Popster Singer-songwriter Sombr (20) werd in rap tempo een popfenomeen dankzij hits als ‘Back to Friends’ en ’12 tot 12′. Tijdens een energieke show in Amsterdam wil hij soms iets té graag.
Een optreden van Sombr tijdens de MTV Video Music Awards op 7 september 2025 in New York.
Hij mag dan nog maar 20 jaar oud zijn, de Amerikaanse artiest Sombr kent zijn klassiekers als het gaat om showmanship. Tijdens zijn optreden maandag in AFAS Live grijpt de singer-songwriter naar bekende moves uit de rockster-trukendoos: hij slingert zijn microfoonkabel door de lucht, springt op zijn piano, slaat op een tamboerijn en sjeest van links naar rechts en terug. En dat allemaal met een theatrale jas met een blote bast eronder. Hier wordt weinig aan het toeval overgelaten: er zal gedanst en gesprongen worden.
SombrGehoord: 02/03 AFAS Live, Amsterdam.
Veel van zijn nummers mogen over hartzeer gaan, op het podium is de sfeer geen enkel moment neerslachtig. Sombr, echte naam Shane Michael Boose, gaat voor pakkende melodieën en torenhoge refreinen, gezongen met een hoge stem waar soms wat ruis overheen gaat. Hij scoorde er afgelopen jaar in rap tempo grote hits mee, met de midtempo-banger ‘Back to Friends’ bovenaan (bijna 1,6 miljard streams alleen op Spotify). Een gepijnigde Sombr kan daarin niet schakelen na het einde van een relatie: „How can we go back to being friends / When we just shared a bed?”
Thematisch gezien geen hogere wiskunde, zoals de meeste van zijn songs helder zijn in hun thematiek: Sombr zingt op debuutalbum I Barely Know Her over verlangens, liefdesverdriet, eenzaamheid en onzekerheid. Niet dat er van die onzekerheid deze avond veel te merken valt.
Het podium van de uitverkochte zaal is omgebouwd tot een grote huiskamer in jarenzeventigstijl, met planten, een bank en uitzicht op de grote stad (waarschijnlijk thuisstad New York). Een bachelor pad waar Sombr en zijn muzikanten los kunnen gaan. Tijdens de opening wordt de spanning goed opgebouwd: de band speelt al een tijdje voordat de ster zijn entree maakt. Het publiek, grotendeels tiener en iets ouder, schreeuwt meteen mee als ‘I Wish I Knew How to Quit You’ wordt gespeeld. De band speelt in standje stadionrock: vet aangezette gitaren, ruimtelijke drums. Sombr loopt er als een soort Mick Jagger bij, gekoppeld met de hyperambitieuze energie van Timothée Chalamet, de steracteur van wie hij veel weg heeft.
Nominaties voor een Grammy (beste nieuwe artiest) en twee Brit Awards zijn al afgestreept. Die won hij niet, al wist hij bij de Brits afgelopen weekend nog wel de aandacht te trekken met een stuntje: tijdens het zingen van nieuwe single ‘Homewrecker’ werd hij ogenschijnlijk omver geduwd door een boze man. Allemaal theater, maar het toont ook de ambitie om spraakmakend te zijn. Wel wat geforceerd, zoals de show in Amsterdam soms ook aanvoelt. Terwijl het nummer zelf geen extra’s nodig heeft, want dat kan al gerekend worden tot een van zijn beste creaties. Het voegt wat venijn toe aan zijn persona: hij wil geen relatiebreker zijn, maar ja, hij is wel hartendief Sombr.
De maximalistische pop was niet de richting waarmee hij in eerste instantie op de radar verscheen. Als tiener viel Sombr op met melancholische liedjes die hij maakte in zijn slaapkamer en via TikTok deelde. Op zijn zeventiende kwam een platencontract. Met de hulp van de ervaren producer Tony Berg gaf hij zijn nieuwe nummers meer gewicht: grotere songs met een vol bandgeluid. Berg werkte eerder met Phoebe Bridgers, een van de grote namen van de stevige en tegelijk gevoelige indierock.
Sombr heeft al genoeg materiaal op zak voor een sterk festivaloptreden, maar voor een eigen arenashow mist zijn repertoire nog diepte. Een nummer als ‘Canal Street’ vervalt bijvoorbeeld te veel in clichés.
Tijdens het gevoelige doorbraakliedje ‘Caroline’ wordt de afslag zichtbaar die Sombr ook had kunnen blijven nemen: gevoelige jongen met akoestische gitaar en meer uitgeklede muziek. „Dit lied redde mijn leven”, vertelt hij erbij. Een lekker dramatische uitspraak, maar dat hoort bij de Sombr-beleving. Tegen het einde spreekt hij zijn brede wensen voor zijn fans uit: „Ik hoop dat jullie het beste leven ooit krijgen.” En dat ze hem blijven zien, elke keer als hij terugkomt naar Nederland. Die kans lijkt aanwezig, getuige de feeststemming tijdens de afsluiting met de onweerstaanbare discorocker ‘12 to 12’.
Volgende halte: Lowlands.
Elke donderdag de mooiste verhalen over kunst en cultuur: interviews, recensies en achtergronden