Een patiënt bezoekt mijn spreekuur. Ik constateer staar en leg uit dat er een operatie nodig is om beter te kunnen zien. Ze knikt en zegt dat ze speciaal voor mij heeft gekozen als operateur. Meestal volgt er dan een toelichting dat de patiënt goede verhalen over me heeft gehoord van familie of kennissen. Altijd prettig voor het ego van een dokter. Dus ik wacht op een compliment Maar dat komt niet. Ze zegt: “Ja, ziet u dokter… ik hou heel erg van dieren. En omdat u dokter Wolf heet, dacht ik: dan moet ik bij u zijn.”
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl