In Duitsland blaast een bijna 40-jarige Bosnische spits nieuw leven in de in versukkeling geraakte volksclub Schalke 04. De nimmer versagende supporters in Gelsenkirchen hopen dat dankzij Edin Džeko Schalke komend seizoen weer terug is op het hoogste niveau.
Het is eind december als Edin Džeko beseft dat het zo niet langer kan. Hij speelt met zijn club Fiorentina in de Serie A een cruciale wedstrijd tegen Parma, maar is veroordeeld tot een plek op de bank. Ondanks een achterstand kiest zijn trainer in de slotfase niet voor Džeko, een geslepen spits met meer dan vierhonderd profdoelpunten op zijn naam, maar brengt hij een verdediger in.
Direct na de wedstrijd belt de Bosnische aanvaller met zijn zaakwaarnemer: hij wil zo snel mogelijk naar een andere club.
Een dag later zet de 39-jarige Džeko alles op een rijtje; hij probeert na te gaan wat hij nog wil in de winter van zijn profcarrière. Een groot, luidruchtig stadion met gepassioneerde fans, dat sowieso. En een club die hem kan enthousiasmeren en meeslepen, een emotionele kolos waarbij iets op het spel staat.
Džeko moet meteen denken aan Schalke 04, de gevallen grootmacht die is afgegleden naar het tweede niveau in Duitsland. Hij heeft er vaak tegen gespeeld in zijn tijd bij VfL Wolfsburg. Dus stuurt de Bosniër een berichtje naar zijn landgenoot en Schalke-verdediger Nikola Katić, met een simpele vraag: ‘Hebben jullie toevallig nog een spits nodig?’
Drie weken later staat hij, met een Schalke 04-shirt in zijn handen, grijnzend in de imposante Veltins-Arena in Gelsenkirchen.
Het verhaal over hoe de ster in de tweede divisie van Duitsland terecht is gekomen, zoals door Džeko zelf verteld aan magazine Sport Bild, is al net zo bijzonder als zijn prestaties in de eerste weken. Met vijf doelpunten en drie assists in zeven wedstrijden zorgt hij ervoor dat Schalke eindelijk weer eens positief in het nieuws komt.
Gaat de vedette de trotse Traditionsverein, die de laatste jaren vooral werd geplaagd door tegenspoed, aan promotie helpen?
Voor Džeko maakt een terugkeer naar Duitsland de cirkel in zekere zin rond: het is het land waar hij definitief doorbrak. Hij werd geboren in Sarajevo, in voormalig Joegoslavië. Toen hij 6 jaar oud was begon de Bosnische burgeroorlog, waarbij zijn ouderlijk huis werd verwoest en vrienden en familie omkwamen.
Jarenlang woonde Džeko met zijn familie in het kleine appartement van zijn grootouders. In 1996 ging hij voetballen bij FK Željezničar in zijn geboortestad. Van een doorbraak kwam het niet: Džeko was destijds een middenvelder van twijfelachtig allooi, meer onhandig dan veelbelovend.
Pas toen hij bij het Tsjechische FK Teplice in de spits werd gezet, begon het te draaien. Het leverde hem een transfer op naar Wolfsburg, waar hij geschiedenis schreef door in 2009 verrassend kampioen te worden. Met zijn 26 Bundesliga-doelpunten speelde Džeko een cruciale rol en zette hij zich in heel Europa op de kaart. In de jaren daarna speelde hij voor tal van clubs, die als overeenkomst hebben dat ze allemaal groot van naam en statuur zijn: Manchester City, AS Roma, Internazionale, Fenerbahçe en Fiorentina.
Džeko kreeg het stempel van een onverwoestbare doelpuntenmachine en werd topscorer aller tijden van Bosnië en Herzegovina. Hij maakte meer goals voor club en land dan spelers als Robin van Persie, Wayne Rooney en Thierry Henry. Džeko ontpopte zich tot het type ijzersterke spits dat altijd en overal scoort, iemand die zich zelfs in mindere maanden haast sluipenderwijs richting de bovenkant van de topscorersranglijst begaf.
Tot deze zomer, toen hij naar Fiorentina vertrok. Daar stokte zijn doelpuntenproductie: hij maakte geen enkel competitiedoelpunt. Ondertussen drukte zijn salaris wel zwaar op de begroting.
Uiteindelijk tekende hij een contract voor een half jaar bij Schalke, al wilde zijn oude club Wolfsburg hem ook binnenhalen. Toen Džeko van 2007 tot en met 2010 in de Bundesliga speelde, stond Schalke – dat regelmatig in de Champions League uitkwam – nog bekend als een gigant. Die status is inmiddels afgebrokkeld.
De roemruchte club uit Gelsenkirchen beleefde dit decennium troosteloze jaren, met als dieptepunt in 2021 de eerste degradatie uit de Bundesliga. Spelers werden aangevallen door woedende supporters; trainers werden achter elkaar ontslagen. De club verkeerde permanent in een staat van totale crisis.
In 2022 kende Schalke een kleine opleving met promotie naar de Bundesliga, maar een jaar later degradeerde het team alweer. Vorig jaar werden Die Königsblauen in de Tweede Bundesliga slechts 14de. Schalke was een schim van een topclub, alleen het stadion en de supportersschare herinnerden nog vagelijk aan betere tijden.
Juist daarom was het verrassend dat Džeko voor de Duitse tweededivisionist koos. Het was een keuze op gevoel, geholpen door enthousiaste verhalen van zijn landgenoot Sead Kolašinac (ex-Schalke) en goede gesprekken met de jonge, Bosnische trainer Miron Muslic.
De transfer bezorgde Schalke een enorme boost, zegt sportjournalist Florian Nussdorfer vanuit Duitsland. Hij schrijft voor voetbaltijdschrift 11Freunde en is zelf Schalke-supporter. ‘De transfer heeft een gevoel teweeggebracht dat we nog steeds iets voorstellen. Ondanks de moeilijke afgelopen jaren, zijn wij Schalke-fans ervan overtuigd dat onze club de beste en grootste ter wereld is. Het feit dat zelfs een spits van wereldklasse als Edin Džeko voor Schalke kiest, hoewel de club in de tweede divisie speelt, is een fijne bevestiging van die overtuiging.’
Er was direct sprake van een ware Džeko-mania in Gelsenkirchen: bij zijn eerste openbare training kwamen twaalfhonderd fans kijken. Na een dag waren er al zesduizend shirts van de boomlange spits verkocht en meldde Schalke dat het tenue niet meer beschikbaar was. Ook de sjaaltjes met Džeko’s beeltenis vlogen de fanshop uit.
De hype is sindsdien niet geluwd, sterker nog: zijn prestaties versterken het enthousiasme alleen maar. Hij viert 17 maart zijn 40ste verjaardag, maar heeft nog niets aan scherpte of fitheid ingeboet. Met zijn doelpunten redde Džeko een punt tegen Kaiserslautern en Dynamo Dresden, en vorig weekend maakte hij de winnende treffer tegen Arminia Bielefeld. ‘Hij is veel te goed voor de Tweede Bundesliga’, was de conclusie in een podcast van voetbaltijdschrift Kicker.
‘Zijn invloed is enorm. Toen hij tijdens zijn debuut inviel tegen Kaiserslautern, kantelde de wedstrijd’, zegt Nussdorfer. ‘Bovendien is hij een voorbeeldprof: vaak de eerste die arriveert op het trainingsveld en de laatste die vertrekt.’ Dagelijkse krachttrainingen, saunabezoeken, ijsbaden en fysiobehandelingen houden de routinier topfit.
Džeko zelf lijkt te genieten bij Schalke: na afloop van de gewonnen thuiswedstrijd tegen 1. FC Magdeburg stond hij op de Nordkurve hossend tussen de fanatieke fans, die het team de laatste jaren vaker vervloekt dan bewonderd hebben. ‘Dit is een van de redenen waarom ik hierheen ben gekomen’, zei Džeko later, wijzend op de supporters in de kolkende Veltins-Arena.
Mede dankzij Džeko’s doelpunten gaat Schalke 04 aan de leiding in de Tweede Bundesliga. Wel is het nog ongemeen spannend bovenin: vier achtervolgers hijgen de koploper in de nek. Zondagmiddag speelt Schalke thuis de topwedstrijd tegen nummer 5, Hannover 96, dat op vijf punten achterstand staat.
Een kampioenschap en een terugkeer naar de Bundesliga kunnen de bekroning worden op het seizoen waarin Schalke weer wat kleur op de wangen kreeg. Vooral dankzij de grote vedette Edin Džeko, die de Schalke-supporters laat dromen van een toekomst die moet lijken op het verleden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant