In de kringloopwinkel met mijn oma, merkte ik het weer. Ze is niet op haar Rotterdamse mondje gevallen. Ik kwam het pashokje uit: het rokje vond ze te kort en de trui te rafelig. Weer kwam ik het hokje uit: ze vond het oké maar niet bijzonder. Ik deed nog een poging met een paar gedragen cowboylaarzen: „Ordinair.” Toen ik het gordijn voor de zoveelste keer open schoof, zei ze – dat ze dit dan toch al helemaal niets vond – waarop ik antwoordde: „Dit had ik al aan, oma.”
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl