Op 23 april 2006 wist Michael Schumacher op het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari titelrivaal Fernando Alonso achter zich te houden, een herhaling van het duel dat een jaar eerder op hetzelfde circuit plaatsvond. In 2005 was het Alonso die met slechts 0,215 seconde verschil won van een sterk oprukkende Schumacher, die toen vanaf de dertiende startplaats kwam en de Spanjaard in de slotfase vol onder druk zette.
In 2006 lagen de kaarten anders. Schumacher startte vanaf poleposition, terwijl Alonso genoegen moest nemen met de vijfde plaats op de grid. De Renault-coureur kende echter een sterke openingsfase: hij ging buitenom langs Rubens Barrichello bij Tamburello en rekende vervolgens tijdens de eerste pitstopfase af met zowel Felipe Massa als Jenson Button.
Dankzij een langere eerste stint, mogelijk gemaakt door een grotere hoeveelheid brandstof, kon Alonso terrein goedmaken. Na zijn pitstop in ronde 26 lag hij nog elf seconden achter Schumacher, maar de regerend wereldkampioen had slechts acht ronden nodig om dat gat volledig te dichten.
Wat volgde was opnieuw een intens duel, maar dit keer gaf Schumacher geen krimp. In de resterende 28 ronden maakte de zevenvoudig wereldkampioen geen enkele fout, waardoor Alonso er niet in slaagde een aanval te plaatsen. Hoewel de tweede pitstop van Schumacher iets trager was, compenseerde hij dat met een sterkere inlap, waardoor hij zijn positie wist te behouden.
Michael Schumacher en Fernando Alonso op Imola.
Foto door: Rainer Schlegelmilch / Getty Images
Volgens Renault-engineer Pat Symonds leek de Renault misschien sneller, maar dat beeld werd enigszins vertekend door een mindere middensectie van Schumacher. Omdat Alonso vastzat achter de Ferrari, waren de strategische opties beperkt.
Renault probeerde nog via een vroege tweede stop een undercut te forceren, in de hoop Schumacher in de pits te passeren. Die poging mislukte echter. "We wilden Fernando een ronde in vrije lucht geven om Michael te verslaan bij de pitstops, maar dat werkte net niet", aldus Symonds.
Een fout van Alonso in de Villeneuve-chicane in ronde 59 maakte definitief een einde aan de jacht op de overwinning.
Schumacher benadrukte na afloop hoe cruciaal track position was: "Het sleutelmoment was dat ik na de tweede pitstop voorop bleef. Zoals we vorig jaar zagen, is inhalen hier vrijwel onmogelijk, tenzij de coureur voor je een fout maakt. Met mijn ervaring wist ik dat ik Alonso achter me moest houden, maar zonder constant op de limiet te rijden."
Michael Schumacher en Fernando Alonso na afloop van de race.
Foto door: Vladimir Rys / Bongarts / Getty Images
Alonso erkende dat het circuit hem parten had gespeeld. "Op een normaal circuit hadden we kunnen winnen, maar dit is Imola, waar inhalen bijna onmogelijk is. Ik was sneller in de tweede stint en probeerde hem onder druk te zetten in de hoop dat hij een fout zou maken."
In de slotfase zette de Spanjaard alles op alles, maar de Ferrari bleek tegen het einde van de stint sneller. "Ik bleef in zijn slipstream en in de laatste ronden probeerde ik het maximale uit de motor te halen, maar het lukte niet."
Ondanks de nederlaag deed Alonso goede zaken in het kampioenschap. Zijn belangrijkste rivalen dat weekend waren Giancarlo Fisichella en Kimi Räikkönen, en op hen liep hij verder uit.
Voorafgaand aan het weekend leidde Alonso met 28 punten, tegenover 14 voor Fisichella en Räikkönen. Schumacher en Button stonden op 11 punten. Na Imola vergrootte Alonso zijn voorsprong tot 36 punten, terwijl Schumacher op 21 kwam.
Toch zou later blijken dat juist Schumacher zijn grootste concurrent in de titelstrijd werd. De Duitser won in de rest van het seizoen meer races, maar uiteindelijk trok Alonso alsnog aan het langste eind.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport