DEN HAAG - Op een zondagmiddag in april 2009 stond de toen 29-jarige Dennis Lubout tegenover een negen jaar jongere aanvallende middenvelder van Alphense Boys. Eén keer die middag moest hij zijn meerdere erkennen in Jens Toornstra. Zeventien jaar later is er nog één ding dat beide heren bindt: ze spelen nog steeds selectievoetbal. Toornstra bij Sparta Rotterdam in de eredivisie en Lubout bij GDA, waar hij vorige week zijn duizendste wedstrijd in het eerste elftal speelde.
'Bij Toornstra zag je echt dat hij kon voetballen', zegt de inmiddels 46-jarige Lubout als hem wordt gevraagd naar de beste spelers tegen wie hij speelde in al die wedstrijden. 'Samen met Youri Rombouts van IFC. Dat is één van de beste spitsen tegen wie ik stond.'
Lubout kan die balans opmaken na een rondgang van de mooiste amateurvoetbalcomplexen van Zuid-Holland. Op 23 november 1997 maakte hij zijn debuut in het eerste elftal van GDA. Tegenstander was DRGS uit Schiedam; die naam en het feit dat het in de jeneverstad was, zijn de enige dingen die hij zich nog herinnert van die dag.
Bijna dertig jaar later staat hij nog steeds in de verdediging van de club uit Loosduinen en is er zelfs een speciale dag bij GDA die in het teken staat van Lubout. Op zaterdag 11 april wordt hij voorafgaand aan de wedstrijd gehuldigd voor zijn mijlpaal en na het duel zal er een feestavond speciaal voor de jubilaris zijn. De wedstrijd is er zelfs voor verlaat, zodat veel belangstellenden aanwezig kunnen zijn.
Wedstrijd 1001 wordt dus de huldigingswedstrijd. Dat Lubout dat exacte aantal weet, komt door zijn vader. 'In een schriftje houdt hij alles bij', verklapt de man die bijna altijd centraal achterin speelt. 'Bijna 600 competitiewedstrijden heb ik gespeeld en de rest oefen- en bekerwedstrijden. Daarin scoorde ik in totaal 58 keer.'
Het zijn kille feiten bij een mooie amateurvoetballoopbaan. Het gaat om de verhalen die erbij horen. En die staan ook op een net aangeroerde bladzijde van het schriftje. Die is ingeruild voor Damian Lubout, de 17-jarige zoon van Dennis.
Samen speelden ze twee wedstrijden in het eerste elftal. 'Dat vind ik mooi', zegt senior dan ook. 'Samen met mijn zoon trainen. En dat hij dan wat minuutjes maakte dit jaar. Dat is wel uniek, dat ik in het veld sta en mijn zoon achter mij staat te keepen.'
Zodoende is er in zijn loopbaan als voetballer op 46-jarige leeftijd nog een hoogtepunt bijgekomen. Een carrière waarin hij slechts eenmaal zwaar geblesseerd was. 'Ik had een liesbreuk waar ik nog een half jaartje mee heb gespeeld. Voor het herstel na de ingreep daaraan stond acht weken, maar na vier weken speelde ik weer.'
Een geheim om dertig jaar topfit te zijn heeft Lubout niet. Alleen dat hij vaak in de zomers beachvoetbal speelt, waardoor hij met een prima conditie aan de seizoensstart verschijnt. 'Het is niet dat ik er een drankje voor laat of dat ik niet op stap ga', zegt hij over zijn fysieke gesteldheid. 'Ik ben denk ik gewoon sterk gebouwd.'
Maar alleen daar red je een lange loopbaan niet op. Nu de jaren gaan tellen, merkt hij wel dat de snelheid afneemt. Alleen is het niet zo dat de tegenstanders, die soms de helft van zijn leeftijd hebben, hem er zomaar uitrennen.
'Ik ben geen schildpad in vergelijking met die jongere gasten', verzekert hij. 'Daarnaast heb ik door al die jaren ervaring wel wat slimmigheden in mijn spel ingebouwd. En ik ben ijzersterk in de lucht, dat weet de Haagse voetbalwereld wel.'
In thuisbasis Den Haag beleefde hij vanzelfsprekend ook een aantal hoogtepunten van zijn loopbaan. Al was het eerste wat hem te binnen schiet niet bij het hem zo geliefde GDA. 'De promotiewedstrijd tegen Scheveningen zondag op het VIOS-terrein met 4500 man publiek', zegt hij meteen. 'Danny Voskuil uit de wedstrijd halen was mijn enige opdracht van trainer Albert van der Dussen. Dat is gelukt en wij promoveerden.'
Met Van der Dussen is één van de vele trainers aangehaald die hij zag op Sportpark Madestein. 'Marten Glotzbach, Ronald Paats, Dennis Olman, Wim Baggerman en nu alweer vier jaar Robin den Dulk', noemt hij enkele grootheden van het Haagse trainersgilde.
Maar als hij één iemand specifiek moet opnoemen van wie hij veel heeft geleerd, dan is het Edwin Grünholz. 'Die zag binnen vijf minuten hoe een tegenstander speelde en wist vervolgens wat wij daar tegenover konden zetten.'
Grünholz zelf zal waarschijnlijk afwezig zijn als Lubout in het zonnetje wordt gezet. De Haagse oud-prof is tegenwoordig trainer van Den Hoorn, dat die middag ook speelt. 'Veel andere oud-trainers zullen er zijn, evenals GDA’ers met wie ik heb gespeeld', weet Lubout.
Alleen speelt zijn club ook competitief nog ergens voor, dus zal tijdens de wedstrijd de focus, zoals de afgelopen decennia, vooral op winnen liggen. 'We spelen bovenin, in de derde periode', weet de verdediger. 'Maar dat is niet het hoofddoel: dat is handhaven. En tegenstander Naaldwijk staat twee punten boven ons.'
Source: Omroep West Den Haag