De Nederlandse topfavorieten werden tijdens de Amstel Gold Race verrast door de Spaanse Paula Blasi. Al was het voor haar ploeg, UAE Team ADQ, geen verrassing: ‘Ze is een supertalent. Ik heb gezegd dat ze binnen vijf jaar wereldkampioen kan worden.’
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
Als Karlijn Swinkels (27) bovenop de Bemelerberg ziet hoe haar Spaanse teamgenoot Paula Blasi het gat naar de net ontsnapte Nienke Vinke wil dichten, roept ze dat ze door moet gaan. Dit is het perfecte moment. Een paar uur eerder had ze haar 23-jarige ploeggenoot nog verteld dat de Amstel Gold Race weleens een koers voor haar zou kunnen zijn. Dat de Limburgse heuvels haar goed kunnen liggen.
Terwijl Swinkels ziet hoe het uitgedunde peloton de benen stilhoudt, bedenkt ze dat de favorieten misschien niet doorhebben waartoe haar ploeggenoot, een voormalig triatleet, in staat is. ‘Ik dacht meteen: ‘Dit is gevaarlijk, je moet Paula geen tien meter geven’, vertelt Swinkels (UAE Team ADQ) een paar minuten na de finish, als er net een stortbui over Berg en Terblijt trekt. ‘Ik verwachtte al dat ze haar zouden onderschatten. Ze is supersterk.’
Terwijl Blasi snel het gat dicht en een paar kilometer later op de Cauberg Vinke achterlaat, is er niemand die haar in de laatste 23 kilometer terug kan halen. In haar eentje komt ze over de streep. Een halve minuut later sprinten oud-winnaressen Katarzyna Niewiadoma en Demi Vollering om de overige podiumplekken. Het is de Poolse die na ‘de sprint van haar leven’ tweede zal worden.
Voor de start in Maastricht vertelden de Nederlandse topfavorieten nog rekening te houden met alle scenario’s. Op het 158 kilometer lange parcours van Maastricht naar Valkenburg kan immers van alles gebeuren; een sprint, een solo, een kleine uitgedunde groep die om zege spurt. Niet voor niets worden er negen vrouwen, waaronder Vollering, Lorena Wiebes en Marianne Vos, gevraagd om op de eerste startrij te komen te staan.
Maar het scenario waarin niet een Nederlandse topfavoriet, maar de Spaanse Blasi, in haar eentje aan de laatste van de vier lokale lussen zou beginnen, hadden ze niet verwacht. Niet alleen omdat niet iedereen wist tot waartoe Blasi in staat zou zijn, ook omdat ze helemaal niet van de partij zou zijn bij de Amstel Gold Race.
Eigenlijk zou Blasi dit weekend ergens in de Spaanse bergen aan het trainen zijn. Maar door de vele geblesseerden in Team UAE ADQ werd vrijdag toch besloten om de jonge renster in Zuid-Limburg te laten rijden. Tijd voor een verkenning was er niet geweest, en dus had ze zaterdag via YouTube de vorige edities teruggekeken. Misschien dat ze daarom met 4,5 kilometer tot de finish nog even verkeerd reed.
Maar het gat was toen al te groot, al bijna een minuut, en terwijl het groepje favorieten, met onder meer Vollering, Puck Pieterse en Vos, probeerde dichterbij te komen, werd het langzaam duidelijk dat de Spaanse de grootste overwinning uit haar prille carrière ging behalen. Pas drie jaar geleden maakte ze de overstap naar het wielrennen. Niet dat ze toen ooit van de Amstel Gold Race had gehoord. Haar kennis over de wielerwereld was destijds beperkt tot de Tour de France en Tadej Pogacar.
Ze is ontzettend sterk, maar moet ook nog veel leren, vertelt haar trotste ploegbaas Michel Cornelisse in de finishstraat in Berg en Terblijt. Zeker qua tactiek en koersinzicht is er nog veel ruimte voor verbetering. Blasi was nog voor de finale goed en wel was begonnen, al gelost.
De Spaanse had geluk dat ook Vos de slag had gemist en stelde voor om samen het gat naar de favorieten te dichten. ‘Ik zat op één beklimming in een hele slechte positie’, vertelt Blasi na afloop. ‘Toen dacht ik dat mijn wedstrijd verloren was.’ Toch lukte het de twee om op tijd terug aan te sluiten bij de groep favorieten.
Vijf minuten later volgde de beslissende van Vinke, en was het alleen Blasi die haar kon volgen. De rest van de groep met favorieten hield de benen stil. ‘Het was het perfecte moment’, aldus Vollering na afloop. Ook Pieterse zag het gebeuren, maar had op dat moment de benen niet meer om Blasi te volgen.
Toen Blasi op de een na laatste beklimming van de Cauberg ook Vinke achter zich liet, wachtte er nog een solo-avontuur van 23 kilometer. Zwaar, maar niet onmogelijk. ‘Ze weet goed hoe ze haar krachten moet sparen’, vertelt haar ploegbaas Cornelisse.
Als voormalig triatlete weet ze als geen ander hoe ze het best haar inspanning moet indelen. Cornelisse: ‘Het is echt een supertalent. Ik heb gezegd dat ze binnen vijf jaar wereldkampioen kan worden.’
Als Blasi een uurtje later tijdens de persconferentie hoort dat haar ploegbaas dat heeft gezegd, moet ze lachen. Tuurlijk zou ze dat leuk vinden, het is een mooi doel. ‘Time will tell’, zegt ze. En: ‘Dreaming is free.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant