schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
The Black Keys zijn terug op hun nest. Na de flirt met pop op het vorige album No Rain, No Flowers hamert het duo weer stevig op het rhythm-and-bluesaambeeld, tot daar de roestigste traditionele Amerikaanse gitaarmuziek ontstaat. De liedjes op Peaches! zijn in spontane jams opgenomen, alles in een of twee takes, met zo min mogelijk overdubs.
Er trekt dan ook een bezielde spontaniteit door de tien nummers, die de ouwe rauwe Keys in herinnering roepen. In Stop Arguing over Me kan de buizenversterker elk moment het loodje leggen. En Whos’ Been Foolin You, met vette breakbeat en gruizig orgeltje, is ongekend funky.
Maar de kracht is ook de zwakte van Peaches! Het merendeel van de nummers zit in een dwangbuis van een traditioneel bluesakkoordenschema, waaraan voornamelijk enthousiasme en tekst zijn toegevoegd. Vertrouwd wordt dan eenvormig. En dan vraag je je op momenten af of The Black Keys nu alleen maar de geschiedenis willen herhalen.
The Black Keys
Peaches!
Pop
★★★☆☆
Warner
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant