Heffingen Het Amerikaanse Hooggerechtshof maakte vorige maand korte metten met de importheffingen van president Trump. Bedrijven in de VS spannen rechtszaken aan om betaalde heffingen terug te krijgen. Ondernemer Fabio Tesei overlegt al met zijn douane-agent.
Een van de producten die het Amerikaanse bedrijf Italian Havest in Vernon importeert.
Op vrijdagochtend 20 februari zit Fabio Tesei (60) in zijn auto wanneer hij hoort dat het Amerikaanse Hooggerechtshof een groot deel van Donald Trumps importheffingen ongeldig verklaart. „Ik begon meteen te juichen”, zegt de eigenaar van Italian Harvest, een Amerikaans bedrijf dat Italiaans eten importeert. „Alsof Italië het WK had gewonnen.” Hij balt zijn vuisten en steekt ze in de lucht.
„Maar ik hoef niet uit te leggen dat een paar uur later mijn vreugde alweer getemperd werd”, grijnst de Italiaans-Amerikaanse Tesei. Hij zit voor de deur van zijn bedrijf in Vernon, een industriële voorstad van Los Angeles. Trump legde direct voor 150 dagen alternatieve heffingen op voor Europese producten, van 10 procent. „Maar goed, dat is nog steeds beter dan de eerdere vijftien.”
Net toen landen en bedrijven die handelen met de Verenigde Staten een beetje begonnen te wennen aan importheffingen, maakte het Hooggerechtshof hier eind februari korte metten mee. Voor een groot deel van de maatregelen was geen juridische basis, aldus het Hof, dat een conservatieve meerderheid kent die Trump doorgaans steunt.
Daarmee is alle onzekerheid in één klap terug. De president kwam op basis van een sectie van de Handelswet met zijn nieuwe tijdelijke heffingen van 10 procent. Die mag hij in theorie ook ophogen naar 15 procent – maar allemaal slechts voor 150 dagen. Hoe de president op de langere termijn zijn heffingen voor zich ziet, blijft onduidelijk. Daarvoor is onderzoek nodig naar oneerlijke handelspraktijken, of steun van het Congres.
Een van de meest verstrekkende gevolgen is nog wel dat veel erop wijst dat de regering de tot dusver binnengehaalde heffingen terug moet betalen. In de VS spanden na de uitspraak van het Hof meer dan 2.000 bedrijven – waaronder grote namen als Costco en FedEx – zaken aan in een poging compensatie te krijgen.
Woensdag oordeelde een federale rechter in een van die zaken dat de regering inderdaad de 130 miljard dollar die het heeft ingezameld moet terugbetalen. Dit drastische (en door praktische problemen en onzekerheden omgeven) scenario is daarmee volgens experts die The Wall Street Journal sprak een stap dichterbij – ofschoon details onduidelijk blijven en de regering nog geen aanstalten maakt tot terugbetaling over te gaan.
Ook Italian Harvest (vier werknemers, omzet circa 3 miljoen dollar), waar NRC in september 2025 al eens langsging, kijkt opeens tegen een heel andere situatie aan. Het bedrijf verhandelt ambachtelijk Italiaans voedsel, van Calabrische pepers tot gekleurde Marinella-pasta; de dozen uit het bescheiden magazijn staan opgestapeld tot in Tesei’s eigen kantoortje.
Dozen met door Italian Harvest geïmporteerde producten.
Mede vanwege ruimtegebrek praat Tesei daarom zijn bezoek – dat hij geïmporteerde amaretti-koekjes voorschotelt – op een stoel buiten bij, terwijl in de verte voortdurend vrachtwagens en goederentreinen zijn te horen. De afgelopen maanden betaalde hij „minimaal 80.000 dollar” aan heffingen, becijfert de directeur. Over het terugkrijgen van dat geld hoort hij „veel conflicterende dingen”, vertelt hij, een paar uur voor de uitspraak van de rechter woensdag. „Maar ik heb goede hoop dat het kan.”
Tesei is maar vast begonnen met inventariseren van wat hij betaald heeft en overlegt met zijn douane-agent. De directeur kan het geld goed gebruiken, vertelt hij. „Ik ben de vorige eigenaren [van wie Tesei het bedrijf enkele jaren geleden overnam] nog aan het afbetalen.”
In september was Tesei ronduit pessimistisch over de toekomst, maar nu klinkt hij anders. Dat komt onder meer doordat hij 2025 beter dan verwacht heeft kunnen afsluiten. „Vanwege alle onzekerheid kocht ik conservatief in voor het feestdagenseizoen, maar uiteindelijk kwam ik producten tekort.”
De klanten van deli’s en winkels waar Italian Harvest aan levert, lieten zich niet afschrikken door hogere prijzen – ofschoon dat niet per se verbazend is. „Ze zijn upper middle class. Ze kunnen 8 à 10 dollar betalen voor pasta.” Met deze groep gaat het goed in de VS: de bovenlaag, vooral het deel dat belegt op de stijgende beurs, blijft uitgeven en houdt de economie draaiende, terwijl aan de onderkant consumptie stagneert – een fenomeen dat inmiddels bekendstaat als de ‘K-economie’.
De uitspraak van het Hof heeft Tesei’s optimisme nog eens versterkt. „Als ik naar het grotere plaatje kijk, zie ik iets van licht aan het einde van de tunnel.” Vorig jaar leek het nog alsof Trump op geen enkele wijze getemd kon worden in zijn economische beleid, maar dat beangstigende gevoel heeft de directeur niet meer. „Hij verliest in de rechtbank. Hij is impopulair. En ook partijgenoten zijn kritisch, terwijl er verkiezingen aankomen.”
Natuurlijk kan het nog alle kanten op, zegt hij, maar de president zit in ieder geval meer in het defensief qua heffingen. Tesei: „Er zal met deze regering altijd economische onzekerheid blijven – nu bijvoorbeeld over de prijs van olie en gas, door de oorlog in Iran. Ik heb absoluut liever helemaal geen heffingen, maar het is allemaal niet meer zo eng als een half jaar geleden.”
Tesei vertelt dat hij in de nieuwe catalogus voor de feestdagen – die hij altijd in het voorjaar maakt – rekening gaat houden met heffingen van 10 procent. „Als ze dan lager uitvallen, geef ik korting.” Vervelend, maar vorig jaar keek hij bij het maken van de catalogus nog aan tegen een dreiging van 30 procent.
Denkt hij echt niet dat Trump alles op alles zal zetten om zijn 15 procent opnieuw en langdurig in te voeren? Tesei ziet nog niet hoe, maar als het gebeurt, kan hij ermee leven. „Mijn klanten zijn er nu aan gewend.” Hij hoeft ze niet meer uit te leggen waarom prijzen soms wat hoger zijn. Eerst was dat vaak nog wel zo, vooral in rode gebieden. „Maar inmiddels krijg ik de meeste vragen van mijn leveranciers uit Italië.”
Nu maar hopen op die terugbetaling, dan krijgt die hele heffingen-episode al veel van een boze droom. En kan hij zich gaan richten op het volgende probleem dat hij ziet opdoemen: een mogelijke AI-bubbel op de beurs.
De directeur beseft maar al te goed dat zijn eigen goede verkopen samenhangen met de welvaart die de aandelenmarkt genereert. Maar wat als dat niet houdbaar blijkt? „Als mijn klanten in hun portfolio zien dat Nvidia 20 procent daalt, wat betekent dat voor mijn bedrijf?”
Economieredacteuren nemen je mee in de discussies die zij op de redactie voeren over actuele ontwikkelingen