Lars van den Berg zette een jaar geleden noodgedwongen een punt achter zijn wielerloopbaan. De 27-jarige Nederlander raakte tijdens een Franse koers buiten bewustzijn door een probleem met zijn hart. Zijn ouders zijn blij dat hij er nog is.
Aan de keukentafel in de opgeknapte boerderij van zijn ouders is er één emotioneel moment. Een dag na het interview is het precies twee jaar geleden dat Van den Berg onwel werd op de fiets. Daar is hij zich niet van bewust. Zijn moeder Nicole wel. "Ik heb het in mijn agenda opgeschreven", zegt ze.
"Waarom?", vraagt Lars. Het blijft even stil en dan komen de tranen bij zijn moeder. "Ik had het je zo anders gegund", zegt ze na een paar seconden. "Dat is moeilijk. Het raakt me meer dan gedacht." Lars buigt over de tafel en geeft zijn moeder een knuffel. Vader Richard zit aan de overkant. "We moeten blij zijn dat hij er nog is", zegt hij.
Het had namelijk ook heel anders kunnen aflopen. Toen Van den Berg op die bewuste zaterdag 24 februari rond 14.30 uur aanzette voor een klimmetje in de Faune Ardèche Classic, kreeg hij plots een raar gevoel in zijn lichaam. De renner van Groupama-FDJ werd licht in zijn hoofd en stak zijn hand in de lucht. Ik moet stoppen, dacht hij.
Maar toen werd het zwart voor zijn ogen. "Het was extreem heftig. Ik dacht dat ik doodging. Ik heb een keer een wedstrijd in Zeeland gereden waarbij een jongen tijdens de koers overleed. Die ging ook slingerend over de weg en raakte onwel. Op dat moment dacht ik: dat gebeurt nu toch niet met mij?"
Voor het thuisfront gingen uren voorbij waarin ze niks hoorden. Normaal belde of appte Van den Berg altijd zijn vader na de finish. "Nu kwam dat belletje niet", zegt Richard.
Op dat moment lag Van den Berg op de gang van het ziekenhuis in Valence. Hij was na zijn val zo'n twee minuten buiten bewustzijn en meteen werd gevreesd voor een probleem met zijn hart. Bij de eerste onderzoeken leek het mee te vallen, maar dat wisten zijn ouders pas om 19.00 uur. Van den Bergs telefoon lag tot die tijd in de ploegbus en geen van de teamleden lichtte het thuisfront in.
Het geruststellende belletje bleek voorbarig. Een paar dagen later hoorde Van den Berg bij het AMC in Amsterdam dat het foute boel was. "Ik had een ontstoken hartspier en mocht voorlopig helemaal niet meer sporten. Mijn hartslag mocht absoluut niet omhoog."
Een surrealistische tijd volgde. Van den Berg raakte acht maanden geen fiets aan. "Hij mocht überhaupt niks", zegt zijn moeder. "Hij mocht niet eens naar de Albert Heijn om de hoek fietsen." Omdat hij ook niet mocht autorijden, leidde hij een "superbeperkt" leven. Waar Lars normaal de helft van het jaar in Spanje woonde, zat hij nu thuis op de bank bij zijn ouders.
Van den Berg kwam 13 kilo aan en toonde weinig emoties. Tot hij op 21 maart samen met zijn moeder op de bank naar de Ronde van Catalonië keek, waar zijn één jaar jongere broertje Marijn rondreed. "Lars moest zich eigenlijk rustig houden voor zijn hart", zegt Nicole.
"Maar hij zat te roepen: hij zit verkeerd, hij moet naar voren! Dus ik zeg: doe nou even rustig. Ondertussen stond hij pal voor de tv en riep hij: hij redt het, hij redt het!"
Alsof hij zijn broer kon horen, spurtte Marijn in Lleida naar de zege. Hij zorgde daarmee voor een enorme ontlading in huize Van den Berg. "Lars heeft toen zo hard geschreeuwd", zegt Nicole. "Daarna hebben we samen heel hard gehuild. Dat is de enige keer dat ik hem heb zien huilen. Alles kwam eruit."
Op dat moment dacht Van den Berg nog te kunnen terugkeren. Maar een jaar later kreeg hij van de cardioloog op Papendal slecht nieuws. Het littekenweefsel bij zijn hart vormde een té groot risico voor nieuwe hartritmestoornissen of zelfs een hartstilstand.
Van den Berg bleef rustig. "Tuurlijk raakte het me wel. Het was vreselijk, maar ik ging daar niet zitten huilen. Ik dacht: de arts zegt dit met een reden. Ik moest het accepteren."
Hij belde direct zijn broertje Marijn. Lars nam Marijn vroeger op sleeptouw en hielp hem de top te bereiken. Het jongensboek werd abrupt gesloten. Nooit zullen ze hun droom vervullen om samen de Tour de France te rijden. "Het was voor hem ook heel moeilijk", zegt Lars.
Van den Berg timmert nu aan de weg als wielercommentator en maakt een wielerpodcast en YouTube-serie Beyond The Kom. Voor de video's stapt hij nog geregeld op de fiets, al moet hij dan wel oppassen.
"Mijn lichaam heeft me in de steek gelaten. Dus ik twijfel vaak wat ik wel en niet kan. Ik heb twee keer een kleine hartritmestoornis gehad. Dan zat ik op de bank en ging in één keer mijn hartslag naar 200. Alsof je helemaal verstijft."
Van den Berg denkt ook aan functies buiten de wielersport. "Wielrennen is niet mijn hele identiteit. De wereld blijft draaien."
Toch blijft de pijn dat hij gedwongen afstand deed van zijn grootste passie. "Dat is megaklote."
Source: Nu.nl sport