is wetenschapsredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over natuur en biodiversiteit.
Een valk moet de halsbandparkieten van het Binnenhof verjagen. Intussen worden ze op datzelfde Binnenhof bezongen in tentoonstellingen. Een veld vol tegenstrijdigheid.
Omdat het typisch weer was voor de buitenreportage, trok ik erop uit. De natuur in. De stadsjungle is een kwartiertje fietsen vanaf mijn standplaats aan zee, met zowel heen als terug de gebruikelijke tegenwind – als natuurredacteur ben je een oorlogsverslaggever in een permanente strijd tegen de elementen.
Plaats van handeling: de Hofvijver, bij het Haagse Binnenhof. Op het eilandje in de waterplas staan de bomen het jaar rond in fris lentegroen blad. Het zijn honderden felgroene halsbandparkieten, dagelijks in vergadering bijeen naast de Trêveszaal.
Eind jaren zestig ontsnapten de eerste uit kooien en volières, sindsdien is de exoot een vaste bewoner – net als in vele andere steden. Decennia ging dat redelijk goed, maar nu knagen vogels aan het huis van de democratie – het zal de tijdgeest zijn. ‘Pas geverfde kozijnen, houten dakranden, voegen, plastic dakbescherming: niets is veilig voor de grijpgrage snavels van de halsbandparkieten. (...) De vogels knagen zelfs aan de elektrische kabels van de torenkraan op de Hofplaats. Dit kan leiden tot kortsluiting’, schreef De Telegraaf, van oudsher dol op ‘horror-haviken’ en ‘terror-kauwtjes’. De Rijksvastgoeddienst zet nu valken in om de probleemparkieten van het Binnenhof te verjagen. Daar moesten we bij zijn.
Op de zonnige dinsdagmorgen was de Lange Vijverberg, pal langs de Hofvijver, een slagveld. Vuilnisbakken waren geplunderd, plastic bakjes en McDonald’s-zakjes lagen ruim verspreid. Aan de waterkant buikten de daders uit: vele tientallen zilvermeeuwen. Een paar nijlganzen kwaakten naar een opdringerige meerkoet, een aalscholver dook door het water, her en der jubelden kauwtjes door de lentelucht. Vogels volop, maar geen parkiet te bekennen.
Had de valk zijn werk al gedaan? Bouwlieden en verkeersregelaars wisten van niets. ‘Ik ben net een kwartier bezig geweest met een meeuw die een vuilniszak openscheurde’, zei een man op het Plein.
Merkwaardig is het wel: nog geen 100 meter van de vijver zit deze ochtend een slechtvalk te zonnen op een kerktoren in de Parkstraat – een vaste stek en broedplek voor de roofvogel, die ook halsbandparkieten verschalkt. Ook op de nabijgelegen ministeriegebouwen zitten ze geregeld. Dat heeft de parkieten al decennia niet verjaagd, dus waarom nu één gemeentevalk wel?
‘Het doel is de vogels te verjagen zonder ze uit hun stedelijke leefomgeving te verwijderen’, schrijft de Rijksvastgoeddienst over de Haagse ingreep. En het probleem dus enkel te verplaatsen naar andere wijken.
In deze rubriek geeft Jean-Pierre Geelen, natuurredacteur van de Volkskrant, zijn persoonlijke commentaar op opmerkelijke confrontaties tussen mens en natuur.
Naast het Torentje ligt het Mauritshuis. Daar toont kunsthistoricus en gastcurator Simon Schama deze maanden in de tentoonstelling Birds hoe de kunst de vele gezichten van vogels verbeeldt: als schoonheden vol symboliek, benijdenswaardig om hun vliegvermogen, maar ook als jachttrofee en vleesleverancier.
Ter verhoging van de feestvreugde staan buiten langs de Hofvijver zuilen met vogels van moderne kunstenaars. Op een kunstwerk in het water liggen grote Canadese ganzen te slapen. En zie: de Haagse halsbandparkieten worden bezongen met een zuil waarop hun beeltenis staat. ‘Wie bij schemering langs de oude bomen van de Hofplaats loopt, waant zich midden in een tropisch koor: duizenden stemmen kwetteren je tegemoet’, meldt de tekst lyrisch.
De zuil steekt schril af tegen de barre werkelijkheid. Die is dat die bejubelde pestparkieten gewoon moeten optiefen, en snel een beetje.
Op de dienstfiets (met verse tegenwind) terug naar de standplaats constateerde de verslaggever: de mens is het enige wezen dat zo worstelt met de natuur om zich heen. Nergens werd dat zo duidelijk als op deze vierkante kilometer stadsjungle. Een veld vol tegenstrijdigheid.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant