Binnen het horrorsprookjesachtige universum schiet de vertelling van de Brits-Nederlandse cineast Dan Geesin wel wat tekort.
Wanneer een film een geheel eigen universum optrekt, is de neiging nogal eens om de regels daarvan te gaan uitleggen aan de kijker, in plaats van ze simpelweg te laten zijn. Het sterkste aan Een mislukt eerbetoon aan moederliefde is dat de Brits-Nederlandse cineast Dan Geesin dat grotendeels achterwege laat. In zijn tweede speelfilm plaatst hij de kijker midden in deze wereld, en laat je zelf de regels en logica ervan uitvogelen.
Die logica bestaat grotendeels uit een bijna kinderlijk letterlijk maken van dingen. Zo moeten mensen letterlijk iets (vingers, een voet) van zichzelf offeren om een kind te maken. En ontploffen mensen letterlijk van woede en stress. Zoals de vrouw van Samuel; aangedaan maar ook wat gelaten fietst hij, met de bloedspetters op zijn overhemd, naar zijn moeder.
Die geeft hem een knuffel en gaat vervolgens, praktisch als ze is ingesteld, meteen op zoek naar oplossingen. Want Samuel heeft een kinderwens en het is haar wens dat die wens uitkomt. Ze trommelt een oude jeugdvriend van Samuel op, die net een nieuwe vriendin heeft: Titty. En laat die nou een tweelingzus hebben (Tatti) die ook wel een kind wil.
De volstrekte vanzelfsprekendheid waarmee Geesin zijn bizarre ideeën presenteert, is sterk. Zoals de plastic cabines waar mensen snel naartoe hollen als ze voelen dat ze op ontploffen staan, om niet te veel troep achter te laten. Of de mysterieuze pan met jammerende jam waar moeders steeds maar in staat te roeren. Veel gebeurt op de achtergrond, onnadrukkelijk, en juist daardoor werkt het.
Maar binnen dat horrorsprookjesachtige universum schiet de vertelling wat tekort. Verhaallijnen worden uitgezet maar lijken vervolgens te worden vergeten, om dan ineens toch weer te worden opgepakt. De personages rond Samuel zijn excentriek, maar vaak ook wat eendimensionaal.
Hoewel de moederliefde uit de titel aanwezig is, is dit toch vooral een film over met zichzelf worstelende mannen, Samuel voorop. Juda Goslinga speelt hem als iemand die alle tegenslagen van zijn leven als een spons lijkt te hebben opgezogen, en niet in staat is die via zijn emoties uit te wringen.
Geesin verwerkte in Een mislukt eerbetoon aan moederliefde zijn eigen onvervulde kinderwens. Hoewel de film niet op elk vlak overtuigt, valt niet te ontkennen dat hij dat op hoogst originele wijze heeft gedaan.
Zwarte komedie
★★★☆☆
Regie Dan Geesin
Met Juda Goslinga, Frieda Pittoors, Yang Ge
85 min., in 21 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant