Cellist Nicolas Altstaedt dacht voor een nieuw album in eerste instantie niet aan een ode aan de jaren zestig. Toen hij het Tweede celloconcert (1963) van Grażyna Bacewicz hoorde, ging er eenvoudigweg een klankwereld voor hem open. Vervolgens neemt hij ons veel verder mee dan alleen in Bacewicz’ wereld.
Blackbirds is vernoemd naar en eindigt met het beroemde liedje van The Beatles, waarvan de covers je om de oren vliegen. Dat breit een zoetig einde aan Bacewicz’ modernistische texturen, dreigende twaalftoons-atmosferen en orkestrale geluidseffecten, die een perfecte combinatie vormen met de lyrische klank van Altstaedt.
De cellist vindt zijn muzikale partner in dirigent én pianist Maksim Jemeljanytsjev. Ze voelen elkaar haarfijn aan in de onbepaaldheid van de stille klanken in Morton Feldmans Durations II (1960) en de felle tweegesprekken in Brittens Cellosonate (1961).
Nicolas Altstaedt
Blackbirds
Klassiek
★★★★☆
Alpha
Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.
Source: Volkskrant