Home

Chris en Lisa als ouders op Paralympics: 'Ik neem nu minder risico'

Parasnowboarders Chris Vos en Lisa Vos-Bunschoten zijn bezig aan hun vierde Paralympische Spelen. Maar dit keer doen ze dat voor het eerst als getrouwd stel én ouders van Jane. "Zonder alle hulp van de oma's was dit niet te doen."

Met enige verbazing wordt Chris onderaan de afdaling in Cortina d'Ampezzo aangesproken door een Amerikaanse journalist. "Zijn dat jouw vrouw en kind?", klinkt het. Met het snowboard nog in zijn hand knikt Chris bevestigend.

Als paralympisch koppel hebben hij en Lisa toegang tot plekken waar familieleden normaal gesproken niet kunnen komen. Dat Lisa hun dochter Jane meeneemt, vindt de beveiliging geen probleem.

Terwijl Chris en Lisa glunderen, is bij Jane de lach even ver weg. "Ik denk dat ze het een beetje spannend vindt", zegt Chris. "Sneeuw en bergen kent ze inmiddels wel. Daar stond ze al op voordat ze kon zitten. Maar of ze begrijpt wat hier gebeurt, weet ik niet."

"Ze is pas anderhalf, maar ik vind haar al best wijs en slim", zegt Lisa. "Toen ze de Olympische Spelen op televisie zag, stond ze ook echt te juichen en te doen. Elke blonde vrouw in het oranje is nu 'mama'. Die link legt ze wel."

Toen Lisa en Chris elkaar bij het snowboarden ontmoetten, was er niet bepaald sprake van liefde op het eerste gezicht. Lisa, die 2,5 jaar ouder is, vond Chris "een heel vervelend jochie". "Hij was een jaar of veertien en alleen maar aan het plagen en klagen dat het niet snel genoeg ging."

De twee zagen elkaar bijna dagelijks in SnowWorld en reisden met het team de wereld over. Maar pas twee jaar later sloeg de vonk over. "Mijn moeder vroeg of ik weleens goed naar dat meisje had gekeken", vertelt Chris. "Toen ik dat deed, was het er ineens."

Lisa: "Je was opeens heel lief. Daardoor ging ik ook anders naar jou kijken. Van een irritant jochie werd je ineens een leuke jongen."

Vlak voor de Spelen van 2014 in Sotsji kregen de twee een relatie. Daarna bestormden ze samen de snowboardtop. De twee zijn meervoudig wereldkampioen. Ook pakte Chris al twee keer paralympisch zilver en heeft Lisa paralympisch zilver en brons in huis.

Chris en Lisa hadden aanvankelijk bedacht met hun eerste kind te wachten tot na de Paralympische Spelen van 2026. Maar de twee besloten het niet langer uit te stellen. Het ongeluk dat Chris op vijfjarige leeftijd overkwam, speelde daarbij een belangrijke rol.

Chris werd in de tuin van zijn ouders overreden door een shovel. Hij hield er een verlamming aan over aan zijn rechterbeen en verloor zijn rechterbilspier. "Heel veel was daar kapot", vertelt hij. "Ik wist niet of kinderen krijgen ooit voor mij weggelegd zou zijn. Daar twijfelde ik over."

Tot Lisa 26 weken zwanger was, stond ze nog op de piste. "Ik heb altijd in mijn hoofd gehad om terug te keren en voor de Spelen te gaan", vertelt ze. "Ik heb altijd gezegd dat het niet onmogelijk was. We zagen het als een mooie uitdaging. En dat is het ook echt."

Vooral het eerste jaar was pittig. "Er zijn weken geweest dat ik dacht: vier uur slaap en topsport, hoe moet dat samen?", zegt Vos. "Blijkbaar kan het. Al hebben we veel te danken aan de oma's van Jane. Zonder hun hulp was het niet te combineren."

De moeders van Chris en Lisa reizen het hele jaar mee om tijdens de trainingen en wedstrijden op Jane te passen. In het noorden van Italië is dat niet anders. Daar is Jane bij de familie van Lisa, al gaat er geen dag voorbij dat ze elkaar niet zien.

"Ons hele leven is de afgelopen vier jaar veranderd, maar het is supermooi om het op deze manier mee te mogen maken", zegt Lisa. Chris knikt en voegt toe: "Ik moet eerlijk zeggen dat ik in 2014 dit nooit had verwacht. Maar het is supergaaf."

Als vader is Chris anders gaan snowboarden, al is dat vooral tijdens de trainingen. "Ik ram niet meer zomaar over elke schans. Ik neem minder risico, omdat ik toch iemand heb om voor te zorgen thuis", zegt hij. "Maar aan de andere kant... Als de race begint, dan is het verstand op nul en knallen."

"Ook ik sta nog steeds aan de start met het idee dat ik wil winnen. Ik wil goud. Anders zou ik er niet staan", voegt Lisa toe. "Maar tegelijkertijd is het ook wel echt waar dat we met Jane het allermooiste hebben dat er is. Dat maakt het makkelijker relativeren."

Source: Nu.nl algemeen

Previous

Next