DEN HAAG - Een hoopje menselijke ellende komt binnen als de deur van rechtszaal opengaat. Saba, een Iraanse vrouw van 48, zoekt ondersteund door haar advocate haar plek in de rechtszaal op. Ze moet zich verantwoorden voor twee winkeldiefstallen bij Etos en Kruidvat in Leidschendam in de zomer van 2024.
Dit is een verhaal in onze rubriek Bij de politierechter
De vrouw is totaal overstuur uit angst wat haar te wachten staat. Saba woont al bijna dertig jaar in Nederland en heeft het sinds de scheiding van haar man niet makkelijk.
Zowel geestelijk als lichamelijk gaat het niet best met haar. Ze draagt blauwe medische handschoenen in de rechtszaal, maar waarom wordt niet duidelijk.
Saba moest eigenlijk al eerder voor de rechter komen voor de winkeldiefstallen, maar de oproep voor de zaak belandde door communicatiestoornissen bij haar huisbaas. Die gooide haar, omdat ze verdachte was, ook nog eens haar kamer uit om de ellende nog groter te maken.
Nu woont ze bij haar zusje. Ze is als de dood dat de rechter het haar aanrekent dat ze eerder niet is op komen dagen. 'Ik heb het grootste respect voor het Nederlands rechtssysteem', maakt ze de rechter zo goed en zo kwaad als dat kan duidelijk.
De winkeldiefstal geeft ze toe. 'Ik had het financieel heel slecht toen', is tussen de tranen door te horen. 'Mijn pinpas deed het niet. Mijn hond was geopereerd, de huur ging omhoog. Ik had de spullen nodig voor de medicatie. Dat is natuurlijk geen excuus', snikt ze. 'Ik weet het. Met mij gaat het niet beter, maar ik ga deze fout niet nog een keer maken.'
'U moet een beslissing over mij nemen, ik vraag vanuit menselijke kant naar mij te kijken', richt ze zich tot de rechter en de officier van justitie. 'Ik voel me heel schuldig en als mens heel laag.' Duidelijk is dat beiden te doen hebben met de vrouw waarvan de tranen maar blijven stromen.
De officier vraagt de rechter Saba een voorwaardelijke boete op te leggen van 280 euro, ze hoeft deze dus niet te betalen als ze niet binnen twee jaar opnieuw in de fout gaat. 'Ik zie dat mevrouw in een heel moeilijke situatie zit en ze is nooit eerder in aanraking geweest met politie of justitie. Daarmee laat ik me van mijn menselijke kant zien.'
Saba's advocaat probeert nog 'artikel 9a' voor Saba voor elkaar te krijgen; schuldig zijn zonder strafoplegging, maar daar gaat de rechter niet in mee. Die volgt de eis van de officier van justitie.
Saba bedankt vol emoties de rechter en de officier en verlaat, met net zoveel tranen als bij binnenkomst, de zaal. Maar nu tranen van opluchting.
De naam Saba in dit verhaal gefingeerd.
Source: Omroep West Den Haag