover en The New York Times noemde de muziek van Friko ‘doordacht gecomponeerd’ en ‘ongegeneerd hartstochtelijk’.
De aanbevelingen leidden tot mondiale bekendheid en internationale tournees. Goede kans dat de indierockband nu een nog groter publiek bereikt, want de muzikale lijn wordt met Something Worth Waiting For voortgezet.
Opener Guess maakt met dat licht larmoyante, hijgende stemgeluid van zanger en gitarist Niko Kapetan die emotionele urgentie voelbaar, terwijl op de rest van het album het hele spectrum tussen teder zacht (Alice) en grof geweld (Something Worth Waiting For) wordt bestreken.
Still Around heeft de melodische rijkdom van Radiohead ten tijde van The Bends en in Certainty fungeren pianoakkoorden als motor voor een elegant walsje. De strijkers komen erin en de boel groeit uit tot een emotioneel orkestraal statement dat een amechtige Kapetan met diepe uithalen uitdraagt. Van kalm meertje tot woelige zee.
Dan is er nog doortimmerde, Beatles-achtige meezinger Seven Degrees, die het net zo goed zal doen bij het kampvuur als in een stadion. Het geeft blijk van een enorme muzikale wendbaarheid. Friko heeft de papieren om een brug te slaan tussen kleine, zweterige zaaltjes waar muzikale ontboezemingen worden gefluisterd, en arena’s waar oerschreeuwen weergalmen.
Friko
Something Worth Waiting For
Pop
★★★★☆
ATO Records/De Konkurrent
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant