Elke week luncht NRC mee bij een bedrijf. Deze week: softwareontwikkelaar Miyagami.
Vlnr: Bo Wesdorp en zijn broer Dale, oprichters van softwareontwikkelaar Miyagami, lunchen met werknemers Bárbara Mota en Pragya Panda.
In een voormalige meisjesschool aan de Keizersgracht in Amsterdam zit nu een co-workingspace. Het volledig gerenoveerde grachtenpand is een oase van visgraatvloeren, pastelkleurige meubels en kunst waar je niks van hoeft te vinden. Een handjevol techstart-ups en een bedrijf dat yogamatten van 138 euro per stuk maakt, houdt hier kantoor. Broers Dale (32) en Bo Wesdorp (30), oprichters van softwareontwikkelaar Miyagami komen ons ophalen in de lobby. We gaan een broodje halen.
Naam bedrijf: Miyagami B.V. Locatie: AmsterdamBranche: Softwareontwikkeling Jaaromzet: 3.2 miljoenAantal werknemers: 12 in Amsterdam, 45 in Vietnam Kosten lunch: Werknemers krijgen 6 euro per dag voor lunch
Bo is aan het trainen voor een triatlon en meal prept normaal zijn lunch. Dale kan niet koken en haalt elke dag of een broodje bij de kaasboer of een frikandelbroodje bij de Jumbo. Hij is net getrouwd met zijn vriendin en dat is maar goed ook: „als ik alleen ben, werk ik en eet ik van die diepvriespizza’s”.
We zigzaggen over de gracht dwars door een TikTok-rij en langs op de stoep geparkeerde bestelbusjes. „Dale verkoopt de droom, ik maak de droom”, zegt Bo. De broers begonnen zeven jaar geleden met het bouwen van websites. Dale studeerde destijds werktuigbouwkunde, Bo kunstmatige intelligentie. Het eerste kantoor was antikraak, een kelder in de Amsterdamse buurt De Pijp. Dat ging goed, onlangs namen ze een Vietnamees softwarebedrijf over. Inmiddels werken er in totaal 57 mensen voor Miyagami.
De meeste werknemers zijn twee à drie dagen op kantoor, vandaag zijn ze met vier. „Joao zit nu in Parijs, Alicia in Spanje, Pin-Chun zit in Taiwain”, zegt Dale. Iedereen mag, in goed overleg, werken waar ze willen. „Als het maar een beetje klopt met tijdzones doen we niet zo moeilijk”, zegt Bo.
Het recent gehuurde kantoor in de binnenstad kost 10.000 euro per maand, heeft geen kantine en is toch een uitkomst. „Hiervoor zaten we voor 6.000 euro aan de rand van stad, zonder verwarming en met een onderbuurvrouw die massages met happy ending gaf,” zegt Bo. Het bleek voor hun klanten een beetje verwarrend dat er soms een vrouw in lingerie opendeed.
In dat kantoor was een keuken en verzorgden de broers wel de lunch voor hun werknemers. „We hadden veertien nationaliteiten, de boodschappenlijst bleef maar uitdijen”, zegt Dale. Er kwam een officemanager om het lunchen in goede banen te leiden. „Kost ook allemaal geld”, zegt Dale. Nu krijgen werknemers 6 euro per dag voor de lunch. Bo: „Hier, in de stad kan je overal eten halen.”
We lopen binnen bij de kaasboer. Dale pakt twee blokjes oude kaas uit een bakje dat er staat om te proeven. Ik vraag welk broodje ze meestal nemen: „Top left,” zegt Dale. Linksboven op het krijtbord staat ‘Grillworst Clubsandwich, 8,50’. „Ik vind dit het allerbeste broodje dat er is, grillworst, met bacon en jalapenos. Sick he”. Dale mag van zichzelf maar één keer per week dit broodje, anders wordt hij te dik. Bo neemt ook de grillworst clubsandwich. De broodjes gaan één minuut de oven in en worden daarna afgetopt met een laag mayonaise en mosterd. Bij het naar buiten lopen pakt Dale nog een blokje oude kaas: „Altijd dubbel pakken”.
Terug in de co-workingspace lopen we via de Pinterest-achtige lounge met koffiebar naar de tuin. „Ah, en daar staan flessen Técan, dat is ons tequilamerk,” zegt Dale. Vijf jaar geleden richtten hij en Bo samen het drankmerk op. „Leek ons leuk”, zegt Bo. Vorige week vlogen ze naar Zuid-Afrika voor de lancering van het merk in Kaapstad. Broer Dino (29) runt het bedrijf inmiddels met twee anderen. „Ik kwam er toch achter dat als je drie dingen tegelijk doet, je eigenlijk alles kut doet”, zegt Dale.
In de tuin zitten Pragya Panda (35) en Bárbara Mota (25) achter een bord eten, zij nemen meestal zelf lunch mee van huis. Ik vraag wat ze doen bij Miyagami maar begrijp de uitleg van Pragya niet. „Ze zijn wizards”, zegt Dale. „Iedereen die hier werkt noemen we een wizard”. De broodjes grillworst zijn op. „Heb jij nog peuken?” Vraagt Dale aan Bo? Bo frommelt een pakje sigaretten uit zijn broekzak en geeft het zonder te kijken aan Dale. „Niet alles oproken he.”
Stukken die je helpen om je leven fijner en je carrière beter te maken