is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Er zijn vele redenen om de Belgen te benijden: de gemoedelijkheid, de bourgondische levensstijl, de wielercultuur, het taalgebruik, de goedkopere huizen – tot 50 procent aan toe –, het ontbreken van de box 3-puzzel en vooral de maximumprijs van 1,8640 euro voor een liter Euro 95. Dat is gauw vier tot vijf dubbeltjes goedkoper dan in Nederland.
Alleen kunnen de Belgen van dat laatste zelf even niet genieten. Want het is dezelfde kwaal geworden als overtoerisme voor steden als Venetië, Barcelona of Amsterdam: heel Europa komt naar België om goedkoop te tanken. Vooral vrachtwagenchauffeurs die in één keer een tank van 800 tot 1.500 liter kunnen volgooien, besparen daar honderden euro’s.
‘Lange rijen vrachtwagens, auto’s die uren aanschuiven en zelfs files tot op de autosnelweg: het is aanschuiven voor goedkoop tanken zoals we dat hier nog nooit zagen’, schreef de krant Het Laatste Nieuws vorige week. ‘We zijn het tanktoerisme gewend. Maar wat zich nu afspeelt in delen van Limburg en Antwerpen is geen tanktoerisme meer, maar een stroom die het verkeer lamlegt en het openbare leven in de grensgemeenten voor een deel ontwricht.’ Bij benzinestations staan vrachtwagens soms twee tot drie uur te wachten.
Wie denkt dat Belgische pomphouders blij worden van al die klandizie, komt bedrogen uit. Veel pomphouders werken zich het snot voor de ogen, maar verdienen nauwelijks iets of lijden zelfs verlies. Pomphouders hebben al gedreigd hun benzinestations te sluiten.
België is een van de weinige landen in de EU waar de benzine- en dieselprijs niet door de vrije markt wordt bepaald, maar door de overheid. Die bepaalt in overleg met de brancheorganisatie van pomphouders deze maximumprijs. Dat gebeurt op grond van de inkoopprijs, raffinagekosten, accijnzen, btw en een marge voor leveranciers en pomphouders. Dit wordt in een programma-overeenkomst vastgelegd. Deze overeenkomst voorziet dat gestegen benzineprijzen deels kunnen worden doorberekend zodat oliemaatschappijen aan hun leveringsplicht voldoen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dit systeem bestaat al sinds 1974. Het werkt bevredigend, want de wispelturige Belgische politiek zou er anders allang een streep door hebben gehaald. Het zou een voorbeeld kunnen zijn voor alle EU-landen, omdat dit een einde maakt aan het gezeur van automobilisten dat bij een lagere olieprijs de kosten van benzine aan de pomp maar heel langzaam zakken en bij een hogere olieprijs snel worden doorberekend.
Mogelijk zouden de Brusselse bureaucraten die uit eigen ervaring weten dat het goed werkt, er een Europese richtlijn van kunnen maken die geldt van Nicosia tot Dublin. Dan hoeven Den Haag en andere regeringen niet hun eigen complexe lijst van lapmiddelen op te stellen die alvast geen einde maakt aan het onwenselijke benzinetoerisme. Een maximumprijs is een mooie Europese gedachte die het volk toe zal juichen.
Het voorkomt files bij Belgische pomphouders, waar buitenlanders alleen maar komen tanken en niet eens bereid zijn een AA-drink en een pakje kauwgum te kopen. Europa zou kunnen laten zien lak te hebben aan het neoliberale Amerikaanse gedachtengoed.
Niet alleen de Belgen maar alle Europeanen zullen worden benijd.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant