schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
Kacey Musgraves brengt country naar een breed poppubliek. Letterlijk: afgelopen maand betrad de zangeres uit Texas het podium op festival Coachella te paard.
De met acht Grammy’s bekroonde Musgraves is in haar carrière altijd vrijages aangegaan met andere genres. Maar na het meer op folkpop gerichte vorige album (Deeper Well) is Middle of Nowhere een terugkeer naar haar Texaanse roots, met invloeden van pop en zydeco, en samenwerkingen met onder anderen Willie Nelson. De liedjes zijn verhalend, het instrumentarium akoestisch en de bij vlagen hemelse zang is vaak tweestemmig.
Constante is ook die bekoorlijke droefenis die flonkert in Musgraves stem. Op het introspectieve, mijmerende Loneliest Girl snikt een pedalsteelgitaar mee en in Rhinestoned brengen getokkelde gitaar en subtiele strijkers je in vervoering, terwijl je wordt toegedekt met de warmste oe’s die Musgraves in huis heeft.
Hoewel in sommige nummers de smartlapperige kitsch op de loer ligt (Back on the Wagon, Uncertain,TX), blijft die fijnzinnige vredige esthetiek van Musgraves vocalen altijd overtuigen.
Kacey Musgraves
Middle of Nowhere
Pop
★★★★☆
Universal
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant