DEN HAAG - Sinds jaar en dag ligt bij bakkerij Hessing de Haagsche Kakker in de schappen. Maar sinds kort heeft hij er een bijna naamgenoot bij: de Haagsche Rakkâh, van concurrent bakker Van Kempen. Mag dat eigenlijk zomaar?
De bakkerij van Hans en Frans Hessing is in heel Den Haag en ook daarbuiten bekend. Tegenwoordig zitten ze alleen nog in de Theresiastraat, maar wat gebleven is: de Haagsche Kakker. Wie de bakkerij bezoekt, kan er niet omheen.
De etalage staat er, weliswaar gelardeerd door wat paashazen vanwege de tijd van het jaar, vol mee. En ook binnen valt je oog meteen op stapels dozen vol met krentenbrood, gevuld met amandelspijs, honing, noten en kaneel.
'De kakker is ontstaan omdat de Haagse inwoners vroeger erg zuinig waren, maar zich wel royaal wilden voordoen', is te lezen op een bordje in de zaak.
'Om te tonen dat deze zuinigheid nogal meeviel, moest de meesterbakker een royaal gevuld krentenbrood bakken, in de vorm van een taart.' Zie daar, de historie van de Haagsche Kakker in een notendop.
'We maken ze al sinds 1980', vertelt derde generatie bakker Stefan Hessing aan Omroep West. Een tijdje geleden kreeg hij berichten van collega-bakkers. 'Ik zit zelf niet op social media, maar ik werd gebeld door collega's over deze rip-off. De Haagse rakkâh, tja.'
Wat vindt hij ervan? 'Iedereen doet een poging. Ik vind het prima. Je hebt ook de Haagse poffâh, of het Voorburgs Klinkertje.'
Maar deze naam, die lijkt toch behoorlijk op zijn product. Zit er dan geen copyright op? 'Jazeker', vertelt Hessing, 'Ik heb het beeld- en merkrecht vastgelegd. Zoals de groen-gele doos.'
De omschrijving en ingrediënten zijn iets anders: 'Heerlijk wit tarwebrood gemaakt van stollendeeg. Gevuld met kaneelspijs, roomboter, rozijnen, hazelnoten, cashewnoten en bakrum.' Maar de kleuren van de doos zijn hetzelfde: groen en geel.
We bellen met de geestelijk vader van de Haagse Rakkâh, eigenaar Ramyond van Kempen. Maakte hij een ordinaire kopie? 'Nee, ik vind van niet. Dit is toch echt een andere naam. Het is ook niet hetzelfde product, maar het lijkt er inderdaad wel op.'
En die groengele doos dan? 'Tja, dat zijn nou eenmaal de kleuren van Den Haag hè. En de doos is verder heel anders', riposteert hij. Is het toch niet een beetje verwarrend voor de consument? Van Kempen lacht. 'Wat vindt u verwarrend? Lijken kakker en rakker op elkaar, is dat zo?', klinkt het retorisch.
'Nee hoor, dit heeft niks te maken met kopiëren. Ik kreeg gewoon vraag van mijn klanten of we ook zoiets in ons assortiment hadden. Nou, dan ga ik het maken. Zo zijn wij: u vraagt en wij draaien', legt de bakker uit. 'En of je hem lekker vindt, mag je zelf bepalen.'
Hessing zegt dat hij het product van zijn concurrent niet geproefd heeft. 'Nee, daar begin ik niet aan.' En aan een gang naar de rechter begint hij ook niet, zegt hij desgevraagd.
'Moet ik dan een proces gaan aanspannen? Daar heb ik helemaal geen zin in. Als iemand het echt een Haagsche Kakker zou noemen wel, maar dit is gewoon weer de zoveelste poging tot imitatie. Hier ga ik geen tijd aan verspillen.'
Zou het een goede kans maken als Hessing toch een advocaat zou inhuren? We bellen Dirk Visser, hoogleraar intellectueel eigendomsrecht aan de Universiteit Leiden. 'Het antwoord daarop is best moeilijk', zegt hij.
'Als het echt onderscheidend is en het merkrecht ligt vast, dan zou het een inbreuk kunnen zijn.'
'Maar als het als een soortnaam wordt gezien, dan wordt het lastiger. Merkinbreuken komen best vaak voor. Is Spa een merknaam of een soortnaam, een aanduiding voor mineraalwater met prik? Denk ook aan Luxaflex of Asprine', legt hij uit.
'Een tijd geleden had je een soortgelijke discussie met de Crompouce, die kruising tussen een croissant en een tompouce. Die is nu geloof ik weer uit de mode. Mensen zijn toen gestopt met de naam te gebruiken, maar verkopen nog wel het product.'
En als de rechter Hessing eventueel gelijk zou geven? Wat dan? Dikke schadevergoeding? Alle dozen in de shredder? 'Het kan allemaal', zegt de hoogleraar.
'Dan zal de eiser moeten bewijzen dat dit zijn merk is en dan zal de tegenpartij zeggen dat het een gebruikelijke naam is. Maar dan zou hij er geen rakker van hoeven maken, maar hem gewoon Haagsche Kakker moeten noemen.'
'Oh, hebben ze die naam vastgelegd?', zegt Van Kempen. 'Geen idee of dat zo is. Als ze naar de rechter stappen, dan stoppen we ermee. Laten we niet moeilijk doen, jongens. De hele wereld staat in de fik, dus laten we het elkaar allemaal niet zo lastig maken.'
Volgens hem is er trouwens wel een belangrijk verschil: 'Ik zit niet bepaald bij Hessing om de hoek, maar aan de hele andere kant van de stad.'
Hoewel van Kempen ook in de statige Bankastraat en op de chique Frederik Hendriklaan winkels heeft, zit hij inderdaad vooral 'op het veen': zoals de Zuiderparklaan, Leyweg, Houtwijk, Escamplaan, Kraayenstein: 'Nu je het zegt, ja. Dus dan klopt het eigenlijk precies: Hessing in de keurige Theresiastraat met zijn kakker, en wij op het veen met onze rakkâh', lacht de bakkâh. Pardon, bakker.
Bij 't Bakkertje in de Oude Molstraat in het centrum van de stad hebben ze al ruim twaalf jaar 'de Haagse Poffâh', die ook verdacht veel op de Haagsche Kakker lijkt.
Eigenaar Richard Fruhauf vindt het wat minder om te lachen. Hij is niet zo te spreken over het nieuwe product van Van Kempen. 'Deze meneer heeft het niet zo tactisch aangepakt', snoeft hij.
'Min of meer dezelfde naam, dat kun je niet maken. Bij ons staat Haagse Harry op de doos. De dochter van tekenaar Marnix Rueb werkte ooit bij ons, dan zijn de lijntjes kort', zegt hij.
'En wat het product betreft, veel bakkers door heel Nederland verkopen iets soortgelijks. Dan noemen ze het vaak een pof, net als wij dus. Het is geen uniek iets, maar die naam Haagsche Kakker wel, dus verzin lekker zelf iets, doe dit niet.'
Ook de benaming poffert komt voor, zoals in Delft. Al kwamen we er onlangs achter dat die gek genoeg uit Schiedam komt.
Maar die Haagsche Rakkâh, daarvan ligt Hessing dus niet wakkâh. 'Nee joh, ik verkoop er geen exemplaar minder om. Sterker nog, misschien uiteindelijk wel meer.'
En het loopt nu al storm, blijkt. 'Ik heb er vandaag weer 300 gemaakt en Pasen komt eraan, dus einde van de week bak ik er wel 500 bij. Tja, wij waren ooit de eerste, dus ik zie het allemaal maar als een mooi compliment.'
Trek gekregen in meer verhalen over eten? Zet dan je tanden in ons dossier food
Source: Omroep West Den Haag