DEN HAAG - Al sinds Nathalie Magnée (43) een klein meisje is, zegt haar vader tegen haar dat ze geen winkel moet beginnen. Ze neemt het familiebedrijf dan ook niet over. Toch kan ze het idee van een eigen winkel niet loslaten en opent ze jaren later House of Antonia, vernoemd naar haar oma. 'Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.'
Dit is een verhaal in een rubriek over nieuwe winkels. Ben of ken jij ook een ondernemer met een bijzonder verhaal, die binnenkort een zaak start of die net heeft geopend? Mail dan naar linda.van.dijk@omroepwest.nl
Eigenlijk wil Nathalie al van kinds af aan een winkel. Haar vader heeft in die tijd een reeks winkels met zijn broers, die ze hebben overgenomen van Nathalies opa en oma.
'In die tijd was het heel normaal dat alle kinderen in de winkel gingen. Mijn vader had niet veel keuze', vertelt Nathalie. 'Als hij had mogen kiezen, had hij iets heel anders gedaan. Hij is zelf niet zo'n ondernemend type.'
Hij raadt Nathalie daarom altijd af om een winkel te beginnen. 'Dat is een gedoe, zei hij dan.'
Als Nathalie begin twintig is en net haar HBO-afleiding heeft afgerond, sluiten de winkels van haar familie. 'Er werd niet verwacht dat ik de winkel over zou nemen.' Ze wordt juist gestimuleerd om op kantoor te gaan werken. 'Dus dat heb ik achttien jaar gedaan.'
Jarenlang werkt ze in de marketingcommunicatie, een groot deel van de tijd als freelancer. 'Ik vond het altijd heel erg leuk om hard te werken, maar toen de kinderen kwamen ben ik minder gaan werken.'
De stress en capaciteitstekorten in de teams waar ze werkt beginnen haar langzaam op te breken. 'Toen dacht ik: ga ik dit nog twintig jaar doen, of wil ik toch iets anders? Het idee van een winkel zat altijd al in mijn achterhoofd.'
Het idee krijgt steeds meer vorm. 'Eigenlijk wilde ik doen wat ik het allerleukste vind en dat is toch een winkel met woninginrichting en accessoires, dingen waar je blij van wordt. De combinatie van vintage, nieuwe producten en lokale makers.'
En Nathalie weet ook al precies waar de winkel moet komen: in de Piet Heinstraat in Den Haag. 'Die kende ik van vroeger, ik had het gevoel dat het upcoming was. Het loopt er lekker door.'
'Ik fietste een paar keer per week door de straat om te kijken of er wat vrijkwam', zegt ze. Tot ze in contact komt met de eigenaren van een hoekpandje waar verbouwd wordt. Het klikt en zo gaat het balletje rollen. 'Ik ben heel blij dat ik iets in de straat heb gevonden.'
Wat volgt is een periode van renovatie en inrichten. In september 2025 opent House of Antonia dan eindelijk haar deuren. 'Ik ben gewoon begonnen. Na vier maanden renoveren dacht ik: nu is het klaar, we gaan gewoon open.'
Dat is in het begin best weleens zoeken. Zo staat Nathalie alle vijf dagen dat de winkel open is in haar eentje. 'Het is zoeken naar de balans, want ik heb ook kindjes die ik in het weekend wil zien.'
'Het is ook een uitdaging welke producten de meeste marge leveren en hoe ik onder de streep het meest kan overhouden.'
Ook is het soms lastig keuzes maken over welke producten ze moet inkopen. 'In het begin vond ik alles leuk. Maar mijn winkel is veertig vierkante meter, waar ga ik al die spullen laten? Op een gegeven moment is het gewoon vol.'
Maar het is vooral heel erg leuk. 'Ik vind het klantcontact heel erg leuk. En het creatieve eraan, het inrichten van de etalage bijvoorbeeld', zegt Nathalie. 'Het gaat tot nu toe heel erg goed. Zoveel mensen in de omgeving gunnen het om bij een lokale ondernemer hun cadeautjes te halen.'
Het loopt dus lekker door met klanten. Nathalie kan zichzelf al uitbetalen. 'Het is niet heel veel, maar wel wat. Ik heb wel veel eigen geld in de winkel gestoken. Je moet ook in je voorraad investeren en ik heb een grote verbouwing gehad', zegt ze.
Na al die jaren voelt het toch wel alsof 'het cirkeltje rond is', nu Nathalie tóch haar eigen winkel heeft. En dat blijkt ook wel een beetje uit de naam: Antonia was namelijk de oma van Nathalie.
'Ik dacht altijd dat mijn opa de drijfveer van het bedrijf was geweest, tot ik hoorde dat mijn oma in 1932 haar eerste winkel opende met haar zus. Later is mijn opa er pas bijgekomen.'
'Ik was zo trots! En dit is geen toeval. Er vielen een paar puzzelstukjes op zijn plaats voor mij', vervolgt Nathalie. 'Dat ik misschien toch best op mijn oma lijk. Ik heb haar niet goed gekend. De naam is een soort eerbetoon.'
Ook de vader van Nathalie heeft er inmiddels vrede mee dat ze toch aan het 'gedoe' van een winkel is begonnen. 'In het begin had hij zoiets van: moet je nou echt een winkel hebben, het is zo moeilijk! Maar hij vraagt er altijd naar en is trots op me.'
Elke dag openen nieuwe bedrijven hun deuren, maar sommige bedrijven moeten ook hun deuren weer sluiten. Daarom belichten wij ook de andere kant in onze rubriek Deze week failliet. Alle verhalen kan je hier teruglezen.
Source: Omroep West Den Haag