De verschillen zijn groot bij tankstation Haarrijn langs de A2. Diesel- en benzinerijders zuchten onder de hoge prijzen, bij de elektrische auto’s even verderop is er weinig aan de hand. ‘Vervelend dat zij nu de hoofdprijs moeten betalen.’
Het lijkt op het eerste gezicht business as usual deze middag bij tankstation Haarrijn langs de A2 bij Breukelen. Automobilisten lopen na het tanken naar binnen om af te rekenen en komen even later weer naar buiten, al dan niet met een broodje of een cappuccino voor onderweg.
Maar onder de enorme luifel heeft Jos Verlaat (54) het vulpistool van de benzinepomp in zijn tank gestoken en wijst hij naar het display van de pomp, waar de prijs razendsnel oploopt. ‘Mijn portemonnee houdt het nu nog wel even vol’, zegt hij, ‘maar ik hoop wel dat er snel een oplossing komt voor de oorlog.’
Vlak voor hij gaat betalen draait hij zich nog even om: ‘Als het 3 euro per liter wordt, schaf ik misschien wel een elektrische auto aan.’
Door de oorlog in het Midden-Oosten zijn de olieprijzen sterk opgelopen, en daarmee de prijs aan de pomp. Waar benzine- en dieselrijders zuchten – de adviesprijs voor een liter Euro 95 is deze dag opgelopen tot 2,54 euro – hoor je opvallend weinig klachten onder elektrische rijders.
Dat is een meter of vijftig verderop duidelijk merkbaar: even voorbij het Shell-station hangen onder de gele zuilen van Fastned een paar wagens aan de snellader. Sommige automobilisten genieten buiten van de vroege voorjaarszon, anderen zitten in hun auto te wachten tot de batterij vol genoeg is om de reis voort te zetten.
Hoewel prijzen bij snelladers langs de snelweg ook een stuk hoger zijn dan bij de laadpaal thuis, hoor je hier opvallend weinig klachten over de hoge energieprijzen. De prijs van een kilowattuur is hier niet gestegen, ondanks de crisis in het Midden-Oosten.
Een van hen is Rene Messing (54). Gevraagd of hij zichzelf gelukkig prijst met de lage kosten van zijn elektrische auto, kijkt hij naar zijn collega-automobilisten even verderop bij het benzinestation. ‘Het is vervelend dat zij nu de hoofdprijs moeten betalen’, zegt hij. Zelf profiteert hij ook maar ten dele, omdat zijn bijna nieuwe auto een hybride is, die dus ook nog deels op benzine loopt. ‘Sinds de brandstof zo duur is, gebruik ik vaker de elektrische stand.’
Niet alleen aan de pomp wordt geklaagd, ook de uitbaters hebben het zwaar, zeker van tankstations langs de snelweg. ‘De prijzen liggen hier gemiddeld hoger door de dure locaties’, zegt André Braakman van de branchevereniging voor pomphouders Drive. ‘Daardoor gaan veel bestuurders nu van de snelweg af om te tanken.’
Zeker bij de grens hebben ondernemers het zwaar. Die zagen de laatste dagen hun omzet met soms 30 procent dalen, zegt Braakman. ‘Klanten komen daar alleen nog maar voor een broodje.’
Door de hoge accijns en btw op brandstof profiteert de overheid juist van de prijsstijgingen. ‘Het is een verkeerde gang van zaken. Het maakt onze economie kapot. Brandstof is nu al vijftig cent duurder dan in landen om ons heen. Maar de regering slaapt lekker door.’
Maar van een accijnsverlaging waar Braakman voor pleit profiteren juist mensen met hogere inkomens, nuanceert energie-expert Peter Mulder van onderzoeksorganisatie TNO. Als de overheid het rijden in een elektrische auto goedkoper maakt voor lage inkomens, zoals twee jaar geleden in Frankrijk is gedaan, worden mensen gesteund die het echt nodig hebben. Als meer mensen een e-auto hebben, neemt ook de afhankelijkheid van fossiele brandstof af, en daarmee van wispelturige leveranties uit het Midden-Oosten.
Mark Meijer (55), die zojuist de tankshop uitloopt, lijkt het allemaal wel te geloven. ‘In het verleden werden we getrakteerd op het kwartje van Kok (een tijdelijk bedoelde accijnsverhoging in 1991 onder minister van Financiën Wim Kok, red.). Dat kwartje is ook nooit meer verdwenen. De staat neemt ons gewoon in de maling.’
Meijer weet ook wel dat zijn brandstofbusje ooit weg moet. ‘Op een gegeven moment moet ik wel overstappen naar elektrisch’, zegt hij. ‘Maar dan moeten er eerst wel meer laadpalen komen.’ Tot die tijd heeft hij een tip voor andere automobilisten om de kosten te drukken: ‘Je kunt bijvoorbeeld met anderen meerijden.’
Bij de snelladers staat Mahmoud Oulahsen (42) naast zijn elektrische auto, die hij acht jaar geleden heeft aangeschaft. ‘Het is duurzamer en rijdt fijner’, zegt hij. Oulahsen vindt de stijgende brandstofprijzen slechts bijzaak. Hij wijst naar zijn jonge zoon, die op de bijrijdersstoel zit. ‘Ik maak me zorgen om zijn toekomst’, zegt hij. ‘Zolang de oorlog in het Midden-Oosten voortduurt, blijven de problemen zich opstapelen. Deze prijsstijgingen vallen daarbij in het niet.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant