Dating Boven de zestig wordt alsmaar vaker, online en offline, gedatet. Vergeleken bij de jongere generaties zijn er wel wat verschillen in hoe ouderen een partner zoeken. „Ik wil een gelijke, niet een nieuwe patiënt.”
‘Never gonna give you up, never gonna let you down. Never gonna run around and desert you.” Een bonte groep ouderen, verdeeld over tafeltjes met hartvormige ballonnen, gaat haastig in beraad. Want wie zou nou de zanger van dit nummer zijn?
„Ik heb echt geen idee, ik hou toch meer van klassieke muziek”, zegt Marianne terwijl ze haar schouders ophaalt. Tegenover haar zingt Netty juist enthousiast mee. De 81-jarige zegt het nummer „regel voor regel te kennen”. Terwijl zij op haar stoel meedeint met de muziek, stelt Marianne dat, hoewel ze de tekst niet kan meezingen, ze „de boodschap wel steunt”: „Een man die niet opgeeft. Pfoe. Als alle mannen eens zouden luisteren naar dit nummer, dan zou de wereld een stuk mooier zijn.”
De groep zestigplussers is bijeengekomen voor het ‘Singles café’, een initiatief van welzijnsstichtingen Teylingen en Noordwijk. Hun achternamen geven sommige geïnterviewden liever niet omdat het toch wat gevoelig ligt, dat zoeken naar contact. Iedere vier maanden organiseren de organisaties een avond in Lisse waar aan de hand van quizrondes en een diner senioren bij elkaar worden gebracht. In het begin was het doel uitgesproken „dating”, maar organisator Roy van Schie zegt dat die insteek te veel druk met zich meebracht.
Mensen nieuwe sociale contacten op laten doen, daar draait het nu om. „Toen we bijvoorbeeld net begonnen, zat er ook een speeddate-ronde bij. Daar hadden ze een hekel aan: telkens dezelfde voorstelzinnetjes. Dus we besloten het iets opener in te steken.” Van Schie stelt dat desondanks er bijna altijd een aantal alleenstaande ouderen afreist om de ware te vinden.
Zowel offline als online zoeken steeds meer mensen op hogere leeftijd de liefde. Zo neemt het aantal gebruikers op hogere leeftijd volgens datingplatforms 50plusmatch en Dating Oost al jaren toe. Verklaringen?
Er zijn ten eerste simpelweg meer ouderen bij gekomen. Nederland gaat, net als veel westerse landen, door een enorme vergrijzingsgolf. Volgens cijfers van het CBS was in 1990 nog 12,8 procent van de bevolking boven de 65 jaar. In 2025 was dat al 20,8 procent. Daarnaast zijn er sinds halverwege de vorige eeuw veel meer scheidingen. Sinds 1960 is het aantal vrijwel verdertienvoudigd, vooral rond het vijftigste levensjaar.
Meer ouderen en meer scheidingen, dat betekent inherent ook meer vrijgezellen op de markt. Er is een overschot aan vrouwen boven de zestig, blijkt uit CBS-cijfers. Die scheefgroei, daar heeft Marianne ook last van. Net nadat de muziekronde in Lisse is afgelopen, vertelt ze dat zij de afgelopen jaren flink wat heeft gedatet. Op zoek naar „een actieve man” en iemand die „eruit ziet als George Clooney”. Nadat haar man haar plotsklaps verliet rond zijn vijftigste („midlifecrisis”), heeft zij voornamelijk via datingapps en datingsites pogingen ondernomen om de liefde weer te vinden.
„Ik wil sowieso een jongere man. Ik doe aan tennis, yoga, zwemmen en speel zo nu en dan golf. Oudere mannen kunnen dat gewoon niet bijbenen, heb ik gemerkt. Of die zijn in bed dan weer niet zo fit, waardoor de relatie daarop stukloopt.” Tot nu toe is haar zoektocht vergeefs.
Jongere mannen die oudere vrouwen willen, zegt Marianne, zijn „haast niet te vinden”. Ze hebben „de keuze” en gaan dan snel voor het „jongere model”. Op de vraag of ze dan vanavond misschien een knappe man heeft gezien, schudt ze kort haar hoofd. „Toen ik binnenliep heb ik de ruimte een kwartier gescand. Niets leuks gezien. Ze zien er allemaal zo oud uit.”
Volgens een toonaangevende studie in Behavioral and Brain Sciences is een relatie belangrijker voor mannen dan voor vrouwen. Paul van Lange, hoogleraar psychologie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, werkte aan het onderzoek mee: „Vrouwen hebben vaker een hartsvriendin of vriendinnen, met wie ze emoties en persoonlijke zaken kunnen bespreken. Mannen hebben een veel minder sterk sociaal netwerk en daardoor is het voor hen lastiger om emotionele steun te vinden buiten de relatie.”
Van Lange wijst ook op de rol van sociaal-culturele normen binnen de westerse maatschappij. Waar mannen zich vaak richten op „praktische zaken”, wordt er van vrouwen verwacht dat zij luisteren, emotionele verdieping opzoeken. „Mannen verwachten dat ook minder van elkaar. En zoeken het dus minder snel op. Het is echt het gevolg van die ‘genderrollen’ waar kinderen al vroeg mee opgroeien.”
Hoewel de laatste decennia die „mallen” wel langzaam aan het veranderen zijn, ziet Van Lange in onderzoek dat het stabiele sociale netwerk van mannen de laatste dertig jaar eigenlijk alleen maar verder is afgebrokkeld. Het gevolg? Mannen zoeken soms nog te veel die emotionele support en verzorging in een relatie.
In Lisse geeft Netty aan, terwijl ze een patatje eet, dat een van haar eerste eisen aan een partner is dat hij „voor zichzelf kan zorgen”, „er verzorgd uit moet zien” en „toch zeker ook knap moet zijn”. Peter, een 71-jarige die aan dezelfde tafel zit, merkt gevat op: „Hé, je zit toch met een enorme knapperd aan tafel?”
Netty zegt dat ze liever nog even verder zoekt. De voormalige verzorgster vertelt dat zij na het overlijden van haar man, zo’n dertig jaar geleden, eerst probeerde te daten via een website. Voor achthonderd euro zou het bedrijf twee „sterke dates” regelen. Geslaagd waren die op z’n zachtst gezegd niet: „De eerste date was met een man die zo stonk, dat ik mij afvroeg of hij zijn tanden wel poetste. De tweede moest ik continu van alles uitleggen. Ik wil een gelijke, niet een nieuwe patiënt.”
Die mannelijke zoektocht naar verzorging, een fenomeen dat soms mankeeping wordt genoemd, heeft gevolgen. Van Lange: „Onderzoek laat zien dat vrouwen een relatie eerder beëindigen dan mannen. Terwijl mannen na een verbroken relatie veel sneller weer op zoek gaan. Bij vrouwen zien we dat zij erna zorgvuldigere beslissingen nemen, waaronder ook de optie ‘nou, dat alleen zijn, dat bevalt helemaal zo slecht nog niet.’”
Zijn er dan enorme verschillen tussen hoe zestigplussers daten en hoe de jongere generaties op zoek zijn naar de liefde? De deelnemers aan het Singles café zeggen dat dat wel meevalt.
„Nee joh, wij zitten net als jullie online. Hebben onenightstands, korte en langere liefdesrelaties. Misschien zitten we iets meer op de datingsites dan op de datingapps, of zoeken we iemand meer in het echt dan de jongeren. Maar wij zijn helemaal niet zo anders”, lacht de 77-jarige Jan Brussee. „We doen het misschien gewoon allemaal wat trager.”
De weduwnaar zit, tegen het einde van de avond, samen met vriend Hennes Zoet (73) de muziekrondes na te bespreken. Hij is hier in Lisse op wens van zijn vrouw. Na 49 jaar huwelijk overleed zij drie jaar geleden na een kort ziekbed. „Ik moest haar beloven om een nieuwe vriendin te zoeken. En na een paar jaar mis je überhaupt toch een wederhelft, je partner-in-crime, iemand die met je door het leven gaat. Nu kom je ’s avonds in een donker en verlaten huis thuis, alleen, en is het doodstil. Dat is wel even slikken.”
Terwijl hij zijn jas aantrekt om naar huis te gaan, geeft Zoet antwoord op de vraag of hij tijdens het Singles café nog een interessant iemand heeft ontmoet. „Absoluut! Ze zat in hetzelfde team en we hebben eigenlijk de hele avond gepraat. Echt een hele leuke en knappe vrouw”, vertelt hij. Hoewel hij vermoedt dat de interesse wederzijds was, is het maar de vraag is of ze elkaar ooit nog zullen gaan zien: „Ze vertrok en ik heb haar nummer niet gevraagd. Niet dat ik daar heel veel spijt van heb hoor, want als het lot het wil dan komen we elkaar vast weer tegen. Misschien bij de volgende editie van dit café.”
Economieredacteuren nemen je mee in de discussies die zij op de redactie voeren over actuele ontwikkelingen