De 20-jarige Sombr is op weg om de nieuwe popman te worden. Op het podium van de Amsterdamse Afas Live resulteert zijn enthousiasme (en een beetje onzekerheid) in weinig verfijning, maar des te meer aanstekelijke passie.
is popredacteur van de Volkskrant.
Het is niet lastig om de aantrekkingskracht van de 20-jarige popster Sombr (Shane Michael Boose) te zien. De Amsterdamse Afas Live vult zich maandag met fans die dol zijn op zijn mooie liedjes en zijn uitstraling van rauwe rockster annex glad-commerciële popster.
Vorig jaar werd zijn Back To Friends (onder andere door TikTok) een gigantische hit. Niet onterecht: het poprockliedje in het straatje van The 1975 is een prachtig geproduceerd tienerliefdesdrama. Meer hits volgden gauw, Undressed bijvoorbeeld, en de wereld viel als een blok voor Sombrs verdrietige charme. Aan het begin van zijn tour deed hij in Amsterdam nog de kleine Tolhuistuin aan, in de Afas Live komen negen maanden later ruim tien keer zoveel fans kijken.
En Sombr wil ze alles geven. Zijn enthousiasme (en een klein beetje onzekerheid) resulteren in weinig verfijning, maar des te meer aanstekelijke passie. Zijn staande gerag op de piano tijdens I Wish I Knew How To Quit You bijvoorbeeld, of slordig getimede zang tijdens In Your Arms. Is het gebrek aan muzikale kunde, of zorgvuldig gecureerde nonchalance?
Het valt op z’n plek tijdens Canal Street, tegen het einde van de set. Hij zingt het eerst vanaf een bank op het podium, met een plastic rode beker wiegend in zijn hand. Opeens lijkt hij dronken, op een rommelige manier. Hij staat op: ‘I look for girls with your traits, but none of them are you.’
Een hartekreet, rechtstreeks vanuit het diepe ongeluk dat alleen een verlangend hart kan brengen. Hier klopt de onzorgvuldige zangstijl, hier is het niet irritant dat zijn kopstem soms zo zacht is dat je het nauwelijks hoort. Het past bij de intense emoties die hij voelt, die laten zich nou eenmaal niet netjes overbrengen.
De muzikale kunde is er wel, er is af en toe een glimp van te zien in Amsterdam. Een groot gedeelte van de set vervormt een soort megafooneffect zijn stem, of staan de gitaren simpelweg harder dan hij kan zingen. Maar op momenten dat we zijn naakte stem heel even mogen horen, is die meer dan prima. Zeker de kopstem is mooi en de afwisseling is in bijvoorbeeld Do I Ever Cross Your Mind slim ingezet.
De jongen die in de Afas Live op het podium staat is onmiskenbaar een popster, maar ook onmiskenbaar een jongen. Het podium is versierd met het interieur van een soort late night talkshow, waarvan Sombr zichzelf ervan heeft overtuigd dat hij er een paar keer op moet springen. Dat gebeurt dus weinig spontaan, net als het microfoonzwengelen tijdens de instrumentale delen.
Zijn worsteling met zijn rol als stoere artiest is zichtbaar. Het geeft hem juist iets charmants en echts, zoals de ongemakkelijke danspassen van Dua Lipa aan het begin van haar route naar de absolute top. We zien een ster in wording, live!
Pop
★★★☆☆
2/3, Afas Live, Amsterdam.
Doorbreken in een tijdperk waarin vrouwelijke popsterren de toon zetten? Sombr heeft het voor elkaar gekregen. Maar is zijn succes volledig te danken aan eigen talent, of hielp de muziekindustrie hem vooruit, op zoek naar een nieuw mannelijk rolmodel?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant