Fashion Week Parijs De Nederlandse modeontwerper Duran Lantink bij modehuis Jean Paul Gaultier en de Frans-Belgische Matthieu Blazy bij Chanel moesten zich allebei bewijzen: na hun debuut (Lantink: neergesabeld, Blazy: bejubeld) kwamen ze met hun tweede collectie.
Bij de tweede collectie van Matthieu Blazy voor Chanel stonden uitgelichte hijskranen, maar er lijkt helemaal niets ‘under construction’ te zijn, de visie van Blazy is al volslagen helder.
‘Ik ben zó zenuwachtig”, zegt de moeder van de Nederlandse modeontwerper Duran Lantink. Haar zoon is sinds vorig jaar de creatief directeur van het grote Franse modehuis Jean Paul Gaultier en zijn tweede show gaat bijna beginnen. „De tweede show is eigenlijk nog belangrijker dan de eerste.”
En daar heeft ze gelijk in. Ontwerpers worden de laatste jaren sneller dan ooit afgewisseld, soms al na één tegenvallend seizoen. De eerste show van Lantink werd online neergesabeld, ondanks dat die vol originele ideeën zat en een rebelse energie had die uitstekend past bij het modehuis van Gaultier – die bekend stond als het ‘enfant terrible’ van de mode. Vooral een bodysuit met daarop een realistische fotoprint van een bloot, behaard mannenlichaam inclusief penis – die viral ging – maakte veel mensen ziedend. Wat voor gevolgen zou een tweede negatief ontvangen collectie kunnen hebben?
Deze keer had Lantink zijn persoonlijke band met Jean Paul Gaultier zelf – die in 2020 met pensioen ging – als inspiratie gebruikt, vertelde hij na afloop backstage. Ze lunchen regelmatig samen en praten dan vaak over films. Daarom wilde hij nu een cinematografische ervaring creëren, met modellen die zo van filmsets weggelopen leken. Een cowboy, een detective, een Wall Street-bankier. Ook deze keer ging weer een outfit viral: in een jurk waarop Marlene Dietrich rokend afgebeeld stond, zat een rookmachine verwerkt waardoor het model een spoor van rook achterliet.
De mannenpakken waar Dietrich bekend om stond speelden ook een grote rol in de collectie. Bij zijn debuut vertelde Lantink in interviews nog achteloos dat hij de Gaultier-archieven niet bezocht had (iets wat hem ook op veel kritiek kwam te staan). Nu had hij dat duidelijk wél gedaan. Hij was geïnspireerd geraakt door alle pakken – de tailoring – die hij daar aantrof. Een complexe tak van de mode waar hij nog weinig ervaring mee had. Toch pakte het bijzonder goed uit. Eigenlijk zat de hele collectie technisch vrijwel foutloos in elkaar. Er waren vernuftige constructies als een cowboyhoed die elegant overliep in een gilet. Hij wist een pantalon van krijtstreepstof met daaroverheen jarretels van dezelfde stof er volstrekt logisch uit te laten zien. Natuurlijk werd er ook geprovoceerd. Er was een op het eerste oog keurige kokerrok, die als je ’m van de zijkant bekeek een uitstulpsel had waardoor het model een stijve piemel leek te hebben.
Nog een terrein waarop hij zich voor het eerst – en met succes – waagde: avondjurken. Er klonk ‘oehhhhh’ door de zaal toen een model voorbij kwam in een knalrode spektakeljurk van geplisseerde stof, met een opgerekte halslijn die tot de kin van het model kwam en mouwen die wijd uitliepen vanaf de elleboog. In de collecties die hij onder zijn eigen naam maakte zat elk seizoen wel een kledingstuk dat op de cover van elk tijdschrift belandde. Dat gaat met deze jurk ongetwijfeld ook gebeuren.
Het was een collectie vol spannende, vernieuwende silhouetten. Gefocuster dan de vorige, toen hij wel erg veel ideeën in één show kwijt leek te willen. Hopelijk durfde zijn moeder na afloop de reacties op sociale media te bekijken. Want daar kwam het woord ‘triomf’ in alle talen voorbij.
Jean Paul Gaultier, herfst/wintercollectie 2026-2027, de tweede collectie van Duran Lantink voor het modehuis.
Ook bij Chanel stond iets op het spel. Toen creatief directeur Matthieu Blazy vorig seizoen zijn eerste collectie liet zien, werd die vrijwel unaniem de beste collectie van het hele seizoen bevonden. Nu viel de modeweek samen met het moment dat die collectie in de Chanel-boetieks arriveerde. En dat ontaardde in hysterie. De winkels waren afgeladen. En onder de moderedacteuren, stylisten en influencers die deze week de modeweek in Parijs bezochten, ging het over weinig anders dan bij welke boetiek of warenhuis dat ene paar schoenen of die ene tas nog níét uitverkocht was. Zou het de Frans-Belgische Blazy lukken om de zaal een tweede keer in extase te krijgen, zonder het verrassingseffect dat een debuut met zich meebrengt?
Blazy had als decor voor zijn nieuwe show gigantische, felgekleurde hijskranen in het Grand Palais laten zetten en wilde daarmee zeggen dat hij nog volop aan z’n visie aan het bouwen is. Maar er lijkt helemaal niets ‘under construction’ te zijn, zijn visie is al volslagen helder. Alles wat hij ontwerpt is overduidelijk Chanel, maar nooit cliché of voorspelbaar. Het is fris, van nu en heel erg eigen.
Deze keer had hij zich laten inspireren door een quote van Chanel-oprichter Gabrielle (‘Coco’) Chanel, waarin ze vrouwen vergeleek met rupsen en vlinders: soms ingetogen, soms uitbundig. Deze collectie had twee kanten: voor de rupsen waren er jasjes met nonchalant opgerolde mouwen en slouchy rokken die extreem laag in de taille hingen. De vlinders kregen mantelpakjes vol glitter en felgekleurde paillettenjurken.
Het had een speelsheid die je zelden ziet bij een gigantisch modehuis als Chanel. Tijdens de finale schalde ‘Just Dance’, de hit van Lady Gaga uit 2008, door de speakers. Het publiek reageerde wederom uitzinnig.
Mode was de afgelopen seizoenen erg serieus. Weinig kleur, ingetogen silhouetten, ‘quiet luxury’. Zowel Blazy als Lantink breekt daar radicaal mee. Ook de collectie van Lantink draaide om speelsheid. Hij had het in het persbericht dat na afloop rondgestuurd werd over „het verlangen en de vastberadenheid om te spelen”. De hele collectie straalde uit dat hij lol had gehad tijdens het ontwerpen.
De ontwerpers brachten precies wat mode in moeilijke tijden zou moeten brengen: lichtheid, schoonheid, plezier.
De collectie van Chanel had twee kanten: er waren jasjes met nonchalant opgerolde mouwen en slouchy rokken, én mantelpakjes vol glitter.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden