Op de Olympische Spelen werden alle Nederlandse medailles door schaatsers gepakt. Maar tijdens de Paralympische Spelen hoeven we geen Nederlands schaatssucces te verwachten. Schaatsen is simpelweg (nog) geen paralympische sport.
Wouter Bakker liep twee jaar geleden met zes flessen cola en een krat bier in de supermarkt in Leiden toen hij op zijn schouder werd getikt door oud-schaatser Jeroen Straathof. "Heb je ooit op het ijs gestaan met je prothese?", vroeg Straathof.
Bakker had zijn oortjes in en had aanvankelijk niet door wie hem aansprak. Maar toen Straathof - wereldkampioen op de 1.500 meter in 1996 en nu werkzaam bij de KNSB - zich voorstelde, was hij een en al oor.
"Ik heb het nog nooit gedaan, maar ik denk dat ik het wel kan", reageerde Bakker, die een prothese draagt omdat hij zijn enkel verbrijzelde bij een motorongeluk tijdens zijn werk voor de marechaussee.
Een paar weken later sprak hij met Straathof af. Ze huurden twee schaatsen bij ijsbaan De Vliet in Leiden en Bakker ging met een rekje het ijs op. "Dat was best wiebelig in het begin", zegt hij.
Enkele weken later waagde Bakker zich opnieuw op het ijs. "En zonder erbij na te denken stapte ik er toen meteen zonder rekje op", zegt hij met een lach. "Het kan dus, ook met een gewone prothese."
Zelfs in een schaatsland als Nederland is onduidelijk hoeveel mensen paraskaten, zoals schaatsen met een prothese wordt genoemd. Maar volgens Straathof is Bakker een zeldzaamheid.
De sport is nog klein en onbekend. En dat is ook meteen de reden dat paraskaten niet op het paralympische programma staat. "Daarvoor is eerst een internationale competitie nodig", zegt Straathof. "De sport moet dan in minstens tien landen breed worden beoefend. Dat is totaal niet het geval."
Straathof heeft er zijn missie van gemaakt het paraskaten in ieder geval in Nederland onder de aandacht te brengen. Vlak voor zijn ontmoeting met Bakker werd hij geïnspireerd door zijn dochter. Die liet hem een filmpje zien van de Amerikaanse Caitlin Conner, die met een shorttrackschaats het ijs opging.
"Toen ik dat zag, dacht ik: jeetje, dat moeten we ook in Nederland kunnen", zegt hij. "We moeten beginnen met mensen laten zien dat het überhaupt kán en dat ze de drempel over durven te gaan om zich aan te melden bij een vereniging. Dan kunnen we er misschien een competitie van maken."
Straathof is bij de KNSB in dienst om te zorgen voor een "aantrekkelijke en toegankelijke" wedstrijdsport. Het bredere plaatje, dus. Maar kort na de Olympische Spelen en vlak voor de Paralympische Spelen kan Straathof zijn dag wel vullen met alle vragen over het paraskaten.
Toch is de sport nog ver van de Spelen verwijderd. "Als weinig mensen het doen, hoort het dan nu op het programma? Nee, dan moet je realistisch zijn", zegt Straathof. "Maar elke sport begint klein. De paralympische potentie is er in mijn ogen zeker. Laten we beginnen dat als Nederland te laten zien."
Bakker denkt zelf niet meer op het ijs te staan als paraskaten ooit paralympisch wordt. "Zelfs in een schaatsland als Nederland is de sport nog zó klein" zegt hij. "Ik laat het dan graag over aan iemand die jonger en talentvoller is. Als ik er dan een beetje aan heb kunnen bij dragen, is mijn doel bereikt."
Source: Nu.nl algemeen