is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.
Weinig mensen zullen ooit van Nicole Maes gehoord hebben, en in een ideale wereld was dat ook zo gebleven, maar van een ideale wereld kunnen we momenteel slechts dromen. Nicole Maes is buitenlandwoordvoerder namens de VVD, en in die hoedanigheid werd zij afgelopen week in de Tweede Kamer ondervraagd door leden van de oppositie, over de positie van de VVD inzake de oorlogen van de VS en Israël.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Hoewel volstrekt duidelijk is dat Israël en de VS het internationale recht structureel schenden, maakte Maes op ontluisterende wijze duidelijk hoezeer de VVD afscheid heeft genomen van het internationale recht: ‘We hebben niet de behoefte nu publiekelijk een land te veroordelen dat wij zien als belangrijke bondgenoot.’ Oftewel: bondgenoten mogen van de VVD het internationale recht schenden. Het internationale recht geldt daarmee alleen voor niet-bondgenoten; een bondgenoot mag zich schuldig maken aan misdaden tegen de menselijkheid, niet-bondgenoten niet.
Maes’ logica is de logica van racisme en apartheid, het is George Orwells Animal Farm. En dus is het niet onlogisch dat er mensen zijn die denken dat de VVD het verdrijven en vermoorden van Palestijnen of Iraniërs steunt uit overtuiging. Dat de VVD, net als de kwaadaardige regimes van Israël en de VS, vindt dat het leven van De Ander simpelweg minder waard is.
Toch vermoed ik eerder domheid dan kwaadaardigheid, omdat er voor kwaadaardigheid toch ook zekere overtuigingen nodig zijn. En die heeft de VVD niet. Wat men bij de VVD wél heeft, is vereenzelviging met hun belangrijkste lid: Mark Rutte. Hoewel die in Europa steeds meer alleen staat door zich zo nadrukkelijk aan Trump te verbinden, is het zelfvertrouwen van de VVD nog altijd volledig op hem gebaseerd. Zeker omdat alle verkiezingen zonder hem verloren werden.
De huidige generatie VVD’ers is als een talentloze erfgenaam; ze proberen nog wat dividenden uit de boedel te trekken voordat iedereen erachter komt dat ze eigenlijk niks kunnen. Wanneer iemand pater familias Mark Rutte bekritiseert, reageren ze als door een wesp gestoken. VVD-minister Vincent Karremans bralde bij WNL dat kritiek op Rutte ‘onbestaanbaar’ is – zo praat je niet over mijn vaderrrj!
Columnisten zijn volgens hem overigens ‘zeikerds’ die ‘in hun maatschappelijke bijdrage niet verder gekomen zijn dan af en toe een columnpje schrijven’. Dergelijke schimpscheuten hoorde ik ook weleens van Quote 500-leden, al waren dat in ieder geval nog succesvolle ondernemers. Bij Karremans is het uitsluitend marketing; het simpele minister-zijn is alles wat hij nodig heeft om zich de adult in the room te voelen. Maar een volwassene is hij toch zeker niet, want volwassenen lezen ook weleens een boek.
Er is niets dat een lichtgewicht zo ontmaskert als het gewicht dat hij hangt aan het simpele hebben van een bepaalde functie. VVD’ers zien het bewijs van hun geschiktheid in het pak dat ze aanhebben en in de functieomschrijving op hun kaartje. Zij zitten aan de knoppen, en dat is genoeg om alle gezonde twijfel over het eigen functioneren weg te nemen. Maar in die obsessie met status en macht herken ik vooral het totale gebrek aan inhoud en ideeën.
VVD’ers zijn intellectuele lichtgewichten, die denken dat het belang van Nederland uitsluitend bestaat uit het belang van de BV Nederland. Mensen die denken dat een land op precies dezelfde manier als een groot bedrijf gerund moet worden. Dat nihilisme vrees ik méér dan de echte slechteriken, simpelweg omdat er daarvan uiteindelijk maar een paar zijn.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.