Het gras is altijd groener elders op de wereld, volgens bezoekers van Emigratiebeurs. ‘Ze versjouwen ons belastinggeld naar oorlogen waar wij niks mee te maken hebben.’
is politiek verslaggever en onderzoeksjournalist van de Volkskrant.
Buiten klinkt het gelach van talloze extravagant verklede jongeren die zijn afgekomen op een expositie over Aziatische popcultuur; binnen, in zaal drie en vier van de Utrechtse Jaarbeurs, onderzoekt een veelal ouder publiek hoe dit land zo snel mogelijk te verlaten. Op de Emigratiebeurs is de stemming op deze zondag dan ook een stuk somberder dan bij de als cartoonfiguren vermomde bezoekers van Heroes Made in Asia.
‘Mensen zijn helemaal klaar met Europa’, zegt Rik van Amelsvoort bij zijn stand Property in Paraguay. De makelaar heeft vanaf 330 duizend dollar villa’s in de aanbieding op een weelderig terrein op een steenworp afstand van de hoofdstad Asunción. Zijn nog te ontwikkelen project mag vooral niet verward worden met ‘het resortje’ van de complotdenkers Jeroen Pols en Jan Engel dat bekendheid vergaarde via de VPRO-tv-serie Wakker in Paraguay.
‘Wij handelen niet vanuit angst, maar vanuit liefde’, zegt Van Amelsvoort met een brede glimlach. Dat hij nog moet uitleggen waarom zoveel mensen weg willen uit Nederland en Europa verbaast hem dan weer wel. Er komt ‘een energielockdown’ aan en de digitale euro en het bijbehorende CO2-plafond zullen de betalingsmogelijkheden van iedereen die te vervuilend leeft aan banden gaan leggen. ‘In Paraguay zijn veel minder regels, lagere belastingen en meer dan driehonderd dagen per jaar zon’, aldus Van Amelsvoort.
De documentaireserie over de concurrentie heeft niet nadelig uitgepakt, merkt hij. ‘Het is in elk geval goede publiciteit geweest voor het land. Vroeger zeiden mensen: Paraguay, waar ligt dát nou weer? Nu weten ze het.’
Emigratie is in elk geval een groeimarkt, blijkt in de Jaarbeurs, waar zaterdag en zondag twee dagen lang ‘een wereld aan kansen’ wordt voorgespiegeld aan potentiële landverlaters. In 2025 emigreerden ruim 211 duizend mensen uit Nederland – een record voor de afgelopen kwart eeuw – al houdt dat vooral verband met de algehele groei van arbeidsmigratie. Hoe meer mensen naar Nederland komen om te werken, hoe meer er ook weer vertrekken.
Toch zit er sinds corona ook een stijgende trend in het aantal Nederlanders met één of twee in Nederland geboren ouders dat vertrekt. In 2025 emigreerden ruim 32 duizend in Nederland geboren mensen met twee Nederlandse ouders, en ook nog eens ruim 15 duizend in Nederland geboren personen met één of twee in het buitenland geboren ouders. De belangrijkste bestemmingslanden zijn België, Duitsland en Polen. Het aantal terugkeerders lag beduidend lager.
Sandra en Jeroen – een koppel uit Eindhoven dat niet met achternaam in de krant wil – behoren tot de groep die om een veelheid van redenen teleurgesteld is geraakt in Nederland en zijn geluk in verre oorden wil beproeven. De gezelligheid is weg, menen ze, en de belastingen zijn te hoog en je krijgt er te weinig voor terug. ‘Ze versjouwen ons geld naar oorlogen waar wij niks mee te maken hebben’, zegt administratief medewerker Sandra, een fervent kijker van Ik Vertrek. Dat die tv-serie ook vaak laat zien dat het gras elders niet per se groener is, neemt ze niet al te serieus. ‘Mensen die op hun bakkes gaan, levert betere tv op.’
Naar de documentaire Wakker in Paraguay heeft het koppel ook gekeken, maar dat land zien ze toch niet zo zitten. ‘Ik snapte het verhaal heel goed, maar Paraguay sprak me niet zo aan’, zegt Sandra, wier zus al naar Columbia is vertrokken en daar digitaal als boekhouder werkt voor een Nederlandse werkgever.
‘Iedere euro die ze verdient, is in Columbia vier keer zoveel waard’, zegt Jeroen, die een bedrijf in bestrating en stoffering heeft. Zijn schoonzus achterna wil hij desondanks niet. ‘Laatst schoten ze in het dorp de kapper in het gezicht. Toen kwam de politie en de schoot de compagnon van de kapper neer in plaats van achter de dader aan te gaan. Daar hoef ik niet naar toe.’
Mensen laten zich desondanks niet snel van hun emigratiewens afbrengen, merkt Hans Spies, een standhouder die sinds jaar en dag mensen begeleidt bij hun verhuizing naar de VS. ‘Mijn vrouw zei al: je hoeft niet meer te gaan, want niemand wil nog naar Amerika. Maar er is nog steeds veel belangstelling. Als mensen moeten kiezen tussen de toestand hier en de toestand daar kiezen ze toch voor daar, ondanks onze vriend in het Witte Huis.’
Spies begeleidt vooral ondernemers en die klagen volgens hem steen en been over het ondernemingsklimaat. ‘Ondernemers zijn verder niet met politiek bezig’, zegt Spies. ‘Iemand die onlangs naar Florida is vertrokken met een bedrijf zei dat hij daar helemaal niks merkte van Trump.’
Veruit de meeste stands op de emigratiebeurs zijn van de Scandinavische landen, die kampen met enorme tekorten aan zorgpersoneel. Zo zijn er meerdere Zweedse regio’s vertegenwoordigd die allemaal proberen Nederlanders naar hun gebied te halen. ‘Zweden was vroeger een open land’, zegt Williams Donoso Reyes, die zelf ooit op zesjarige leeftijd vanuit Chili in de regio Skane aankwam. ‘Nu zijn de immigratieregels veel strenger geworden en moeten we vooral binnen de EU op zoek naar personeel. Voor mensen met de juiste papieren regelen we alles.’
Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.
Luister ook naar onze politieke podcast ‘De Kamer van Klok’:
Source: Volkskrant