Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
De afgelopen jaren dacht ik alles gezien te hebben. Het lijden van anderen, hoe ver weg ook, blijft pijnlijk. Omdat we nou eenmaal allemaal mensen zijn. Oekraïne, Gaza, of nog veel eerder: in alle landen van de Arabische Lente, en weer recenter bij de opstanden in Iran. Ik dacht dat ik het ergste gezien had. Maar de afgelopen dagen, na de aanval van de Verenigde Staten en Israël op Iran, zag ik leed dat ik niet eerder gezien had.
Het kwam in de vorm van een jonge vrouw in een witte badjas. Ze had lippen als knakworsten en filmde zichzelf op het balkon van een appartementencomplex in Dubai. ‘This is not fun guys’, zei ze in de camera, die ze zelf vasthield. Ze zei het met veel gevoel voor pathos. ‘Dit zou hier niet moeten gebeuren.’ Soortgelijke woorden kwamen uit de mond van een jonge Spaanse influencer die zichzelf filmde in zijn penthouse met jacuzzi in de woonkamer. ‘Het zweet staat me in de handen.’
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het zou ook niet mogen gebeuren, zeker niet in een land dat er alles aan heeft gedaan zich te onttrekken aan de conflicten en oorlogen die om zich heen plaatsvinden. Al die miljarden oliedollars die geïnvesteerd zijn in kunstmatige eilanden, megamalls, luxehotels, recordbrekende wolkenkrabbers, kokette musea; aan het optrekken van een ivoren toren met airco te midden van een brandende woestijn. Kom op zeg, het cement – of moet ik zeggen: het bloed van de onderbetaalde arbeidsmigranten – is nog niet opgedroogd en er is nu al stront aan de gouden knikker? Nee, overal kan het gebeuren. Overal mag het gebeuren. Maar niet hier!
Als dit maar niet ten koste gaat van Dubai’s smetteloze reputatie. Een belastingparadijs waar de zon altijd schijnt, iedereen mag zijn wie hij wil zijn (zolang die hij maar een hij is en hetero) en je alles kan kopen wat je hart begeert: het beste eten, de duurste champagne, de mooiste vrouwen. En als je maar genoeg geld neerlegt, mag je die vrouwen ook nog eens gebruiken als toilet! Welk een paradijs. De liefdesbaby van, zoals het Britse The Standard onlangs nog schreef, kapitalisme en tirannie. Wat wil je nog meer?
Mijn hart gaat uit naar alle mensen die in Dubai vastzitten of er zo graag komen. Als eerste denk ik aan Aad de Mos, die al met vakantie ging naar Dubai voordat er überhaupt influencers bestonden. Maar vlak al die arme Nederlandse voetballers niet uit. De cryptokings en hun influencerqueens. De vloggers en deelnemers aan realityprogramma’s. Al die mensen, hoeders van goede smaak, culturele fijnproevers, grote denkers, vrije geesten. Ik denk aan jullie. Stay strong.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant