is columnist voor de Volkskrant
Ik schreef hier al eerder dat ik een groot zwak heb voor de elitair ogende, minimalistische boekomslagen van de Franse uitgever Gallimard, en sinds een tijdje ben ik ook verliefd op de covers van de kleine Britse uitgeverij Fitzcarraldo.
Hun omslagen hebben nooit plaatjes, maar zijn, als het om fictie gaat, geheel in de kleur International Klein Blue met witte letters, en als het gaat om non-fictie wit met de letters in International Klein Blue.
Daarmee kun je me helemaal gek maken.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het was dan ook bijna puur op die basis, en omdat ik door de sticker op het boek wist dat de schrijfster de Nobelprijs had gewonnen, dat ik in Kopenhagen de Engelstalige Fitzcarraldo-uitgave van het boek Jaag je ploeg over de botten van de doden van de Poolse Olga Tokarczuk kocht. Later kwam ik erachter dat het boek wordt omschreven als een ecologische thriller, wat me tegelijkertijd erg had kunnen afschrikken én aantrekken, dus netto gezien was dat prima.
Jaag je ploeg stamt uit 2009, en in Nederland is het helaas veel lelijker uitgegeven. Het gaat over de Poolse, zonderlinge vrouw Janina, die in haar eentje in de bergen woont en daar zorg draagt voor vakantiehuisjes van stadsbewoners. In die nogal uitgestorven omgeving overlijdt ineens de ene man na de andere, te beginnen met Janina’s buurman, die zij haat omdat hij wreed tegen dieren is.
Terwijl Janina haar hobby’s uitoefent – ze vertaalt met een vriend de gedichten van William Blake in het Pools en ze is erg in de astrologie – probeert ze de moorden te duiden.
Het is bij tijd en wijle best een hermetisch boek, vooral de astrologische passages, al is er natuurlijk ook een heel slag mensen dat dol is op volle alinea’s over Mercurius in retrograde. Ikzelf ben nooit zo gek op horoscopen geweest, maar doordat dit boek verder heel intelligent en soms met humor is geschreven, raakte ik er ineens van overtuigd dat astrologie misschien tóch ergens op slaat.
Ik weet niet of dat nou precies de reden is geweest dat de jury Olga Tokarczuk in 2018 de Nobelprijs voor Literatuur toekende. Ik las dat die jury haar prees om haar ‘verhalende verbeeldingskracht die met encyclopedische passie het overschrijden van grenzen als een levensvorm weergeeft’. Tja, dan weet je nog niks.
Het grappige is dat Fitzcarraldo opmerkelijk veel Nobelprijswinnaars uitgeeft, maar daar doet de uitgever zelf, Jacques Testard, niet hoogdravend over. Zijn smaak komt gewoon overeen met die van ‘een stel oudere, bourgeois mensen uit Zweden’, zei hij tegen The New York Times.
Zolang hij boeken blijft uitgeven die ik anders nooit zou lezen in dat Klein-blauw, vind ik het best.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant