Uw advies kan andere lezers helpen. Machteld van Gelder selecteert goede raad voor de vragensteller van deze week.
is tv-producent en regisseur. Voor Volkskrant Magazine stelt ze wekelijks de lezersrubriek Wat Zou U Doen? samen.
De kinderen van mijn vriend wonen de helft van de tijd bij ons. Hun moeder heeft andere ideeën over verzorging en opvoeding. Ze dragen oude, kapotte kleding; haren worden niet gekamd, klitten worden eruit geknipt. Er gelden bij haar nauwelijks regels. Kleding en spullen die we delen, komen beschadigd terug, waardoor we noodgedwongen veel gescheiden houden. Gesprekken met haar hierover hebben geen effect. Dit leidt ertoe dat de kinderen in twee werelden leven. Hoe ga je om met zulke grote verschillen zonder dat de kinderen daar last van krijgen? Vrouw (35), naam bij redactie bekend
Als kind van gescheiden ouders heb ik altijd één voordeel gehad ten opzichte van mijn leeftijdsgenoten. Mij is de schijnheilige fictie bespaard gebleven dat alles zoals het er in mijn gezin aan toe ging de norm zou zijn. In plaats daarvan kon ik zelf mijn normen kiezen op basis van uiteenlopende voorbeelden. Van onderling kissebissende ouders zou ik meer last hebben gehad. Tim de Graaff (34), Den Haag
Wij hebben nu zeven jaar te maken met dezelfde situatie. We leren de kinderen dat er verschillende manieren van leven zijn; zij kunnen later zelf ontdekken wat het beste bij hen past. Als ze bij ons zijn, leer ik ze zuinig te zijn op hun spullen. We maken samen onze schoenen schoon, ruimen samen op en we bakken koekjes die ze meenemen naar de andere ouder. Focus op de kinderen. Goed voorbeeld doet volgen. Nina Schoone (34), Hoofddorp
Er is maar een ding belangrijk, en dat is of ze goed is voor de kinderen. De kinderen worden vanzelf groter en krijgen een eigen mening. Laat alsjeblieft de kinderen niet uitkleden bij het naar binnenkomen en de ouwe kapotte meuk weer aantrekken als ze weggaan. Daar krijgen ze last van. AnneMarie Hiemstra (56), Utrecht
Dat de kinderen in twee werelden leven, is te verkiezen boven een situatie waarin ze merken dat ouders elkaar proberen op te voeden en niet respecteren. Kinderen hebben liefdevolle aandacht nodig en ouders die zien wat ze nodig hebben. Een goede verzorging, kleding, haren, voedingspatroon en het stellen van grenzen horen daar zeker bij. Zelf heb ik slechte herinneringen aan de desinteresse van mijn moeder, maar door de aandacht en verzorging van mijn stiefmoeder en mijn vader ben ik volwassen geworden. Margreeth ten Zijthoff (65), Leeuwarden
Ik groeide als kind zelf op in zo’n situatie. Het voelde voor mij alsof mijn moeder werd veroordeeld en dat dit een loyaliteitsconflict creëerde tussen mijn moeder en mijn vader en stiefmoeder. Ik ging er niet graag heen en was blij toen ze uit elkaar gingen. Een veilige, liefdevolle en respectvolle band met het kind levert meer op dan nette kleding en gekamde haren. Mirjam Buitelaar (48), Mostar, Bosnië en Herzegovina
Onze kleinkinderen leven ook in twee verschillende gezinnen. Dat was wennen, maar na verloop van tijd wist iedereen waar hij of zij aan toe was. Het werkt goed, zo goed zelfs dat ook alle betrokken ouders vriendschappelijk met elkaar omgaan. Heel fijn, ook voor ons als grootouders om te zien. Een tip: houd kleding en eventuele andere spullen zoveel mogelijk apart, dat voorkomt irritaties. Hendrien Koers (72), Haarlem
Wees pragmatisch: leer de kinderen steeds beter voor zichzelf te zorgen. Routines voor de avond: tandenpoetsen, haren borstelen, nachtvlecht maken. Als jullie financiële ruimte hebben, zouden jullie een ‘meegeefkast’ kunnen maken: kleren die kwijt mogen raken, antiklitsspray, tandenborstels, later wellicht menstruatieproducten en schoolspullen die ze gewoon mogen pakken als ze bij jullie zijn. Jullie kunnen op meerdere vlakken een vangnet voor ze zijn. Marleen Vos (42), Leusden
Mijn ervaring als kind met gescheiden ouders én als ouder van kinderen die in twee gezinnen opgroeien is dat kinderen zich gemakkelijk aanpassen aan de mores van het betreffende huis waar ze zijn. Waar ze last van hebben zijn (stief)ouders die elkaar veroordelen. Ook de andere ouder heeft vanzelfsprekend het beste met de kinderen voor. Vertrouw daarop. Brigit Nieuwburg (49), Amsterdam
De klachten van deze stiefmoeder zijn van alle dagen. Als je wilt voorkomen dat de werelden van deze kinderen te veel verschillen zou ik beginnen met het respecteren van hun moeder. Nora Polter (70), Utrecht
Zoals veel gezinnen hebben wij het financieel niet makkelijk. We hebben geen auto, kopen alles tweedehands en kunnen zelden op vakantie. Mijn ouders daarentegen hebben altijd comfortabel geleefd. Ze hebben mij geleerd dat ze mij niets verschuldigd zijn, maar ik merk dat het gebrek aan steun me steeds meer steekt. Als ik om hulp vraag, bijvoorbeeld voor boodschappen, krijg ik te horen dat ik onverstandig ben met geld of dat mijn partner gewoon harder moet werken, terwijl we allebei een voltijdbanen hebben en de zorg hebben voor onze kinderen. Klopt het dat deze verantwoordelijkheid bij mij ligt? Of is mijn boosheid gerechtvaardigd? Vrouw (41), naam bij redactie bekend
Wat zou u doen? Reacties (max. 110 woorden met naam, leeftijd en woonplaats) zijn welkom vóór maandag 16 maart: wzud@volkskrant.nl. Heeft u zelf een dilemma? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw naam, leeftijd en woonplaats. Uw reactie staat online en kan worden geredigeerd en/of ingekort.
Dit is een rubriek uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant