Een experiment waarbij NASA een sonde liet crashen op een ruimterots heeft een groter effect gehad dan tot nu toe bekend was. Niet alleen de rots zelf werd uit zijn baan geslagen, ook de koers van de ruimterots waar hij omheen draait veranderde.
De Verenigde Staten lieten in 2022 een vaartuig met een snelheid van 21.600 kilometer per uur inslaan op Dimorphos. Die rots draait als een maantje rond de grotere steen Didymos, op miljoenen kilometers afstand van de aarde.
De ruimterotsen vormen geen enkel gevaar voor de mensheid. Maar de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA wilde weten of zo'n bewuste inslag redding kan brengen als een vernietigende rots ooit op onze planeet afraast, net als in Hollywoodfilms. En dat lijkt zo te zijn.
Dimorphos draait in ongeveer twaalf uur tijd een rondje rond Didymos. Die omloop werd na de klap 33 minuten korter. Dat was al bekend. De twee objecten zijn door de zwaartekracht aan elkaar verbonden. Een verandering bij de een heeft daardoor ook gevolgen voor de ander. Samen draaien ze met een snelheid van ruim 122.000 kilometer per uur rond de zon.
Uit nieuw onderzoek, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Science Advances, blijkt dat de klap hun gezamenlijke snelheid met 4 centimeter per uur heeft veranderd. Dat lijkt heel weinig, maar "een kleine verandering in de beweging van een asteroïde kan na verloop van tijd het verschil betekenen tussen het raken of het missen van onze planeet", zegt de NASA in een verklaring. "Met genoeg tijd kan zelfs een minieme verandering uitgroeien tot een aanzienlijke afwijking."
Om de aarde te kunnen beschermen tegen verwoestende inslagen, willen wetenschappers zulke gevaarlijke objecten vroeg ontdekken. Dan is er mogelijk nog tijd om een zogenoemde impactor te sturen. Om de gevaren te vinden, wil de NASA volgend jaar een speciale ruimtetelescoop lanceren, de NEO Surveyor.
Ongeveer 66 miljoen jaar geleden sloeg een kilometersgrote asteroïde in voor de kust van het huidige Mexico. Een enorme stof- en gaswolk vulde de dampkring. Zonlicht kwam daar niet doorheen, de temperatuur kelderde en planten konden niet bloeien. Plantenetende dinosaurussen verhongerden en daardoor stierven ook de vleeseters die op ze joegen.
Driekwart van alle diersoorten op aarde verdween. Kleine diersoorten, waaronder de zoogdieren, overleefden dit en floreerden in de lege wereld. Ook krokodillen, schildpadden en haaien bleven bestaan.
Source: Nu.nl algemeen